But I don’t like a gold rush, gold rush
แต่ฉันเกลียดการต้องไปแย่งชิงของมีค่ากับใคร
I don’t like anticipatin’ my face in a red flush
ไม่อยากมานั่งกังวลว่าหน้าตัวเองจะเห่อแดงเขินอาย
I don’t like that anyone would die to feel your touch
ไม่ชอบเลยที่ใคร ๆ ก็ยอมแลกทุกอย่างเพื่อได้แตะต้องเธอ
Everybody wants you
มีแต่คนต้องการเธอไปหมด
Everybody wonders what it would be like to love you
ใคร ๆ ต่างก็สงสัยว่าการได้รักเธอมันจะวิเศษแค่ไหน
Walk past, quick brush
แค่เดินเฉียดผ่าน โดนกันนิดเดียว
I don’t like slow motion, double vision in rose blush
ก็ไม่ชอบโมเมนต์ที่ภาพตัดช้าจนเห็นเป็นภาพเบลอสีชมพู
I don’t like that falling feels like flying ’til the bone crush
เกลียดฟีลลิ่งตกหลุมรักที่เหมือนกำลังบินอยู่บนฟ้า จนกระทั่งตกลงมากระดูกแหลกละเอียด
Everybody wants you
ใคร ๆ ก็อยากได้เธอทั้งนั้น
But I don’t like a gold rush
แต่ฉันไม่คิดจะลงไปแย่งชิงกับใครหรอก

What must it be like to grow up that beautiful?
มันรู้สึกยังไงกันนะกับการเกิดมาดูดีขนาดนั้น
With your hair falling into place like dominoes
เส้นผมที่ทิ้งตัวเรียงสวยอย่างสมบูรณ์แบบ
I see me padding across your wooden floors
ฉันเผลอเห็นภาพตัวเองเดินเท้าเปล่าบนพื้นไม้ในบ้านเธอ
With my Eagles T-shirt hanging from the door
มีเสื้อยืดวงอีเกิลส์ของฉันแขวนอยู่ตรงประตูห้อง

At dinner parties, I call you out on your contrarian shit
ในวงปาร์ตี้มื้อค่ำ ฉันแซวความชอบสวนกระแสขวางโลกของเธอ
And the coastal town we wandered ’round had nеver seen a love as pure as it
เมืองริมทะเลที่เราเดินเล่นด้วยกัน ไม่เคยเห็นความรักที่บริสุทธิ์เท่านี้มาก่อน
And thеn it fades into the gray of my day-old tea
แล้วภาพฝันพวกนั้นก็เลือนหายไป กลายเป็นแค่ชาเย็นชืดข้ามคืน
‘Cause it could never be
เพราะมันไม่มีทางเกิดขึ้นจริงได้เลย

‘Cause I don’t like a gold rush, gold rush
เพราะฉันไม่ชอบการต้องไปรุมแย่งใครแข่งกับคนอื่น
I don’t like anticipatin’ my face in a red flush
ไม่อยากคอยระแวงว่าตัวเองจะเผลอหน้าแดงออกมา
I don’t like that anyone would die to feel your touch
รำคาญใจที่ทุกคนพร้อมยอมถวายชีวิตแค่ขอให้เธอหันมามอง
Everybody wants you
เธอเป็นที่หมายปองของทุกคน
Everybody wonders what it would be like to love you
ทุกคนต่างเฝ้าฝันว่าการได้เป็นคนรักของเธอจะดีขนาดไหน
Walk past, quick brush
แค่เดินผ่าน สัมผัสกันแวบเดียว
I don’t like slow motion, double vision in rose blush
ฉันก็เกลียดอาการตาพร่าที่มองอะไรก็กลายเป็นสีชมพูไปหมด
I don’t like that falling feels like flying ’til the bone crush
ไม่ชอบความรู้สึกดิ่งฮวบที่เคลิ้มเหมือนบินได้ ก่อนจะกระแทกพื้นจนแหลกสลาย
Everybody wants you
มีแต่คนอยากครอบครองเธอ
But I don’t like a gold rush
แต่ฉันไม่ขอร่วมวงแย่งชิงด้วยหรอก

What must it be like to grow up that beautiful?
มันเป็นยังไงนะ กับการเติบโตมางดงามได้ถึงเพียงนี้
With your hair falling into place like dominoes
ปอยผมที่ปัดตกลงมาดูเป๊ะในทุกองศา
My mind turns your life into folklore
สมองฉันเอาเรื่องราวของเธอไปแต่งเป็นนิยายเพ้อฝัน
I can’t dare to dream about you anymore
แต่ฉันคงไม่กล้าปล่อยใจคิดถึงเธอไปมากกว่านี้แล้ว

At dinner parties, I won’t call you out on your contrarian shit
ในงานเลี้ยงมื้อค่ำ ฉันคงไม่ได้ไปนั่งแซวนิสัยชอบขวางโลกของเธออีก
And the coastal town we never found will never see a love as pure as it
และเมืองริมทะเลที่เราไม่มีวันได้ไปด้วยกัน ก็จะไม่มีวันได้เห็นความรักแสนบริสุทธิ์นั้น
‘Cause it fades into the gray of my day-old tea
เพราะทุกอย่างได้มลายหายไปในถ้วยชาเย็นชืด
‘Cause it will never be
เพราะเรื่องของเรามันไม่มีวันเป็นจริง

Gleaming, twinkling
ประกายวิบวับพราวตา
Eyes like sinking
แววตาคู่นั้นดั่งภาพ
Ships on waters
เรือที่อับปางกลางสายน้ำ
So inviting, I almost jump in
ชวนหลงใหลจนเกือบจะยอมกระโดดดิ่งลงไปแล้ว

