So I said ‘OK
ฉันก็เลยเออออไปว่า โอเค เอาสิ

You can wear my hat
จะเอาหมวกฉันไปใส่ก็ได้นะ
You can have my coat
ยกเสื้อโค้ทให้เลยเอ้า
You can take my shirt
อยากได้เสื้อเชิ้ตก็เอาไป
‘Cause I don’t need it
เพราะฉันก็ไม่ได้จำเป็นต้องใช้มันแล้ว
You can wear my shoes
จะเอารองเท้าไปใส่ก็ได้
You can take my socks
ถุงเท้าก็เอาไปเหอะ
Come on take my bag it’s yours
มาสิ เอากระเป๋าไปเลย ยกให้แล้ว

If you love it
ถ้าชอบมันขนาดนั้นน่ะนะ
You can have it if you love it
ถูกใจชิ้นไหนก็หยิบไปได้เลย
Ain’t no problem if you love it
ถ้าปลื้มมากนักก็ไม่มีปัญหา
Come on take it if you love it
เอาไปเลยถ้าเธอชอบมันจริง ๆ

So her friend came up to me
สักพักเพื่อนของนางก็เดินเข้ามาหาฉัน
With a pen and paper in her hand
ในมือถือปากกากับกระดาษเตรียมพร้อม
Expressing some interest in the number of my room
หยอดคำถามอ้อม ๆ อยากรู้เลขห้องพักของฉัน
She said ‘Excuse me, but do you remember me?
ถามขึ้นมาว่า ขอโทษนะคะ พอจะคุ้นหน้าฉันบ้างไหม
I said ‘No,’ she said ‘Can I appeal to you?
พอฉันบอกว่าไม่ นางเลยอ้อนว่า ขอเสนอตัวหน่อยได้ไหม

So I looked her up and down
ฉันเลยมองกลับตั้งแต่หัวจรดเท้าบ้าง
And realising her insinuations I blushed
พอก็รู้ว่านางสื่อถึงอะไร ทำเอาฉันหน้าแดงเลย
She said ‘Listen babe you don’t know me
นางพูดต่อว่า ฟังนะที่รัก คุณอาจยังไม่รู้จักฉัน
No you don’t know me but you owe me
ใช่ คุณไม่รู้จักฉันหรอก แต่คุณติดหนี้ฉันอยู่นะ

And I love you
ก็เพราะฉันรักคุณไง
And I love you
ฉันรักคุณจริง ๆ
Put your arms around me ’cause I love you
ช่วยกอดฉันหน่อยสิ เพราะฉันรักคุณนะ
I got all your records and I love you
ฉันมีผลงานเพลงของคุณทุกอัลบั้มเลย รักที่สุด
So I suggested
ฉันก็เลยเสนอไปว่า

You can wear my hat
เอาหมวกใบนี้ไปใส่ได้เลย
You can have my coat
เสื้อนอกตัวนี้ก็ยกให้
You can take my shirt
ถอดเสื้อเชิ้ตเอาไปเลยก็ได้
‘Cause I don’t need it
ยังไงฉันก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว
You can wear my shoes
จะสวมรองเท้าฉันไปก็ได้นะ
You can take my socks
เอาถุงเท้าไปด้วยเลยปะไร
Come on take my bag it’s yours
เอาเป้ฉันไปเลย กลายเป็นของเธอแล้วล่ะ

If you love it
ถ้าเธอถูกใจมันน่ะ
You can have it if you love it
ชอบชิ้นไหนก็หยิบเอาไปเลย
Ain’t no problem if you love it
ถ้าปลื้มมันจริง ๆ ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
Come on take it if you love it
คว้าไปได้เลยถ้าชอบมันขนาดนั้น

Well later on that day this guy came to me
ตกเย็นวันนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาหา
With a scrap of paper in his hand
ถือเศษกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ไว้ในมือ
He said ‘Hey buddy can you sign your name for me?
ทักว่า ไงเพื่อน เซ็นลายเซ็นให้หน่อยได้ไหม
I said ‘Why, do I owe you money?’ He said ‘No’
ฉันเลยถามว่า ทำไมล่ะ ฉันติดเงินนายเหรอ เขาก็บอกว่าเปล่า
I said ‘Listen pal do I know you? Have we ever met?
ฉันเลยบอกว่า ฟังนะเพื่อน เราเคยรู้จักหรือเคยเจอกันด้วยเหรอ
Why do you want my name on this little piece of paper?’
ทำไมถึงอยากได้ลายเซ็นฉันบนเศษกระดาษแผ่นนี้ล่ะ

