ไดอารี่กวน ๆ ของเด็กสาวบ้านนอกที่ไม่ค่อยแคร์โลก ผู้ชอบปล่อยใจล่องลอยหลุดเข้าไปอยู่ในเซฟโซนส่วนตัว
เบื่อความจำเจและกฎเกณฑ์ในเมืองเล็ก ๆ ที่แสนน่าอึดอัด พร้อมกับความรู้สึกเหงาปนสับสนตามประสาวัยรุ่น
ที่ลึก ๆ แล้วแค่อยากตามหาที่ของตัวเอง และอยากเจอใครสักคนที่พร้อมจะจริงใจ ไม่ต้องมาคอยใส่หน้ากากเข้าหากัน
Eng - Thai
Please tell me what is takin’ place
ช่วยบอกทีเถอะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‘Cause I can’t seem to find a trace
เพราะฉันจับต้นชนปลายไม่ถูกสักอย่าง
Guess it must’ve got erased somehow
สงสัยเรื่องราวคงโดนลบหายไปหมดแล้วมั้ง
Probably ’cause I always forget
อาจเป็นเพราะตัวฉันเองที่ขี้ลืมเป็นประจำ
Every time someone tells me their name
เวลาใครมาบอกชื่อ แป๊บเดียวก็จำไม่ได้
It’s always gotta be the same (In my world)
มันก็วนลูปเดิมแบบนี้ตลอด ในโลกของฉัน
Never wore cover-up
หน้าไม่เคยทารองพื้นหรือแต่งหน้าเลย
Always beat the boys up
แถมยังชอบไปไล่ซัดพวกเด็กผู้ชายอยู่เรื่อย
Grew up in a five thousand population town
โตมาในเมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรแค่ห้าพันคน
Made my money by cutting grass
หาเงินค่าขนมด้วยการไปรับจ้างตัดหญ้า
Got fired by a fried chicken ass
แต่ดันโดนไอ้เจ้าของร้านไก่ทอดงี่เง่าไล่ออกซะงั้น
All in a small town, Napanee
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นที่เมืองแนพานี เมืองเล็กกระจิริดนั่นแหละ
You know I always stay up without sleepin’
ก็นะ ฉันชอบนั่งโต้รุ่งยันเช้าแบบไม่ยอมหลับยอมนอน
And think to myself
แล้วก็แอบคิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว
Where do I belong forever?
ว่าจริง ๆ ที่ตรงไหนคือที่ของฉันตลอดไปกันแน่
In whose arms, the time and place?
ต้องเป็นในอ้อมกอดของใคร ที่ไหน แล้วเมื่อไหร่กัน
Can’t help it if I space in a daze
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
My eyes tune out the other way
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
I may switch off and go in a daydream
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
In this head, my thoughts are deep
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
But sometimes I can’t even speak
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
Would someone be and not pretend?
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
I’m off again in my world
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
I never spend less than an hour
เวลาเข้าไปอาบน้ำสระผมทีไร
Washing my hair in the shower
หมดเวลาไปไม่เคยต่ำกว่าหนึ่งชั่วโมง
It always takes five hours to make it straight
แถมกว่าจะหนีบผมให้ตรงเป๊ะได้ก็ปาไปห้าชั่วโมง
So I’ll braid it in a zillion braids
งั้นถักเปียมันเป็นล้าน ๆ เส้นไปเลยดีกว่า
Though it may take all friggin’ day
ถึงจะต้องเสียเวลาไปทั้งวันบ้า ๆ นี่ก็เถอะ
There’s nothin’ else better to do anyway
ยังไงซะก็ไม่มีอะไรน่าทำไปมากกว่านี้อยู่แล้ว
When you’re all alone in the lands of forever
เวลาต้องอยู่ตัวคนเดียวตามลำพังในโลกที่ไร้จุดสิ้นสุด
Lay under the Milky Way
นอนมองทางช้างเผือกทอดผ่านใต้แผ่นฟ้า
On and on, it’s getting too late out
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนดึกดื่นค่ำมืด
I’m not in love this time, this night
แต่คืนนี้หัวใจยังไม่ได้ตกหลุมรักใครสักคน
Can’t help it if I space in a daze
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
My eyes tune out the other way
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
I may switch off and go in a daydream
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
In this head, my thoughts are deep
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
But sometimes I can’t even speak
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
Would someone be and not pretend?
