ความรู้สึกของการเป็นคนนอกที่หลงทางและไร้เป้าหมาย อาจทำให้เรารู้สึกเคว้งคว้างเหมือนไม่มีที่ไหนให้กลับไป แต่ลึก ๆ แล้วหัวใจยังคงแบกรับความหวังเอาไว้ว่า สักวันหนึ่งจะมีคนที่มองเห็นคุณค่า เข้าใจในสิ่งที่เราเป็น และช่วยพ้นไปจากความโดดเดี่ยวนี้ได้สำเร็จ
Eng - Thai
It doesn’t matter where you roam
จะร่อนเร่ไปไกลแค่ไหนก็คงไม่มีความหมาย
When no one’s left to call you home
ในเมื่อไม่เหลือใครคอยเรียกให้เรากลับบ้านอีกแล้ว
I might have strayed a bit too far
ฉันคงเผลอเตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินไป
I’m counting all the moonlit stars
ได้แต่นั่งนับดาวท่ามกลางแสงจันทร์ไปวัน ๆ
I’m a little lost at sea
เหมือนกำลังเคว้งคว้างหลงทางอยู่กลางทะเล
I’m a little birdie in a big old tree
เป็นแค่ตัวเล็ก ๆ ที่เกาะอยู่บนต้นไม้ใหญ่
Ain’t nobody looking for me
ไม่มีใครคิดจะมองหาหรือตามหาฉันเลย
Here out on the highway
ยามที่ต้องโดดเดี่ยวอยู่บนเส้นทางสายนี้
But I will be found
แต่สักวันจะมีคนมองเห็นฉัน
But I will be found
ยังไงสักวันต้องมีคนเจอ
When my time comes down
เมื่อเวลาของฉันมาถึง
But I will be found
แล้วฉันจะไม่ถูกลืมอีกต่อไป
Somedays, I think it’s all okay
บางวันก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันคงไม่เป็นไร
Some nights, I throw it all away
แต่บางคืนกลับอยากตัดใจทิ้งมันไปให้หมด
I saw her face and I could tell
พอได้เห็นหน้าเธอ ฉันก็รู้ได้ทันทีเลย
My ghost had left the town as well
ว่าความหวังและความรู้สึกเก่า ๆ มันได้หายไปหมดแล้ว
I’m a little lost at sea
รู้สึกเหงาจับใจเหมือนอยู่ตัวคนเดียวกลางมหาสมุทร
I’m a little birdie in a big old tree
เป็นเพียงนกตัวน้อยที่ไม่มีใครสนใจบนกิ่งไม้ใหญ่
Ain’t nobody looking for me
ไม่มีใครคอยเหลียวมองหรือสนใจกันเลย
Here out on the highway
กลางถนนสายยาวเหยียดอันแสนอ้างว้าง
But I will be found
แต่ฉันเชื่อว่าวันหนึ่งจะมีคนเจอ
But I will be found
สักวันฉันจะมีตัวตนในสายตาใครสักคน
When my time comes down
ยามที่จังหวะชีวิตมันเวียนมาถึง
But I will be found
และวันนั้นฉันจะไม่ต้องหลงทางอีกแล้ว
I’m a little lost at sea
อารมณ์เหมือนลอยคออยู่กลางทะเลลึก
I’m a little birdie in a big old tree
แทบไร้ตัวตนเหมือนนกหลงทางบนต้นไม้ใหญ่
Ain’t nobody looking for me
ไม่มีใครออกตามหาคนอย่างฉันหรอก
Here out on the highway
บนเส้นทางชีวิตที่แสนว่างเปล่านี้
Maybe I’m a runaway train
บางทีฉันอาจจะเป็นเหมือนรถไฟเบรกแตก
Maybe I’m a feather in a hurricane
หรือเป็นแค่ขนนกที่โดนพายุพัดหลิว
Maybe it’s a long play game
อาจต้องใช้เวลานานหน่อยกว่าจะผ่านมันไปได้
But maybe that me a good thing
แต่มันก็อาจจะเป็นเรื่องดีแล้วก็ได้นะ
But I will be found
แต่สุดท้ายฉันจะต้องถูกค้นพบ
But I will be found
เชื่อเถอะว่าสักวันจะมีคนเห็นคุณค่า
When my time comes down
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
But I will be found
ปลายทางนี้ฉันจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป
Keep on running until my run is gone
ก้มหน้าก้มตาวิ่งต่อไปจนกว่าจะหมดแรง
Keep on riding until I see that dawn
เดินทางต่อไปจนกว่าจะเจอแสงสว่างของวันใหม่
