Above his dresser was a picture of his wife who passed away
บนโต๊ะเครื่องแป้งมีรูปภรรยาที่จากโลกนี้ไปแล้ว
And next to that there was a picture of the boy who couldn’t stay
ข้างกันนั้นมีรูปลูกชายที่ไม่อาจอยู่เคียงข้างเขาได้อีก

Mr. Tinker was a jealous man
ลุงทิงเกอร์กลายเป็นคนขี้อิจฉา
And he never smiled at the people who came to the store
เขาไม่เคยส่งยิ้มให้ลูกค้าที่เดินเข้าร้านเลยสักครั้ง
And he envied them for the lives they lived and the fun they had
ได้แต่อิจฉาชีวิตที่ดีและความสนุกสนานที่คนพวกนั้นมี
And the colorful things they wore
รวมถึงเสื้อผ้าสีสันสดใสที่แต่ละคนสวมใส่

It isn’t easy for a tailor when there’s nothing left to sew
มันไม่ง่ายเลยสำหรับช่างตัดเสื้อ ในวันที่ไม่มีอะไรเหลือให้เย็บอีก
He wishes he could mend his life but then there’s no one left to show
เขาอยากซ่อมแซมชีวิตตัวเองบ้าง แต่ก็ไม่เหลือใครให้คอยดูแล้ว

Pa-pa-pa-para-pa-pa-pa, poor Mr. Tinker
พากันสงสารลุงทิงเกอร์จับใจ
Pa-pa-pa-para-pa-pa-pa, poor Mr. Tailor
ช่างน่าเวทนาจริง ๆ ช่างตัดเสื้อคนนี้

Mr. Tinker was a tailor
ลุงทิงเกอร์เป็นช่างตัดเสื้อ
And the tailor has a well respected trade
อาชีพที่เคยได้รับการนับหน้าถือตา
But who needs Mr. Tinker
แต่ใครเล่าจะยังต้องการลุงทิงเกอร์
When all the suits you buy are already made
ในเมื่อสูททุกตัวที่คนซื้อหา ต่างก็ตัดเย็บสำเร็จรูปมาหมดแล้ว

Pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa, poor Mr. Tinker
โธ่ ลุงทิงเกอร์ผู้น่าสงสาร
Pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa, poor Mr. Tailor
ช่างตัดเสื้อผู้โดดเดี่ยวเอ๋ย

Above his dresser was a picture of his wife who passed away
And next to that there was a picture of the boy who couldn’t stay

Mr. Tinker was a jealous man
And he never smiled at the people who came to the store
And he envied them for the lives they lived and the fun they had
And the colorful things they wore

It isn’t easy for a tailor when there’s nothing left to sew
He wishes he could mend his life but then there’s no one left to show

Pa-pa-pa-para-pa-pa-pa, poor Mr. Tinker
Pa-pa-pa-para-pa-pa-pa, poor Mr. Tailor

Mr. Tinker was a tailor
And the tailor has a well respected trade
But who needs Mr. Tinker
When all the suits you buy are already made

Pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa, poor Mr. Tinker
Pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa, poor Mr. Tailor

บนโต๊ะเครื่องแป้งมีรูปภรรยาที่จากโลกนี้ไปแล้ว
ข้างกันนั้นมีรูปลูกชายที่ไม่อาจอยู่เคียงข้างเขาได้อีก

ลุงทิงเกอร์กลายเป็นคนขี้อิจฉา
เขาไม่เคยส่งยิ้มให้ลูกค้าที่เดินเข้าร้านเลยสักครั้ง
ได้แต่อิจฉาชีวิตที่ดีและความสนุกสนานที่คนพวกนั้นมี
รวมถึงเสื้อผ้าสีสันสดใสที่แต่ละคนสวมใส่

มันไม่ง่ายเลยสำหรับช่างตัดเสื้อ ในวันที่ไม่มีอะไรเหลือให้เย็บอีก
เขาอยากซ่อมแซมชีวิตตัวเองบ้าง แต่ก็ไม่เหลือใครให้คอยดูแล้ว

พากันสงสารลุงทิงเกอร์จับใจ
ช่างน่าเวทนาจริง ๆ ช่างตัดเสื้อคนนี้

ลุงทิงเกอร์เป็นช่างตัดเสื้อ
อาชีพที่เคยได้รับการนับหน้าถือตา
แต่ใครเล่าจะยังต้องการลุงทิงเกอร์
ในเมื่อสูททุกตัวที่คนซื้อหา ต่างก็ตัดเย็บสำเร็จรูปมาหมดแล้ว

โธ่ ลุงทิงเกอร์ผู้น่าสงสาร
ช่างตัดเสื้อผู้โดดเดี่ยวเอ๋ย