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
I’m off again in my world
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
Oh, oh
โอ้
I take some time, mellow out
ขอใช้เวลาสักพัก นั่งชิลล์ ๆ ปล่อยใจให้สบาย
Party it up, I don’t fall down
ออกไปตี้ให้สุดเหวี่ยง แต่ไม่ปล่อยตัวให้เมาพับ
Don’t get caught, sneak out of the house
แอบย่องหนีออกจากบ้านแบบไม่ให้ใครจับได้
Can’t help it if I space in a daze
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
My eyes tune out the other way
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
I may switch off and go in a daydream
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
In this head, my thoughts are deep
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
But sometimes I can’t even speak
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
Would someone be and not pretend?
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
I’m off again in my world
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
Can’t help it if I space in a daze
ก็ช่วยไม่ได้ถ้าฉันจะชอบนั่งเหม่อ
My eyes tune out the other way
สายตามันหลุดโฟกัส หันไปทิศอื่นตลอด
I may switch off and go in a daydream
บางจังหวะก็ตัดการรับรู้ หนีไปฝันกลางวันดื้อ ๆ
In this head, my thoughts are deep
ในหัวนี้มีเรื่องให้คิดลึกซึ้งตั้งเยอะแยะ
But sometimes I can’t even speak
แต่บางคราวกลับอธิบายไม่ออก
Would someone be and not pretend?
อยากเจอใครสักคนที่เป็นตัวเองจริง ๆ โดยไม่ต้องแกล้งทำ
I’m off again in my world
แล้วฉันก็ลอยละล่องกลับเข้าสู่โลกของตัวเองอีกครา
Eng
Please tell me what is takin’ place
‘Cause I can’t seem to find a trace
Guess it must’ve got erased somehow
Probably ’cause I always forget
Every time someone tells me their name
It’s always gotta be the same (In my world)
Never wore cover-up
Always beat the boys up
Grew up in a five thousand population town
Made my money by cutting grass
Got fired by a fried chicken ass
All in a small town, Napanee
You know I always stay up without sleepin’
And think to myself
Where do I belong forever?
In whose arms, the time and place?
Can’t help it if I space in a daze
My eyes tune out the other way
I may switch off and go in a daydream
In this head, my thoughts are deep
But sometimes I can’t even speak
Would someone be and not pretend?
I’m off again in my world
I never spend less than an hour
Washing my hair in the shower
It always takes five hours to make it straight
So I’ll braid it in a zillion braids
Though it may take all friggin’ day
There’s nothin’ else better to do anyway
When you’re all alone in the lands of forever
Lay under the Milky Way
On and on, it’s getting too late out
I’m not in love this time, this night
Can’t help it if I space in a daze
My eyes tune out the other way
I may switch off and go in a daydream
In this head, my thoughts are deep
But sometimes I can’t even speak
Would someone be and not pretend?
I’m off again in my world
Oh, oh
I take some time, mellow out
Party it up, I don’t fall down
Don’t get caught, sneak out of the house
Can’t help it if I space in a daze
My eyes tune out the other way
I may switch off and go in a daydream
In this head, my thoughts are deep
But sometimes I can’t even speak
Would someone be and not pretend?
I’m off again in my world
Can’t help it if I space in a daze
My eyes tune out the other way
I may switch off and go in a daydream
In this head, my thoughts are deep
But sometimes I can’t even speak
Would someone be and not pretend?