He said ‘I love you
หมอนั่นตอบกลับมาว่า ก็ฉันปลื้มคุณไง
I don’t know you but I love you
ถึงจะไม่รู้จักกัน แต่ฉันก็รักคุณนะ
Like my brother I love you
รักเหมือนพี่เหมือนน้องเลยจริง ๆ
Put your arms around me ’cause I love you’
มากอดหน่อยสิ เพราะฉันรักคุณจริง ๆ
I said ‘Hey let’s not rush things’
ฉันเลยรีบเบรกว่า เฮ้ย อย่าเพิ่งรีบร้อนขนาดนั้น

You can wear my hat
งั้นเอาหมวกฉันไปใส่เล่นไป
You can have my coat
จะเอาเสื้อคลุมตัวนี้ไปก็ได้นะ
You can take my shirt
เอาเสื้อเชิ้ตฉันไปครองเลย
‘Cause I don’t need it
เพราะฉันไม่ได้จำเป็นต้องใส่แล้ว
You can wear my shoes
จะเอารองเท้าฉันไปสวมก็ได้
You can take my socks
ถุงเท้าก็เอาติดมือไปด้วยเลย
Come on take my bag it’s yours
เอาสัมภาระฉันไปเลย ยกให้ทั้งหมดนั่นแหละ

If you love it
ถ้าถูกอกถูกใจมันขนาดนั้น
You can have it if you love it
ชอบชิ้นไหนก็เอาไปครองได้เลย
Ain’t no problem if you love it
ถ้าปลื้มจัดขนาดนี้ก็ไม่มีปัญหา
Come on take it if you love it
หยิบไปเลยถ้าชอบมันจริง ๆ

You can wear my hat
เอาหมวกฉันไปใส่เลย
You can wear my hat
เอาหมวกใบนี้ไปสวมได้เลย
You can wear my hat
ยกหมวกให้เอาไปใส่เลยเอ้า
You can wear my hat
เอาหมวกฉันไปครองได้เลย

So I said ‘OK

You can wear my hat
You can have my coat
You can take my shirt
‘Cause I don’t need it
You can wear my shoes
You can take my socks
Come on take my bag it’s yours

If you love it
You can have it if you love it
Ain’t no problem if you love it
Come on take it if you love it

So her friend came up to me
With a pen and paper in her hand
Expressing some interest in the number of my room
She said ‘Excuse me, but do you remember me?
I said ‘No,’ she said ‘Can I appeal to you?

So I looked her up and down
And realising her insinuations I blushed
She said ‘Listen babe you don’t know me
No you don’t know me but you owe me

And I love you
And I love you
Put your arms around me ’cause I love you
I got all your records and I love you
So I suggested

You can wear my hat
You can have my coat
You can take my shirt
‘Cause I don’t need it
You can wear my shoes
You can take my socks
Come on take my bag it’s yours

If you love it
You can have it if you love it
Ain’t no problem if you love it
Come on take it if you love it

Well later on that day this guy came to me
With a scrap of paper in his hand
He said ‘Hey buddy can you sign your name for me?
I said ‘Why, do I owe you money?’ He said ‘No’
I said ‘Listen pal do I know you? Have we ever met?
Why do you want my name on this little piece of paper?’

He said ‘I love you
I don’t know you but I love you
Like my brother I love you
Put your arms around me ’cause I love you’
I said ‘Hey let’s not rush things’

You can wear my hat
You can have my coat
You can take my shirt
‘Cause I don’t need it
You can wear my shoes
You can take my socks
Come on take my bag it’s yours

If you love it
You can have it if you love it
Ain’t no problem if you love it
Come on take it if you love it

You can wear my hat
You can wear my hat
You can wear my hat
You can wear my hat

ฉันก็เลยเออออไปว่า โอเค เอาสิ

จะเอาหมวกฉันไปใส่ก็ได้นะ
ยกเสื้อโค้ทให้เลยเอ้า
อยากได้เสื้อเชิ้ตก็เอาไป
เพราะฉันก็ไม่ได้จำเป็นต้องใช้มันแล้ว
จะเอารองเท้าไปใส่ก็ได้
ถุงเท้าก็เอาไปเหอะ
มาสิ เอากระเป๋าไปเลย ยกให้แล้ว

