ความเหงาตัวร้ายมักคืบคลานเข้ามาบีบหัวใจทุกครั้งที่ฟ้ามืด ยิ่งพยายามสลัดความคิดถึงออกไปเท่าไร เสียงของเธอก็กระซิบดังก้องอยู่ในหัวจนโลกทั้งใบแทบพังทลาย ทั้งทรมาน ทั้งอยากย้อนเวลากลับไปอยู่ในอ้อมกอดนั้นอีกครั้ง แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่จมอยู่กับความมืดมิดที่ไม่เคยเยียวยาอะไรได้เลย
Eng - Thai
Loneliness settles in when the night falls (Falls)
พอตกดึก ความเหงาก็เริ่มคืบคลานเข้ามาจับขั้วหัวใจ
Said too much, tired of talking to these four walls (Walls)
พูดอะไรไปตั้งเยอะแยะ จนระอาที่จะนั่งคุยกับกำแพงสี่เหลี่ยมห้องเดิม ๆ
The thought of you makes me sick, makes my skin crawl (Crawl)
แค่เผลอคิดถึงเธอขึ้นมาก็รู้สึกแย่จนขนลุกไปหมด
I wish that I was where you are
อยากพาตัวเองไปอยู่ตรงที่เธอยืนอยู่ตอนนี้จัง
Yeah, I’d love to be right where you are
อยากไปอยู่เคียงข้างเธอตรงนั้นจริง ๆ
The silence never seems so loud (Ah-ah-ah-ah)
ความเงียบรอบตัวดังก้องรบกวนจิตใจจนทนแทบไม่ไหว
And I just can’t escape the sound of my whole world crashing down
หนีจากเสียงโลกทั้งใบที่กำลังพังทลายลงมาไม่ได้เลย
And I’m still haunted by your voice
แถมเสียงของเธอยังคอยตามหลอกหลอนในหัวไม่เลิกรา
I wish that I was where you are
อยากพาตัวเองไปอยู่ตรงที่เธอยืนอยู่ตอนนี้จัง
When the night falls, when the night falls, when the night falls
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
It nеver gets bettеr
ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
When the night falls, when the night falls, when my tears fall
พอความมืดครอบคลุม ดึกดื่นทีไร น้ำตาก็ตกร่วงลงมาทุกที
Can’t hold it together
รับมือกับความรู้สึกตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป
It’s way too dark inside my mind
ข้างในหัวใจมันมืดมนเกินไปจริง ๆ
I’m waiting for a glimpse of light
ได้แต่เฝ้ารอคอยแสงสว่างเพียงน้อยนิดให้ส่องลงมา
When the night falls, when the night falls, when the night falls
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
Loneliness settles in when the sun’s gone (Gone)
พอพระอาทิตย์ลับตาไป ความเหงาก็จับขั้วหัวใจอีกรอบ
Night scrolling, wondering if you’ve moved on (Moved on)
นั่งไถหน้าจอทั้งคืน แอบสงสัยว่าเธอตัดใจเริ่มใหม่ไปแล้วหรือยัง
Just the thought makes me sick, makes me wanna throw up (Makes me sick, makes me wanna throw up)
แค่คิดว่าเธอมีคนอื่นก็จุกจนแทบจะอ้วกออกมา
I wish I was back in your arms
อยากกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของเธอเหลือเกิน
Yeah, I’d love to be back in your arms
อยากให้เธอกอดฉันไว้อีกสักครั้งจริง ๆ
The silence never seems so loud (Ah-ah-ah-ah)
ความเงียบรอบตัวดังก้องรบกวนจิตใจจนทนแทบไม่ไหว
And I just can’t escape the sound of my whole world crashing down
หนีจากเสียงโลกทั้งใบที่กำลังพังทลายลงมาไม่ได้เลย
And I’m still haunted by your voice
แถมเสียงของเธอยังคอยตามหลอกหลอนในหัวไม่เลิกรา
Yeah, I’d love to be back in your arms
อยากให้เธอกอดฉันไว้อีกสักครั้งจริง ๆ
When the night falls, when the night falls, when the night falls
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
It never gets better
ความเจ็บปวดนี้ไม่เคยเบาบางลงเลย
When the night falls, when the night falls, when my tears fall
พอความมืดครอบคลุม ดึกดื่นทีไร น้ำตาก็ตกร่วงลงมาทุกที
Can’t hold it together
รับมือกับความรู้สึกตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป
It’s way too dark inside my mind
ข้างในหัวใจมันมืดมนเกินไปจริง ๆ
I’m waiting for a glimpse of light
ได้แต่เฝ้ารอคอยแสงสว่างเพียงน้อยนิดให้ส่องลงมา
When the night falls, when the night falls, when the night falls
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
