It’s not that if you told me you met someone better
ไม่ใช่เรื่องที่ว่าเธอไปเจอใครที่ดีกว่า
Or if you had to break your promise, break your oath
หรือเรื่องที่เธอต้องตระบัดสัตย์ ผิดสัญญาที่เคยให้ไว้
If you prefer to feel some others touch
ต่อให้เธอจะอยากไปสัมผัสคนอื่นมากกว่า
It’s the not knowing, that hurts, the most
แต่ความค้างคาใจตรงนี้แหละ ที่ทำร้ายฉันเหลือเกิน

In your silence, I sense a thousand words
ในความเงียบของเธอ ฉันสัมผัสได้ถึงคำพูดเป็นล้านคำ
Your eyes are sad but you still smile
แววตาดูเศร้าสร้อย แต่ปากก็ยังฝืนยิ้ม
You’re right beside me, but are you even here?
ตัวอยู่ข้างกันตรงนี้ แต่ใจเธอยังอยู่ด้วยหรือเปล่า
It’s the not knowing, that hurts, the most
การปล่อยให้เดาไปเองแบบนี้ มันเจ็บปวดที่สุดแล้ว
It’s the not knowing, that hurts, the most
ไม่รู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ทรมานจริง ๆ

I’m sure you meant all that you said, at the time
ฉันเชื่อนะว่าตอนที่พูด เธอคงรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ
I believe you can’t be made of stone
คนเราคงไม่ได้ใจร้ายใจดำขนาดนั้น
We both know it’s ok to change your mind
เราต่างก็รู้ว่าใจคนมันเปลี่ยนกันได้ ไม่ผิดหรอก
It’s just the not knowing, that hurts, the most
แต่การที่เธอปิดปากเงียบไว้นี่สิ ที่โคตรจะบาดลึก

And in your silence, I sense a thousand words
ท่าทางที่เงียบงัน มันฟ้องความรู้สึกมากมายข้างใน
You’re eyes are sad but you still smile
สายตาดูหม่นหมอง ทั้งที่ยังพยายามยิ้มให้กัน
You’re right beside me, but are you even here?
นั่งอยู่ข้าง ๆ แท้ ๆ แต่ใจลอยไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้
It’s just the not knowing, that hurts, the most
ความมืดแปดด้านตรงนี้ต่างหาก ที่กัดกินใจที่สุด

I can tell, your head is somewhere else
ฉันดูออกว่าใจเธอลอยไปอยู่ที่อื่นแล้ว
I can read the signs but I need help
ฉันพอจะจับสัญญาณได้ แต่แค่อยากได้ความชัดเจน
I can take your truth
ฉันรับความจริงได้ทั้งนั้น
Tell me
พูดออกมาเถอะ
Tell me what I know
บอกสิ่งที่ฉันก็พอจะรู้อยู่แก่ใจมาสักที
Don’t be a coward boy
อย่าทำตัวขี้ขลาดไปหน่อยเลย
Let me free just, let me go
ปลดปล่อยฉันให้เป็นอิสระ ปล่อยฉันไปได้แล้ว

We haven’t said it but I know it
แม้เราจะไม่ได้เอ่ยปาก แต่ฉันก็เข้าใจทุกอย่างดี
So hold me one last time before you go
งั้นช่วยกอดฉันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะเดินจากไป
You gave me so much to remember, baby
เธอทิ้งความทรงจำดี ๆ ไว้ให้ตั้งมากมายนะ
It was just the not knowing, that hurt the most
ที่ผ่านมาก็แค่ความไม่ชัดเจนเท่านั้นแหละ ที่กรีดแทงใจที่สุด

It’s not that if you told me you met someone better
Or if you had to break your promise, break your oath
If you prefer to feel some others touch
It’s the not knowing, that hurts, the most

In your silence, I sense a thousand words
Your eyes are sad but you still smile
You’re right beside me, but are you even here?
It’s the not knowing, that hurts, the most
It’s the not knowing, that hurts, the most

I’m sure you meant all that you said, at the time
I believe you can’t be made of stone
We both know it’s ok to change your mind
It’s just the not knowing, that hurts, the most

And in your silence, I sense a thousand words
You’re eyes are sad but you still smile
You’re right beside me, but are you even here?
It’s just the not knowing, that hurts, the most

I can tell, your head is somewhere else
I can read the signs but I need help
I can take your truth
Tell me
Tell me what I know
Don’t be a coward boy
Let me free just, let me go

We haven’t said it but I know it
So hold me one last time before you go
You gave me so much to remember, baby
It was just the not knowing, that hurt the most

ไม่ใช่เรื่องที่ว่าเธอไปเจอใครที่ดีกว่า
หรือเรื่องที่เธอต้องตระบัดสัตย์ ผิดสัญญาที่เคยให้ไว้
ต่อให้เธอจะอยากไปสัมผัสคนอื่นมากกว่า
แต่ความค้างคาใจตรงนี้แหละ ที่ทำร้ายฉันเหลือเกิน

ในความเงียบของเธอ ฉันสัมผัสได้ถึงคำพูดเป็นล้านคำ
แววตาดูเศร้าสร้อย แต่ปากก็ยังฝืนยิ้ม
ตัวอยู่ข้างกันตรงนี้ แต่ใจเธอยังอยู่ด้วยหรือเปล่า
การปล่อยให้เดาไปเองแบบนี้ มันเจ็บปวดที่สุดแล้ว
ไม่รู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ทรมานจริง ๆ

ฉันเชื่อนะว่าตอนที่พูด เธอคงรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ
คนเราคงไม่ได้ใจร้ายใจดำขนาดนั้น
เราต่างก็รู้ว่าใจคนมันเปลี่ยนกันได้ ไม่ผิดหรอก
แต่การที่เธอปิดปากเงียบไว้นี่สิ ที่โคตรจะบาดลึก

ท่าทางที่เงียบงัน มันฟ้องความรู้สึกมากมายข้างใน
สายตาดูหม่นหมอง ทั้งที่ยังพยายามยิ้มให้กัน
นั่งอยู่ข้าง ๆ แท้ ๆ แต่ใจลอยไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้
ความมืดแปดด้านตรงนี้ต่างหาก ที่กัดกินใจที่สุด

ฉันดูออกว่าใจเธอลอยไปอยู่ที่อื่นแล้ว
ฉันพอจะจับสัญญาณได้ แต่แค่อยากได้ความชัดเจน
ฉันรับความจริงได้ทั้งนั้น
พูดออกมาเถอะ
บอกสิ่งที่ฉันก็พอจะรู้อยู่แก่ใจมาสักที
อย่าทำตัวขี้ขลาดไปหน่อยเลย
ปลดปล่อยฉันให้เป็นอิสระ ปล่อยฉันไปได้แล้ว

แม้เราจะไม่ได้เอ่ยปาก แต่ฉันก็เข้าใจทุกอย่างดี
งั้นช่วยกอดฉันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะเดินจากไป
เธอทิ้งความทรงจำดี ๆ ไว้ให้ตั้งมากมายนะ
ที่ผ่านมาก็แค่ความไม่ชัดเจนเท่านั้นแหละ ที่กรีดแทงใจที่สุด