But I don’t like a gold rush, gold rush
I don’t like anticipatin’ my face in a red flush
I don’t like that anyone would die to feel your touch
Everybody wants you
Everybody wonders what it would be like to love you
Walk past, quick brush
I don’t like slow motion, double vision in rose blush
I don’t like that falling feels like flying ’til the bone crush
Everybody wants you
But I don’t like a gold rush

What must it be like to grow up that beautiful?
With your hair falling into place like dominoes
I see me padding across your wooden floors
With my Eagles T-shirt hanging from the door

At dinner parties, I call you out on your contrarian shit
And the coastal town we wandered ’round had nеver seen a love as pure as it
And thеn it fades into the gray of my day-old tea
‘Cause it could never be

‘Cause I don’t like a gold rush, gold rush
I don’t like anticipatin’ my face in a red flush
I don’t like that anyone would die to feel your touch
Everybody wants you
Everybody wonders what it would be like to love you
Walk past, quick brush
I don’t like slow motion, double vision in rose blush
I don’t like that falling feels like flying ’til the bone crush
Everybody wants you
But I don’t like a gold rush

What must it be like to grow up that beautiful?
With your hair falling into place like dominoes
My mind turns your life into folklore
I can’t dare to dream about you anymore

At dinner parties, I won’t call you out on your contrarian shit
And the coastal town we never found will never see a love as pure as it
‘Cause it fades into the gray of my day-old tea
‘Cause it will never be

Gleaming, twinkling
Eyes like sinking
Ships on waters
So inviting, I almost jump in

แต่ฉันเกลียดการต้องไปแย่งชิงของมีค่ากับใคร
ไม่อยากมานั่งกังวลว่าหน้าตัวเองจะเห่อแดงเขินอาย
ไม่ชอบเลยที่ใคร ๆ ก็ยอมแลกทุกอย่างเพื่อได้แตะต้องเธอ
มีแต่คนต้องการเธอไปหมด
ใคร ๆ ต่างก็สงสัยว่าการได้รักเธอมันจะวิเศษแค่ไหน
แค่เดินเฉียดผ่าน โดนกันนิดเดียว
ก็ไม่ชอบโมเมนต์ที่ภาพตัดช้าจนเห็นเป็นภาพเบลอสีชมพู
เกลียดฟีลลิ่งตกหลุมรักที่เหมือนกำลังบินอยู่บนฟ้า จนกระทั่งตกลงมากระดูกแหลกละเอียด
ใคร ๆ ก็อยากได้เธอทั้งนั้น
แต่ฉันไม่คิดจะลงไปแย่งชิงกับใครหรอก

มันรู้สึกยังไงกันนะกับการเกิดมาดูดีขนาดนั้น
เส้นผมที่ทิ้งตัวเรียงสวยอย่างสมบูรณ์แบบ
ฉันเผลอเห็นภาพตัวเองเดินเท้าเปล่าบนพื้นไม้ในบ้านเธอ
มีเสื้อยืดวงอีเกิลส์ของฉันแขวนอยู่ตรงประตูห้อง

ในวงปาร์ตี้มื้อค่ำ ฉันแซวความชอบสวนกระแสขวางโลกของเธอ
เมืองริมทะเลที่เราเดินเล่นด้วยกัน ไม่เคยเห็นความรักที่บริสุทธิ์เท่านี้มาก่อน
แล้วภาพฝันพวกนั้นก็เลือนหายไป กลายเป็นแค่ชาเย็นชืดข้ามคืน
เพราะมันไม่มีทางเกิดขึ้นจริงได้เลย

เพราะฉันไม่ชอบการต้องไปรุมแย่งใครแข่งกับคนอื่น
ไม่อยากคอยระแวงว่าตัวเองจะเผลอหน้าแดงออกมา
รำคาญใจที่ทุกคนพร้อมยอมถวายชีวิตแค่ขอให้เธอหันมามอง
เธอเป็นที่หมายปองของทุกคน
ทุกคนต่างเฝ้าฝันว่าการได้เป็นคนรักของเธอจะดีขนาดไหน
แค่เดินผ่าน สัมผัสกันแวบเดียว
ฉันก็เกลียดอาการตาพร่าที่มองอะไรก็กลายเป็นสีชมพูไปหมด
ไม่ชอบความรู้สึกดิ่งฮวบที่เคลิ้มเหมือนบินได้ ก่อนจะกระแทกพื้นจนแหลกสลาย
มีแต่คนอยากครอบครองเธอ
แต่ฉันไม่ขอร่วมวงแย่งชิงด้วยหรอก

มันเป็นยังไงนะ กับการเติบโตมางดงามได้ถึงเพียงนี้
ปอยผมที่ปัดตกลงมาดูเป๊ะในทุกองศา
สมองฉันเอาเรื่องราวของเธอไปแต่งเป็นนิยายเพ้อฝัน
แต่ฉันคงไม่กล้าปล่อยใจคิดถึงเธอไปมากกว่านี้แล้ว

ในงานเลี้ยงมื้อค่ำ ฉันคงไม่ได้ไปนั่งแซวนิสัยชอบขวางโลกของเธออีก
และเมืองริมทะเลที่เราไม่มีวันได้ไปด้วยกัน ก็จะไม่มีวันได้เห็นความรักแสนบริสุทธิ์นั้น
เพราะทุกอย่างได้มลายหายไปในถ้วยชาเย็นชืด
เพราะเรื่องของเรามันไม่มีวันเป็นจริง

ประกายวิบวับพราวตา
แววตาคู่นั้นดั่งภาพ
เรือที่อับปางกลางสายน้ำ
ชวนหลงใหลจนเกือบจะยอมกระโดดดิ่งลงไปแล้ว