วันที่ฟ้าลอนดอนมืดมัวจนใจหม่นหมอง มองไปทางไหนก็ดูน่าเบื่อไร้ชีวิตชีวาไปหมด
แต่แค่บังเอิญได้สบตาเธอ ทุกอย่างก็พลิกผันราวกับปาฏิหาริย์
ความเหงาที่เคยกดทับพลันสลาย เปลี่ยนเมืองที่เต็มไปด้วยหมอกหนาให้กลับมาสว่างไสวได้ทันตา
Eng - Thai
Had me low, had me down
ใจมันดิ่ง มันเศร้าจนแทบหมดพลัง
I viewed the morning with such alarm
ตื่นมารับเช้าวันใหม่ด้วยความกังวลใจ
British Museum had lost its charm
แม้แต่พิพิธภัณฑ์บริติชมิวเซียมก็หมดเสน่ห์ไปดื้อ ๆ
How long, I wondered, could this thing last
ได้แต่นึกสงสัยว่าความรู้สึกแย่แบบนี้จะอยู่อีกนานแค่ไหน
But the age of miracles hadn’t passed
ทว่ายุคแห่งปาฏิหาริย์ยังไม่ได้จบลงเสียทีเดียว
For suddenly, I saw you there
เพราะจู่ ๆ ฉันก็เหลือบไปเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น
And through foggy London Town
แล้วท่ามกลางหมอกหนาทึบทั่วกรุงลอนดอน
The sun was shining everywhere
แสงตะวันก็พลันสาดส่องสว่างไสวไปทั่วทุกหนแห่ง
A foggy day in London Town
วันที่หมอกลงจัดไปทั่วเมืองลอนดอน
Had me low and had me down
ทำเอาฉันซึมกะทือและหดหู่เหลือเกิน
I viewed the morning with alarm
เริ่มต้นวันใหม่ด้วยความรู้สึกหวั่นใจ
The British Museum had lost its charm
ที่เที่ยวชื่อดังอย่างบริติชมิวเซียมยังดูจืดชืดไร้ชีวิตชีวา
How long, I wondered, could this thing last?
ไม่รู้เลยว่าความอึมครึมนี้จะลากยาวไปถึงเมื่อไหร่
But the age of miracles hadn’t passed
แต่เรื่องมหัศจรรย์มันยังคงเกิดขึ้นได้จริง
For, suddenly, I saw you there
วินาทีที่สายตาหันไปเจอเธอเข้าพอดี
And through foggy London Town
ม่านหมอกที่เคยปกคลุมลอนดอนก็มลายหาย
The sun was shining everywhere
โลกทั้งใบกลับมาสดใสราวกับมีแดดจ้าส่องลงมาในทันที
Eng
Had me low, had me down
I viewed the morning with such alarm
British Museum had lost its charm
How long, I wondered, could this thing last
But the age of miracles hadn’t passed
For suddenly, I saw you there
And through foggy London Town
The sun was shining everywhere
A foggy day in London Town
Had me low and had me down
I viewed the morning with alarm
The British Museum had lost its charm
How long, I wondered, could this thing last?
But the age of miracles hadn’t passed
For, suddenly, I saw you there
And through foggy London Town
The sun was shining everywhere
Thai
ใจมันดิ่ง มันเศร้าจนแทบหมดพลัง
ตื่นมารับเช้าวันใหม่ด้วยความกังวลใจ
แม้แต่พิพิธภัณฑ์บริติชมิวเซียมก็หมดเสน่ห์ไปดื้อ ๆ
ได้แต่นึกสงสัยว่าความรู้สึกแย่แบบนี้จะอยู่อีกนานแค่ไหน
ทว่ายุคแห่งปาฏิหาริย์ยังไม่ได้จบลงเสียทีเดียว
เพราะจู่ ๆ ฉันก็เหลือบไปเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น
แล้วท่ามกลางหมอกหนาทึบทั่วกรุงลอนดอน
แสงตะวันก็พลันสาดส่องสว่างไสวไปทั่วทุกหนแห่ง
วันที่หมอกลงจัดไปทั่วเมืองลอนดอน
ทำเอาฉันซึมกะทือและหดหู่เหลือเกิน
เริ่มต้นวันใหม่ด้วยความรู้สึกหวั่นใจ
ที่เที่ยวชื่อดังอย่างบริติชมิวเซียมยังดูจืดชืดไร้ชีวิตชีวา
ไม่รู้เลยว่าความอึมครึมนี้จะลากยาวไปถึงเมื่อไหร่
แต่เรื่องมหัศจรรย์มันยังคงเกิดขึ้นได้จริง
วินาทีที่สายตาหันไปเจอเธอเข้าพอดี
ม่านหมอกที่เคยปกคลุมลอนดอนก็มลายหาย
โลกทั้งใบกลับมาสดใสราวกับมีแดดจ้าส่องลงมาในทันที










Comments are off this post