Every time I try to make you smile
ทุกครั้งที่พยายามทำให้เธอยิ้ม
You’re always feeling sorry for yourself
เธอก็เอาแต่น้อยเนื้อต่ำใจ จมกับความเศร้าของตัวเอง
Every time I try to make you laugh
พอตั้งใจจะทำให้หัวเราะ
You can’t, you’re too tough
เธอดันเก๊กขรึม ไม่ยอมเปิดใจซะงั้น
You think you’re loveless
ชอบคิดไปเองว่าชาตินี้คงไม่มีใครรัก
Is that too much that I’m askin’ for?
สิ่งที่ฉันขอมันมากเกินไปตรงไหน

Thought you’d come around when I ignored you
นึกว่าถ้าลองเมินใส่บ้างแล้วเธอจะคิดได้
Sort of thought you’d have the decency to change
แอบหวังลึก ๆ ว่าเธอจะมีความสำนึกพอที่จะปรับปรุงตัว
But babe, I guess you didn’t take that warning
แต่ก็นะ ดูเหมือนเธอจะไม่แคร์คำเตือนพวกนั้นเลย
‘Cause I’m not about to look at your face again
งั้นต่อจากนี้ ฉันก็คงไม่อยากทนเห็นหน้าเธออีกต่อไป

Can’t you see that you lie to yourself?
เธอไม่รู้ตัวบ้างเหรอว่ากำลังหลอกตัวเองอยู่
You can’t see the world through a mirror
ส่องกระจกมองแค่ตัวเองแบบนั้น จะไปมองเห็นโลกทั้งใบได้ยังไง
It won’t be too late when the smoke clears
รอให้ควันจางลงไปก่อนก็ยังไม่สาย
‘Cause I, I’m still here
เพราะฉันคนนี้ยังยืนอยู่ตรงที่เดิม

But every time I try to make you smile
แต่ทุกทีที่พยายามทำให้ยิ้ม
You’d always go off feeling sorry for yourself
เธอกลับเอาแต่น้อยใจ ดึงดราม่าใส่ตลอด
Every time I try to make you laugh
พออยากให้หัวเราะบ้าง
You’d stand like a stone
เธอก็ดันยืนนิ่งทื่อเป็นก้อนหิน
Alone in your zone
ขังตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัว
Is that too much that I’m askin’ for?
สิ่งที่ฉันขอร้องมันยากเย็นนักเหรอ

Yeah, yeah, yeah, yeah
ใช่เลย เป็นแบบนั้นจริง ๆ
Can’t find where I am
เคว้งคว้างจนไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
Lyin’ here alone in fear
นอนตัวคนเดียวท่ามกลางความหวาดกลัว
Afraid of the dark
กลัวความมืดมิดจับใจ
No one to claim, alone again
ไม่มีใครข้างกาย ต้องกลับมาเหงาอีกตามเคย
Yeah, yeah, yeah, yeah
ให้ตายสิ

Can’t you see that you lie to yourself?
มองไม่ออกจริงเหรอว่ากำลังโกหกตัวเองอยู่
You can’t see the world through a mirror
การเอาแต่มองเงาตัวเอง มันไม่ช่วยให้เห็นโลกภายนอกหรอก
It won’t be too late when the smoke clears
ไว้กลิ่นควันมันจางลง ทุกอย่างก็ยังทัน
‘Cause I, I am still here
เพราะตรงนี้ยังมีฉันรออยู่เสมอ

Every time I try to make you smile
ทุกคราวที่พยายามสร้างรอยยิ้ม
You’re always feeling sorry for yourself
เธอก็เอาแต่เวทนาตัวเองอยู่เรื่อย
Every time I try to make you laugh
พอตั้งใจทำให้หัวเราะออก
You can’t, you’re too tough
เธอก็ทำไม่ได้ มัวแต่ทำตัวเข้มแข็งจนด้านชา
You think you’re loveless
เอาแต่คิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับความรัก
It was too much that I asked him for
สิ่งที่ฉันเคยร้องขอจากเขา มันคงมากเกินไปจริง ๆ

Every time I try to make you smile
You’re always feeling sorry for yourself
Every time I try to make you laugh
You can’t, you’re too tough
You think you’re loveless
Is that too much that I’m askin’ for?

