I should not have read the paper today
วันนี้ฉันไม่น่าเปิดหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านเลยจริง ๆ
‘Cause a child, child, child, child, he was taken away
เมื่อต้องมารับรู้ว่ามีเด็กน้อยคนหนึ่งถูกพรากชีวิตไป

There’s a place for the baby that died
ยังมีดินแดนอันสงบสุขคอยโอบรับหนูน้อยที่จากไป
And there’s a time for the mother who cried
และมีช่วงเวลาให้หัวอกคนเป็นแม่ได้ร่ำไห้ปลดปล่อยความเจ็บปวด
And she will hold him in her arms sometime
สักวันหนึ่งเธอคงจะได้กอดลูกรักไว้ในอ้อมอกอีกครั้ง
‘Cause nine months is too long, too long, too long
เพราะเก้าเดือนที่เฝ้าฟูมฟักอุ้มท้องมา มันนานเกินกว่าจะทนรับความพลัดพรากนี้ไหว

La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา
La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา

How, how could you hurt a child? How could you hurt a child?
จิตใจทำด้วยอะไรถึงกล้าทำร้ายเด็กตัวแค่นั้นลงคอ
Now does this make you satisfied, satisfied, satisfied?
ลงมือทำเรื่องบัดซบขนาดนี้แล้วมันทำให้สะใจมากนักใช่ไหม

I don’t know what’s happening to people today
ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าคนสมัยนี้จิตใจวิปริตกันไปถึงไหน
When a child, child, child, child, he was taken away, taken away
ถึงได้พรากชีวิตเด็กบริสุทธิ์ไปได้อย่างเลือดเย็น

There’s a place for the baby that died
ยังมีสรวงสวรรค์คอยต้อนรับดวงวิญญาณของเด็กน้อย
And there’s a time for the mother who cried
และปล่อยให้เวลาค่อย ๆ เยียวยาแม่ผู้ใจสลาย
And she will hold him in her arms sometime
เชื่อเถอะว่าวันหนึ่งเธอจะได้โอบกอดลูกไว้แนบอกอีกครา
‘Cause nine months is too long, too long, too long
เพราะเวลาเก้าเดือนที่ทะนุถนอมเขามา มันยาวนานเกินกว่าจะปล่อยมือไปง่าย ๆ

La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา
La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา

There’s a place for the baby that died
ยังมีดินแดนอันอบอุ่นที่รอรับหนูน้อยผู้น่าสงสาร
And there’s a time for the mother who cried
และยังมีเวลาให้แม่ได้หลั่งน้ำตากับการสูญเสีย
And you will hold him in your arms sometime
สักวันหนึ่งคุณแม่จะได้กอดลูกน้อยไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง
‘Cause nine months is too long, too long, too long, too long
เพราะเก้าเดือนที่เฝ้ารอคอยมา มันเนิ่นนานเกินกว่าจะยอมให้ใครมาพรากจากกันไปแบบนี้

I should not have read the paper today
‘Cause a child, child, child, child, he was taken away

There’s a place for the baby that died
And there’s a time for the mother who cried
And she will hold him in her arms sometime
‘Cause nine months is too long, too long, too long

La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
La-la-la-la-la-la-la, la-la-la

How, how could you hurt a child? How could you hurt a child?
Now does this make you satisfied, satisfied, satisfied?

I don’t know what’s happening to people today
When a child, child, child, child, he was taken away, taken away

There’s a place for the baby that died
And there’s a time for the mother who cried
And she will hold him in her arms sometime
‘Cause nine months is too long, too long, too long

La-la-la-la-la-la-la, la-la-la
La-la-la-la-la-la-la, la-la-la

There’s a place for the baby that died
And there’s a time for the mother who cried
And you will hold him in your arms sometime
‘Cause nine months is too long, too long, too long, too long

วันนี้ฉันไม่น่าเปิดหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านเลยจริง ๆ
เมื่อต้องมารับรู้ว่ามีเด็กน้อยคนหนึ่งถูกพรากชีวิตไป

ยังมีดินแดนอันสงบสุขคอยโอบรับหนูน้อยที่จากไป
และมีช่วงเวลาให้หัวอกคนเป็นแม่ได้ร่ำไห้ปลดปล่อยความเจ็บปวด
สักวันหนึ่งเธอคงจะได้กอดลูกรักไว้ในอ้อมอกอีกครั้ง
เพราะเก้าเดือนที่เฝ้าฟูมฟักอุ้มท้องมา มันนานเกินกว่าจะทนรับความพลัดพรากนี้ไหว

ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา

จิตใจทำด้วยอะไรถึงกล้าทำร้ายเด็กตัวแค่นั้นลงคอ
ลงมือทำเรื่องบัดซบขนาดนี้แล้วมันทำให้สะใจมากนักใช่ไหม

ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าคนสมัยนี้จิตใจวิปริตกันไปถึงไหน
ถึงได้พรากชีวิตเด็กบริสุทธิ์ไปได้อย่างเลือดเย็น

ยังมีสรวงสวรรค์คอยต้อนรับดวงวิญญาณของเด็กน้อย
และปล่อยให้เวลาค่อย ๆ เยียวยาแม่ผู้ใจสลาย
เชื่อเถอะว่าวันหนึ่งเธอจะได้โอบกอดลูกไว้แนบอกอีกครา
เพราะเวลาเก้าเดือนที่ทะนุถนอมเขามา มันยาวนานเกินกว่าจะปล่อยมือไปง่าย ๆ

ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา
ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา, ลา ลา ลา

ยังมีดินแดนอันอบอุ่นที่รอรับหนูน้อยผู้น่าสงสาร
และยังมีเวลาให้แม่ได้หลั่งน้ำตากับการสูญเสีย
สักวันหนึ่งคุณแม่จะได้กอดลูกน้อยไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง
เพราะเก้าเดือนที่เฝ้ารอคอยมา มันเนิ่นนานเกินกว่าจะยอมให้ใครมาพรากจากกันไปแบบนี้