No, it never gets better
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
Eng
Loneliness settles in when the night falls (Falls)
Said too much, tired of talking to these four walls (Walls)
The thought of you makes me sick, makes my skin crawl (Crawl)
I wish that I was where you are
Yeah, I’d love to be right where you are
The silence never seems so loud (Ah-ah-ah-ah)
And I just can’t escape the sound of my whole world crashing down
And I’m still haunted by your voice
I wish that I was where you are
When the night falls, when the night falls, when the night falls
It nеver gets bettеr
When the night falls, when the night falls, when my tears fall
Can’t hold it together
It’s way too dark inside my mind
I’m waiting for a glimpse of light
When the night falls, when the night falls, when the night falls
No, it never gets better
No, it never gets better
Loneliness settles in when the sun’s gone (Gone)
Night scrolling, wondering if you’ve moved on (Moved on)
Just the thought makes me sick, makes me wanna throw up (Makes me sick, makes me wanna throw up)
I wish I was back in your arms
Yeah, I’d love to be back in your arms
The silence never seems so loud (Ah-ah-ah-ah)
And I just can’t escape the sound of my whole world crashing down
And I’m still haunted by your voice
Yeah, I’d love to be back in your arms
When the night falls, when the night falls, when the night falls
It never gets better
When the night falls, when the night falls, when my tears fall
Can’t hold it together
It’s way too dark inside my mind
I’m waiting for a glimpse of light
When the night falls, when the night falls, when the night falls
No, it never gets better
No, it never gets better
No, it never gets better
No, it never gets better
Thai
พอตกดึก ความเหงาก็เริ่มคืบคลานเข้ามาจับขั้วหัวใจ
พูดอะไรไปตั้งเยอะแยะ จนระอาที่จะนั่งคุยกับกำแพงสี่เหลี่ยมห้องเดิม ๆ
แค่เผลอคิดถึงเธอขึ้นมาก็รู้สึกแย่จนขนลุกไปหมด
อยากพาตัวเองไปอยู่ตรงที่เธอยืนอยู่ตอนนี้จัง
อยากไปอยู่เคียงข้างเธอตรงนั้นจริง ๆ
ความเงียบรอบตัวดังก้องรบกวนจิตใจจนทนแทบไม่ไหว
หนีจากเสียงโลกทั้งใบที่กำลังพังทลายลงมาไม่ได้เลย
แถมเสียงของเธอยังคอยตามหลอกหลอนในหัวไม่เลิกรา
อยากพาตัวเองไปอยู่ตรงที่เธอยืนอยู่ตอนนี้จัง
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
พอความมืดครอบคลุม ดึกดื่นทีไร น้ำตาก็ตกร่วงลงมาทุกที
รับมือกับความรู้สึกตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป
ข้างในหัวใจมันมืดมนเกินไปจริง ๆ
ได้แต่เฝ้ารอคอยแสงสว่างเพียงน้อยนิดให้ส่องลงมา
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
พอพระอาทิตย์ลับตาไป ความเหงาก็จับขั้วหัวใจอีกรอบ
นั่งไถหน้าจอทั้งคืน แอบสงสัยว่าเธอตัดใจเริ่มใหม่ไปแล้วหรือยัง
แค่คิดว่าเธอมีคนอื่นก็จุกจนแทบจะอ้วกออกมา
อยากกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของเธอเหลือเกิน
อยากให้เธอกอดฉันไว้อีกสักครั้งจริง ๆ
ความเงียบรอบตัวดังก้องรบกวนจิตใจจนทนแทบไม่ไหว
หนีจากเสียงโลกทั้งใบที่กำลังพังทลายลงมาไม่ได้เลย
แถมเสียงของเธอยังคอยตามหลอกหลอนในหัวไม่เลิกรา
อยากให้เธอกอดฉันไว้อีกสักครั้งจริง ๆ
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
ความเจ็บปวดนี้ไม่เคยเบาบางลงเลย
พอความมืดครอบคลุม ดึกดื่นทีไร น้ำตาก็ตกร่วงลงมาทุกที
รับมือกับความรู้สึกตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป
ข้างในหัวใจมันมืดมนเกินไปจริง ๆ
ได้แต่เฝ้ารอคอยแสงสว่างเพียงน้อยนิดให้ส่องลงมา
ยามราตรีเคลื่อนเข้ามา ยามตกดึก ยามความมืดเข้าปกคลุม
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริง ๆ
Comments are off this post