And I will be found
แล้วฉันจะพบกับที่ของฉันในที่สุด
I will be found
วันนั้นต้องมาถึงแน่นอน
Eng
It doesn’t matter where you roam
When no one’s left to call you home
I might have strayed a bit too far
I’m counting all the moonlit stars
I’m a little lost at sea
I’m a little birdie in a big old tree
Ain’t nobody looking for me
Here out on the highway
But I will be found
But I will be found
When my time comes down
But I will be found
Somedays, I think it’s all okay
Some nights, I throw it all away
I saw her face and I could tell
My ghost had left the town as well
I’m a little lost at sea
I’m a little birdie in a big old tree
Ain’t nobody looking for me
Here out on the highway
But I will be found
But I will be found
When my time comes down
But I will be found
I’m a little lost at sea
I’m a little birdie in a big old tree
Ain’t nobody looking for me
Here out on the highway
Maybe I’m a runaway train
Maybe I’m a feather in a hurricane
Maybe it’s a long play game
But maybe that me a good thing
But I will be found
But I will be found
When my time comes down
But I will be found
Keep on running until my run is gone
Keep on riding until I see that dawn
And I will be found
I will be found
Thai
จะร่อนเร่ไปไกลแค่ไหนก็คงไม่มีความหมาย
ในเมื่อไม่เหลือใครคอยเรียกให้เรากลับบ้านอีกแล้ว
ฉันคงเผลอเตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินไป
ได้แต่นั่งนับดาวท่ามกลางแสงจันทร์ไปวัน ๆ
เหมือนกำลังเคว้งคว้างหลงทางอยู่กลางทะเล
เป็นแค่ตัวเล็ก ๆ ที่เกาะอยู่บนต้นไม้ใหญ่
ไม่มีใครคิดจะมองหาหรือตามหาฉันเลย
ยามที่ต้องโดดเดี่ยวอยู่บนเส้นทางสายนี้
แต่สักวันจะมีคนมองเห็นฉัน
ยังไงสักวันต้องมีคนเจอ
เมื่อเวลาของฉันมาถึง
แล้วฉันจะไม่ถูกลืมอีกต่อไป
บางวันก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันคงไม่เป็นไร
แต่บางคืนกลับอยากตัดใจทิ้งมันไปให้หมด
พอได้เห็นหน้าเธอ ฉันก็รู้ได้ทันทีเลย
ว่าความหวังและความรู้สึกเก่า ๆ มันได้หายไปหมดแล้ว
รู้สึกเหงาจับใจเหมือนอยู่ตัวคนเดียวกลางมหาสมุทร
เป็นเพียงนกตัวน้อยที่ไม่มีใครสนใจบนกิ่งไม้ใหญ่
ไม่มีใครคอยเหลียวมองหรือสนใจกันเลย
กลางถนนสายยาวเหยียดอันแสนอ้างว้าง
แต่ฉันเชื่อว่าวันหนึ่งจะมีคนเจอ
สักวันฉันจะมีตัวตนในสายตาใครสักคน
ยามที่จังหวะชีวิตมันเวียนมาถึง
และวันนั้นฉันจะไม่ต้องหลงทางอีกแล้ว
อารมณ์เหมือนลอยคออยู่กลางทะเลลึก
แทบไร้ตัวตนเหมือนนกหลงทางบนต้นไม้ใหญ่
ไม่มีใครออกตามหาคนอย่างฉันหรอก
บนเส้นทางชีวิตที่แสนว่างเปล่านี้
บางทีฉันอาจจะเป็นเหมือนรถไฟเบรกแตก
หรือเป็นแค่ขนนกที่โดนพายุพัดหลิว
อาจต้องใช้เวลานานหน่อยกว่าจะผ่านมันไปได้
แต่มันก็อาจจะเป็นเรื่องดีแล้วก็ได้นะ
แต่สุดท้ายฉันจะต้องถูกค้นพบ
เชื่อเถอะว่าสักวันจะมีคนเห็นคุณค่า
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
ปลายทางนี้ฉันจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป
ก้มหน้าก้มตาวิ่งต่อไปจนกว่าจะหมดแรง
เดินทางต่อไปจนกว่าจะเจอแสงสว่างของวันใหม่
แล้วฉันจะพบกับที่ของฉันในที่สุด
วันนั้นต้องมาถึงแน่นอน










Comments are off this post