เรื่องราวสุดดาร์กของคนไข้ที่ถูกขังลืมอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช ท่ามกลางความกดดันและการควบคุมของหมอจนสติเริ่มบิดเบี้ยว ท้ายที่สุดความอัดอั้นและทรมานในห้องสี่เหลี่ยมก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นที่พร้อมระเบิดออกมารวมพลังแหกคุกนรกแห่งนี้ไปพร้อมกัน
Eng - Thai
Welcome to where time stands still
ยินดีต้อนรับสู่ที่ที่วันเวลาหยุดนิ่งอยู่กับที่
No one leaves, and no one will
ไม่เคยมีใครได้ออกไป และไม่มีวันได้ออกด้วย
Moon is full, never seems to change
พระจันทร์ยังคงเต็มดวงเท่าเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
Just labelled mentally deranged
แค่ถูกตราหน้าว่าเป็นพวกประสาทหลุด
Dream the same thing every night
ฝันเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ทุกคืน
I see our freedom in my sight
มองเห็นทางรอดและอิสรภาพของเราอยู่ไม่ไกล
No locked doors, no windows barred
ไม่มีประตูล็อค ไม่มีลูกกรงเหล็กกั้นหน้าต่าง
No things to make my brain seem scarred
ไม่มีอะไรมาคอยหลอกหลอนให้ประสาทเสียอีกต่อไป
Sleep my friend, and you will see
นอนหลับซะเถอะเพื่อน แล้วนายจะเห็นเอง
The dream is my reality
ว่าความฝันนั่นแหละคือโลกความจริงที่ฉันอยู่
They keep me locked up in this cage
พวกมันขังฉันเอาไว้ในกรงแคบ ๆ นี่
Can’t they see it’s why my brain says “rage”?
พวกมันดูไม่ออกรึไงว่านี่แหละที่ทำให้ฉันอยากคลั่งใส่
Sanitarium
โรงพยาบาลบ้านี่
Leave me be
ปล่อยฉันไปที
Sanitarium
คุกบ้าแห่งนี้
Just leave me alone
ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวซะที
Build my fear of what’s out there
พวกมันคอยปั่นให้ฉันกลัวโลกภายนอก
Cannot breathe the open air
จนอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออก
Whisper things into my brain
คอยกระซิบเรื่องบ้า ๆ ใส่หัว
Assuring me that I’m insane
เพื่อสะกดจิตว่าฉันมันคนบ้า
They think our heads are in their hands
พวกมันคิดว่าคุมหัวและจิตใจของพวกเราได้
But violent use brings violent plans
ยิ่งกดขี่รุนแรง แผนเอาคืนก็ยิ่งโหดร้าย
Keep him tied, it makes him well
จับเขามัดไว้ซะ เดี๋ยวอาการก็ดีขึ้นเอง
He’s getting better, can’t you tell?
เขาเริ่มดีขึ้นแล้วนะ ดูไม่ออกหรือไง
No more can they keep us in
พวกมันไม่มีทางกักขังพวกเราไว้ได้อีกแล้ว
Listen, damn it, we will win
ฟังนะโว้ย พวกเราต้องชนะแน่
They see it right, they see it well
พวกมันเห็นทุกอย่างชัดเจนดี
But they think this saves us from our hell
แต่ดันคิดว่านี่คือหนทางช่วยชีวิตพวกเราให้พ้นนรก
Sanitarium
โรงพยาบาลบ้าบอแห่งนี้
Leave me be
เลิกยุ่งกับฉันซะที
Sanitarium
คุกนรกแห่งนี้
Just leave me alone
ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไว้คนเดียวเถอะ
Sanitarium
โรงพยาบาลเฮงซวยนี่
(Just leave me alone)
เลิกยุ่งกับกูซะทีเหอะ
Fear of living on
ความกลัวที่จะต้องทนอยู่ต่อหายไปสิ้น
Natives getting restless now
พวกคนข้างในนี้ชักจะอยู่ไม่สุขกันแล้ว
Mutiny in the air
กลิ่นอายของการก่อกบฏมันลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ
Got some death to do
มีคนต้องชดใช้ด้วยความตายแล้ว
Mirror stares back hard
ภาพสะท้อนในกระจกจ้องกลับมาอย่างกร้าวร้าว
Kill, it’s such a friendly word
คำว่า “ฆ่า” แม่งฟังดูเป็นมิตรขึ้นมาทันที
Seems the only way
เพราะดูเหมือนจะเป็นทางออกเดียวที่เหลืออยู่
For reaching out again
ที่จะพาเราหลุดพ้นไปเจอโลกภายนอกอีกครั้ง
Eng
Welcome to where time stands still
No one leaves, and no one will
Moon is full, never seems to change
Just labelled mentally deranged
Dream the same thing every night
I see our freedom in my sight
No locked doors, no windows barred
No things to make my brain seem scarred
Sleep my friend, and you will see
The dream is my reality
They keep me locked up in this cage
Can’t they see it’s why my brain says “rage”?