ถ้าชอบมันขนาดนั้นน่ะนะ
ถูกใจชิ้นไหนก็หยิบไปได้เลย
ถ้าปลื้มมากนักก็ไม่มีปัญหา
เอาไปเลยถ้าเธอชอบมันจริง ๆ

สักพักเพื่อนของนางก็เดินเข้ามาหาฉัน
ในมือถือปากกากับกระดาษเตรียมพร้อม
หยอดคำถามอ้อม ๆ อยากรู้เลขห้องพักของฉัน
ถามขึ้นมาว่า ขอโทษนะคะ พอจะคุ้นหน้าฉันบ้างไหม
พอฉันบอกว่าไม่ นางเลยอ้อนว่า ขอเสนอตัวหน่อยได้ไหม

ฉันเลยมองกลับตั้งแต่หัวจรดเท้าบ้าง
พอก็รู้ว่านางสื่อถึงอะไร ทำเอาฉันหน้าแดงเลย
นางพูดต่อว่า ฟังนะที่รัก คุณอาจยังไม่รู้จักฉัน
ใช่ คุณไม่รู้จักฉันหรอก แต่คุณติดหนี้ฉันอยู่นะ

ก็เพราะฉันรักคุณไง
ฉันรักคุณจริง ๆ
ช่วยกอดฉันหน่อยสิ เพราะฉันรักคุณนะ
ฉันมีผลงานเพลงของคุณทุกอัลบั้มเลย รักที่สุด
ฉันก็เลยเสนอไปว่า

เอาหมวกใบนี้ไปใส่ได้เลย
เสื้อนอกตัวนี้ก็ยกให้
ถอดเสื้อเชิ้ตเอาไปเลยก็ได้
ยังไงฉันก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว
จะสวมรองเท้าฉันไปก็ได้นะ
เอาถุงเท้าไปด้วยเลยปะไร
เอาเป้ฉันไปเลย กลายเป็นของเธอแล้วล่ะ

ถ้าเธอถูกใจมันน่ะ
ชอบชิ้นไหนก็หยิบเอาไปเลย
ถ้าปลื้มมันจริง ๆ ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
คว้าไปได้เลยถ้าชอบมันขนาดนั้น

ตกเย็นวันนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาหา
ถือเศษกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ไว้ในมือ
ทักว่า ไงเพื่อน เซ็นลายเซ็นให้หน่อยได้ไหม
ฉันเลยถามว่า ทำไมล่ะ ฉันติดเงินนายเหรอ เขาก็บอกว่าเปล่า
ฉันเลยบอกว่า ฟังนะเพื่อน เราเคยรู้จักหรือเคยเจอกันด้วยเหรอ
ทำไมถึงอยากได้ลายเซ็นฉันบนเศษกระดาษแผ่นนี้ล่ะ

หมอนั่นตอบกลับมาว่า ก็ฉันปลื้มคุณไง
ถึงจะไม่รู้จักกัน แต่ฉันก็รักคุณนะ
รักเหมือนพี่เหมือนน้องเลยจริง ๆ
มากอดหน่อยสิ เพราะฉันรักคุณจริง ๆ
ฉันเลยรีบเบรกว่า เฮ้ย อย่าเพิ่งรีบร้อนขนาดนั้น

งั้นเอาหมวกฉันไปใส่เล่นไป
จะเอาเสื้อคลุมตัวนี้ไปก็ได้นะ
เอาเสื้อเชิ้ตฉันไปครองเลย
เพราะฉันไม่ได้จำเป็นต้องใส่แล้ว
จะเอารองเท้าฉันไปสวมก็ได้
ถุงเท้าก็เอาติดมือไปด้วยเลย
เอาสัมภาระฉันไปเลย ยกให้ทั้งหมดนั่นแหละ

ถ้าถูกอกถูกใจมันขนาดนั้น
ชอบชิ้นไหนก็เอาไปครองได้เลย
ถ้าปลื้มจัดขนาดนี้ก็ไม่มีปัญหา
หยิบไปเลยถ้าชอบมันจริง ๆ

เอาหมวกฉันไปใส่เลย
เอาหมวกใบนี้ไปสวมได้เลย
ยกหมวกให้เอาไปใส่เลยเอ้า
เอาหมวกฉันไปครองได้เลย