Thought you’d come around when I ignored you
Sort of thought you’d have the decency to change
But babe, I guess you didn’t take that warning
‘Cause I’m not about to look at your face again

Can’t you see that you lie to yourself?
You can’t see the world through a mirror
It won’t be too late when the smoke clears
‘Cause I, I’m still here

But every time I try to make you smile
You’d always go off feeling sorry for yourself
Every time I try to make you laugh
You’d stand like a stone
Alone in your zone
Is that too much that I’m askin’ for?

Yeah, yeah, yeah, yeah
Can’t find where I am
Lyin’ here alone in fear
Afraid of the dark
No one to claim, alone again
Yeah, yeah, yeah, yeah

Can’t you see that you lie to yourself?
You can’t see the world through a mirror
It won’t be too late when the smoke clears
‘Cause I, I am still here

Every time I try to make you smile
You’re always feeling sorry for yourself
Every time I try to make you laugh
You can’t, you’re too tough
You think you’re loveless
It was too much that I asked him for

ทุกครั้งที่พยายามทำให้เธอยิ้ม
เธอก็เอาแต่น้อยเนื้อต่ำใจ จมกับความเศร้าของตัวเอง
พอตั้งใจจะทำให้หัวเราะ
เธอดันเก๊กขรึม ไม่ยอมเปิดใจซะงั้น
ชอบคิดไปเองว่าชาตินี้คงไม่มีใครรัก
สิ่งที่ฉันขอมันมากเกินไปตรงไหน

นึกว่าถ้าลองเมินใส่บ้างแล้วเธอจะคิดได้
แอบหวังลึก ๆ ว่าเธอจะมีความสำนึกพอที่จะปรับปรุงตัว
แต่ก็นะ ดูเหมือนเธอจะไม่แคร์คำเตือนพวกนั้นเลย
งั้นต่อจากนี้ ฉันก็คงไม่อยากทนเห็นหน้าเธออีกต่อไป

เธอไม่รู้ตัวบ้างเหรอว่ากำลังหลอกตัวเองอยู่
ส่องกระจกมองแค่ตัวเองแบบนั้น จะไปมองเห็นโลกทั้งใบได้ยังไง
รอให้ควันจางลงไปก่อนก็ยังไม่สาย
เพราะฉันคนนี้ยังยืนอยู่ตรงที่เดิม

แต่ทุกทีที่พยายามทำให้ยิ้ม
เธอกลับเอาแต่น้อยใจ ดึงดราม่าใส่ตลอด
พออยากให้หัวเราะบ้าง
เธอก็ดันยืนนิ่งทื่อเป็นก้อนหิน
ขังตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัว
สิ่งที่ฉันขอร้องมันยากเย็นนักเหรอ

ใช่เลย เป็นแบบนั้นจริง ๆ
เคว้งคว้างจนไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
นอนตัวคนเดียวท่ามกลางความหวาดกลัว
กลัวความมืดมิดจับใจ
ไม่มีใครข้างกาย ต้องกลับมาเหงาอีกตามเคย
ให้ตายสิ

มองไม่ออกจริงเหรอว่ากำลังโกหกตัวเองอยู่
การเอาแต่มองเงาตัวเอง มันไม่ช่วยให้เห็นโลกภายนอกหรอก
ไว้กลิ่นควันมันจางลง ทุกอย่างก็ยังทัน
เพราะตรงนี้ยังมีฉันรออยู่เสมอ

ทุกคราวที่พยายามสร้างรอยยิ้ม
เธอก็เอาแต่เวทนาตัวเองอยู่เรื่อย
พอตั้งใจทำให้หัวเราะออก
เธอก็ทำไม่ได้ มัวแต่ทำตัวเข้มแข็งจนด้านชา
เอาแต่คิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับความรัก
สิ่งที่ฉันเคยร้องขอจากเขา มันคงมากเกินไปจริง ๆ