Sanitarium
Leave me be
Sanitarium
Just leave me alone
Build my fear of what’s out there
Cannot breathe the open air
Whisper things into my brain
Assuring me that I’m insane
They think our heads are in their hands
But violent use brings violent plans
Keep him tied, it makes him well
He’s getting better, can’t you tell?
No more can they keep us in
Listen, damn it, we will win
They see it right, they see it well
But they think this saves us from our hell
Sanitarium
Leave me be
Sanitarium
Just leave me alone
Sanitarium
(Just leave me alone)
Fear of living on
Natives getting restless now
Mutiny in the air
Got some death to do
Mirror stares back hard
Kill, it’s such a friendly word
Seems the only way
For reaching out again
Thai
ยินดีต้อนรับสู่ที่ที่วันเวลาหยุดนิ่งอยู่กับที่
ไม่เคยมีใครได้ออกไป และไม่มีวันได้ออกด้วย
พระจันทร์ยังคงเต็มดวงเท่าเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
แค่ถูกตราหน้าว่าเป็นพวกประสาทหลุด
ฝันเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ทุกคืน
มองเห็นทางรอดและอิสรภาพของเราอยู่ไม่ไกล
ไม่มีประตูล็อค ไม่มีลูกกรงเหล็กกั้นหน้าต่าง
ไม่มีอะไรมาคอยหลอกหลอนให้ประสาทเสียอีกต่อไป
นอนหลับซะเถอะเพื่อน แล้วนายจะเห็นเอง
ว่าความฝันนั่นแหละคือโลกความจริงที่ฉันอยู่
พวกมันขังฉันเอาไว้ในกรงแคบ ๆ นี่
พวกมันดูไม่ออกรึไงว่านี่แหละที่ทำให้ฉันอยากคลั่งใส่
โรงพยาบาลบ้านี่
ปล่อยฉันไปที
คุกบ้าแห่งนี้
ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวซะที
พวกมันคอยปั่นให้ฉันกลัวโลกภายนอก
จนอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออก
คอยกระซิบเรื่องบ้า ๆ ใส่หัว
เพื่อสะกดจิตว่าฉันมันคนบ้า
พวกมันคิดว่าคุมหัวและจิตใจของพวกเราได้
ยิ่งกดขี่รุนแรง แผนเอาคืนก็ยิ่งโหดร้าย
จับเขามัดไว้ซะ เดี๋ยวอาการก็ดีขึ้นเอง
เขาเริ่มดีขึ้นแล้วนะ ดูไม่ออกหรือไง
พวกมันไม่มีทางกักขังพวกเราไว้ได้อีกแล้ว
ฟังนะโว้ย พวกเราต้องชนะแน่
พวกมันเห็นทุกอย่างชัดเจนดี
แต่ดันคิดว่านี่คือหนทางช่วยชีวิตพวกเราให้พ้นนรก
โรงพยาบาลบ้าบอแห่งนี้
เลิกยุ่งกับฉันซะที
คุกนรกแห่งนี้
ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไว้คนเดียวเถอะ
โรงพยาบาลเฮงซวยนี่
เลิกยุ่งกับกูซะทีเหอะ
ความกลัวที่จะต้องทนอยู่ต่อหายไปสิ้น
พวกคนข้างในนี้ชักจะอยู่ไม่สุขกันแล้ว
กลิ่นอายของการก่อกบฏมันลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ
มีคนต้องชดใช้ด้วยความตายแล้ว
ภาพสะท้อนในกระจกจ้องกลับมาอย่างกร้าวร้าว
คำว่า “ฆ่า” แม่งฟังดูเป็นมิตรขึ้นมาทันที
เพราะดูเหมือนจะเป็นทางออกเดียวที่เหลืออยู่
ที่จะพาเราหลุดพ้นไปเจอโลกภายนอกอีกครั้ง










Comments are off this post