ตอนมีเงินเปย์ไม่อั้น เพื่อนฝูงนี่ล้อมหน้าล้อมหลัง แต่พอล้มละลายจนหมดตัว หันไปทางไหนก็ไม่มีใครจำหน้าได้ บทเรียนชีวิตสุดแสบที่เตือนสติว่าน้ำใจคนมักผันแปรตามความหนาของกระเป๋าตังค์เสมอ
Eng - Thai
Once I lived the life of a millionaire
เมื่อก่อนเคยใช้ชีวิตหรูหราราวกับมหาเศรษฐี
Spent all my money, I just did not care
มีเงินเท่าไหร่ก็ผลาญแหลก ไม่เคยคิดจะแคร์
Took all my friends out for a good time
เลี้ยงเพื่อนฝูงพาไปเฮฮาปาร์ตี้กันเต็มคราบ
Bought bootleg whiskey, champagne, and wine
ทั้งเหล้าเถื่อน แชมเปญ ไวน์ดี ๆ สั่งจ่ายไม่อั้น
Then I began to fall so low
แต่แล้วชีวิตก็เริ่มดิ่งลงเหว
Lost all my good friends, I did not have nowhere to go
เพื่อนสนิทหายหัวหมด ไม่เหลือที่ให้ซุกหัวนอนด้วยซ้ำ
If I get my hands on a dollar again
ถ้ามีโอกาสหาเงินเข้ากระเป๋าได้อีกสักเหรียญนะ
I’m gonna hang on to it till that eagle grins, yeah
จะกอดมันไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยให้กระเด็นไปไหนเด็ดขาด
‘Cause no, no, nobody knows you
เพราะมันไม่มีใครรู้จักคุณหรอก
When you’re down and out
ในวันที่ชีวิตตกอับจนหมดรูป
In your pocket, not one penny
กระเป๋าตังค์แห้งกรอบ ไม่มีเหลือสักแดงเดียว
And as for friends, you don’t have any
ส่วนเรื่องเพื่อนฝูงน่ะเหรอ ลืมไปได้เลย
When you finally get back up on your feet again
แต่พอคุณเริ่มตั้งตัวกลับมายืนได้ใหม่อีกครั้ง
Everybody wants to be your old long-lost friend
ทุกคนดันเสนอหน้าอยากเป็นเพื่อนเก่าที่พลัดพราก
Said it’s mighty strange, without a doubt
บอกตรง ๆ ว่ามันโคตรจะพิลึกเลยจริง ๆ
Nobody knows you when you’re down and out, yeah
ยามหมดตัวไม่มีใครมอง แต่พอกลับมารวยล่ะทักกันใหญ่
But when you finally get back up on your feet again
แต่ก็นั่นแหละ พอเริ่มลืมตาอ้าปากได้อีกหน
Everybody wants to be your good old long-lost friend
ใคร ๆ ก็อยากเข้ามาเคลมว่าเป็นเพื่อนซี้กันทั้งนั้น
Said it’s mighty strange, yeah
มันน่าตลกร้ายสิ้นดี
Nobody knows you
ตอนลำบากไม่มีใครแล
Nobody knows you
ไม่มีใครสนใจสักคน
Nobody knows you when you’re down and out
ยามที่ชีวิตตกต่ำ ไร้เงินทอง ก็กลายเป็นคนไร้ตัวตน
Eng
Once I lived the life of a millionaire
Spent all my money, I just did not care
Took all my friends out for a good time
Bought bootleg whiskey, champagne, and wine
Then I began to fall so low
Lost all my good friends, I did not have nowhere to go
If I get my hands on a dollar again
I’m gonna hang on to it till that eagle grins, yeah
‘Cause no, no, nobody knows you
When you’re down and out
In your pocket, not one penny
And as for friends, you don’t have any
When you finally get back up on your feet again
Everybody wants to be your old long-lost friend
Said it’s mighty strange, without a doubt
Nobody knows you when you’re down and out, yeah
But when you finally get back up on your feet again
Everybody wants to be your good old long-lost friend
Said it’s mighty strange, yeah
Nobody knows you
Nobody knows you
Nobody knows you when you’re down and out
Thai
เมื่อก่อนเคยใช้ชีวิตหรูหราราวกับมหาเศรษฐี
มีเงินเท่าไหร่ก็ผลาญแหลก ไม่เคยคิดจะแคร์
เลี้ยงเพื่อนฝูงพาไปเฮฮาปาร์ตี้กันเต็มคราบ
ทั้งเหล้าเถื่อน แชมเปญ ไวน์ดี ๆ สั่งจ่ายไม่อั้น
แต่แล้วชีวิตก็เริ่มดิ่งลงเหว
เพื่อนสนิทหายหัวหมด ไม่เหลือที่ให้ซุกหัวนอนด้วยซ้ำ
ถ้ามีโอกาสหาเงินเข้ากระเป๋าได้อีกสักเหรียญนะ
จะกอดมันไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยให้กระเด็นไปไหนเด็ดขาด
เพราะมันไม่มีใครรู้จักคุณหรอก
ในวันที่ชีวิตตกอับจนหมดรูป
กระเป๋าตังค์แห้งกรอบ ไม่มีเหลือสักแดงเดียว
ส่วนเรื่องเพื่อนฝูงน่ะเหรอ ลืมไปได้เลย
แต่พอคุณเริ่มตั้งตัวกลับมายืนได้ใหม่อีกครั้ง
ทุกคนดันเสนอหน้าอยากเป็นเพื่อนเก่าที่พลัดพราก
บอกตรง ๆ ว่ามันโคตรจะพิลึกเลยจริง ๆ
ยามหมดตัวไม่มีใครมอง แต่พอกลับมารวยล่ะทักกันใหญ่
แต่ก็นั่นแหละ พอเริ่มลืมตาอ้าปากได้อีกหน
ใคร ๆ ก็อยากเข้ามาเคลมว่าเป็นเพื่อนซี้กันทั้งนั้น
มันน่าตลกร้ายสิ้นดี
ตอนลำบากไม่มีใครแล
ไม่มีใครสนใจสักคน
ยามที่ชีวิตตกต่ำ ไร้เงินทอง ก็กลายเป็นคนไร้ตัวตน
Comments are off this post