I’m off again in my world
Thai
ช่วยบอกทีเถอะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เพราะฉันจับต้นชนปลายไม่ถูกสักอย่าง
สงสัยเรื่องราวคงโดนลบหายไปหมดแล้วมั้ง
อาจเป็นเพราะตัวฉันเองที่ขี้ลืมเป็นประจำ
เวลาใครมาบอกชื่อ แป๊บเดียวก็จำไม่ได้
มันก็วนลูปเดิมแบบนี้ตลอด ในโลกของฉัน
หน้าไม่เคยทารองพื้นหรือแต่งหน้าเลย
แถมยังชอบไปไล่ซัดพวกเด็กผู้ชายอยู่เรื่อย
โตมาในเมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรแค่ห้าพันคน
หาเงินค่าขนมด้วยการไปรับจ้างตัดหญ้า
แต่ดันโดนไอ้เจ้าของร้านไก่ทอดงี่เง่าไล่ออกซะงั้น
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นที่เมืองแนพานี เมืองเล็กกระจิริดนั่นแหละ
ก็นะ ฉันชอบนั่งโต้รุ่งยันเช้าแบบไม่ยอมหลับยอมนอน
แล้วก็แอบคิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว
ว่าจริง ๆ ที่ตรงไหนคือที่ของฉันตลอดไปกันแน่
ต้องเป็นในอ้อมกอดของใคร ที่ไหน แล้วเมื่อไหร่กัน
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
เวลาเข้าไปอาบน้ำสระผมทีไร
หมดเวลาไปไม่เคยต่ำกว่าหนึ่งชั่วโมง
แถมกว่าจะหนีบผมให้ตรงเป๊ะได้ก็ปาไปห้าชั่วโมง
งั้นถักเปียมันเป็นล้าน ๆ เส้นไปเลยดีกว่า
ถึงจะต้องเสียเวลาไปทั้งวันบ้า ๆ นี่ก็เถอะ
ยังไงซะก็ไม่มีอะไรน่าทำไปมากกว่านี้อยู่แล้ว
เวลาต้องอยู่ตัวคนเดียวตามลำพังในโลกที่ไร้จุดสิ้นสุด
นอนมองทางช้างเผือกทอดผ่านใต้แผ่นฟ้า
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนดึกดื่นค่ำมืด
แต่คืนนี้หัวใจยังไม่ได้ตกหลุมรักใครสักคน
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
โอ้
ขอใช้เวลาสักพัก นั่งชิลล์ ๆ ปล่อยใจให้สบาย
ออกไปตี้ให้สุดเหวี่ยง แต่ไม่ปล่อยตัวให้เมาพับ
แอบย่องหนีออกจากบ้านแบบไม่ให้ใครจับได้
ก็มันช่วยไม่ได้ เวลาใจมันชอบลอยไปไกล
สายตามันมองเหม่อไปทางอื่นเอง
บางทีก็เหมือนสมองดับ หลุดไปอยู่ในฝันกลางวันเฉย
ในหัวฉันมีความคิดลึกซึ้งอยู่เต็มไปหมด
แต่บางทีกลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
จะมีใครสักคนไหมที่ไม่ต้องมาคอยเสแสร้ง
เอาอีกแล้ว ฉันหลุดเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบ
ก็ช่วยไม่ได้ถ้าฉันจะชอบนั่งเหม่อ
สายตามันหลุดโฟกัส หันไปทิศอื่นตลอด
บางจังหวะก็ตัดการรับรู้ หนีไปฝันกลางวันดื้อ ๆ
ในหัวนี้มีเรื่องให้คิดลึกซึ้งตั้งเยอะแยะ
แต่บางคราวกลับอธิบายไม่ออก
อยากเจอใครสักคนที่เป็นตัวเองจริง ๆ โดยไม่ต้องแกล้งทำ
แล้วฉันก็ลอยละล่องกลับเข้าสู่โลกของตัวเองอีกครา
Comments are off this post