ภาพความทรงจำย้อนกลับไปในคืนอันหนาวเหน็บริมฝั่งน้ำ เรื่องราวความรักวัยรุ่นที่ทั้งดิบ เรียบง่าย และเต็มไปด้วยการหลบหนี ความผูกพันที่เกิดขึ้นท่ามกลางเงามืดของท่าเรือยังคงตามหลอกหลอน ชวนให้คิดถึงสัมผัสอบอุ่นและเสียงกระซิบที่ไม่มีวันเลือนหายไปตามกาลเวลา
Eng - Thai
Sweet surrender, on the quayside
ยอมทิ้งตัวให้ความรู้สึกพาไป แถวริมท่าเรือ
You remember, we used to run and hide
เธอยังจำได้ใช่ไหม ที่เราเคยวิ่งหนีไปซ่อนด้วยกัน
In the shadow of the cargoes, I take you one at a time
ใต้เงาทะมึนของกองตู้สินค้า ฉันค่อย ๆ ดึงเธอเข้ามากอดทีละนิด
And we’re counting all the numbers down to the waterline
แล้วเราก็นับตัวเลขบนเสาเทียบเรือ ไล่ลงไปจนถึงผิวน้ำ
Well, near misses on the dogleap stairway
เกือบโดนจับได้ตรงบันไดแคบ ๆ นั่น
French kisses in the darkened doorway
จูบกันดูดดื่มตรงซอกประตูมืด ๆ
A foghorn blowing out a-wild and cold
เสียงหวูดเรือฝ่าหมอกดังหวีดหวิวท่ามกลางลมหนาว
A policeman, he shines a light upon my shoulder
ตำรวจส่องไฟฉายวูบผ่านมาตรงไหล่ฉันพอดี
Up comes a coaster, fast and silent, in the night
เรือสินค้าแล่นฝ่าความมืดเข้ามาเงียบ ๆ อย่างรวดเร็ว
Over my shoulder, all you can see are the pilot lights
พอมองข้ามไหล่ฉันไป เธอคงเห็นแค่แสงไฟนำร่องของเรือ
No money in our jackets and our jeans are torn
กระเป๋าเสื้อไม่มีเงินสักบาท กางเกงยีนส์ก็ขาดวิ่น
Your hands are cold, but your lips are warm
มือเธอเย็นเฉียบ แต่ริมฝีปากกลับอุ่นซ่าน
She can see him on the jetty that they used to know
เธอยังคงเห็นภาพเขาตรงสะพานเทียบเรือที่คุ้นเคย
She can feel him in the places where the sailors go
ยังสัมผัสได้ถึงเขาในทุกที่ที่พวกกะลาสีชอบไปชุมนุม
When she’s walking by the river or the railway line
เวลาเดินเลียบแม่น้ำหรือเลาะตามทางรถไฟ
She can still hear him whisper, “Let’s go down to the waterline, c’mon”
เธอยังคงได้ยินเสียงเขากระซิบแว่วมาว่า ไปตรงริมน้ำกันเถอะ มาสิ
Eng
Sweet surrender, on the quayside
You remember, we used to run and hide
In the shadow of the cargoes, I take you one at a time
And we’re counting all the numbers down to the waterline
Well, near misses on the dogleap stairway
French kisses in the darkened doorway
A foghorn blowing out a-wild and cold
A policeman, he shines a light upon my shoulder
Up comes a coaster, fast and silent, in the night
Over my shoulder, all you can see are the pilot lights
No money in our jackets and our jeans are torn
Your hands are cold, but your lips are warm
She can see him on the jetty that they used to know
She can feel him in the places where the sailors go
When she’s walking by the river or the railway line
She can still hear him whisper, “Let’s go down to the waterline, c’mon”
Thai
ยอมทิ้งตัวให้ความรู้สึกพาไป แถวริมท่าเรือ
เธอยังจำได้ใช่ไหม ที่เราเคยวิ่งหนีไปซ่อนด้วยกัน
ใต้เงาทะมึนของกองตู้สินค้า ฉันค่อย ๆ ดึงเธอเข้ามากอดทีละนิด
แล้วเราก็นับตัวเลขบนเสาเทียบเรือ ไล่ลงไปจนถึงผิวน้ำ
เกือบโดนจับได้ตรงบันไดแคบ ๆ นั่น
จูบกันดูดดื่มตรงซอกประตูมืด ๆ
เสียงหวูดเรือฝ่าหมอกดังหวีดหวิวท่ามกลางลมหนาว
ตำรวจส่องไฟฉายวูบผ่านมาตรงไหล่ฉันพอดี
เรือสินค้าแล่นฝ่าความมืดเข้ามาเงียบ ๆ อย่างรวดเร็ว
พอมองข้ามไหล่ฉันไป เธอคงเห็นแค่แสงไฟนำร่องของเรือ
กระเป๋าเสื้อไม่มีเงินสักบาท กางเกงยีนส์ก็ขาดวิ่น
มือเธอเย็นเฉียบ แต่ริมฝีปากกลับอุ่นซ่าน
เธอยังคงเห็นภาพเขาตรงสะพานเทียบเรือที่คุ้นเคย
ยังสัมผัสได้ถึงเขาในทุกที่ที่พวกกะลาสีชอบไปชุมนุม
เวลาเดินเลียบแม่น้ำหรือเลาะตามทางรถไฟ
เธอยังคงได้ยินเสียงเขากระซิบแว่วมาว่า ไปตรงริมน้ำกันเถอะ มาสิ
Comments are off this post