I remember the day when we were out all night
ยังจำคืนนั้นที่เราอยู่ด้วยกันยันเช้าได้ดี
I wish that I could get the day back and tell you it’s alright
อยากย้อนเวลากลับไปบอกเธอเหลือเกินว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร
‘Cause we all do the same thing, we just don’t realise
เพราะเราต่างก็ทำพลาดเหมือนกัน แค่ไม่เคยรู้ตัวเลย
That we’re living on borrowed time
ว่าเวลาของพวกเรามันเหลือน้อยลงทุกที

What would you do? What would you say?
ถ้าเป็นเธอจะทำตัวยังไง จะเอ่ยคำไหนออกมา
How does it feel? Pretend it’s okay
เจ็บปวดแค่ไหน ก็ต้องปั้นหน้าว่ายังไหว
My eyes deceive me, but it’s still the same
ภาพที่เห็นอาจลวงตา แต่เรื่องจริงยังคงเหมือนเดิม
Pretend it’s okay
แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

I see the light that I’m chasing
ฉันมองเห็นแสงสว่างที่ตัวเองกำลังวิ่งตาม
A memory, but it’s fading
เป็นแค่ความทรงจำที่เริ่มเลือนราง
When it’s gone, I’ll be waiting
พอทุกอย่างจางหาย ฉันก็คงได้แต่นั่งรอ
Knowing it’s too late (*Knowing it’s too late*)
ทั้งที่รู้แก่ใจว่าสายเกินไปแล้ว
You chose the road that I’m walking
เธอเลือกเส้นทางนี้ให้ฉันต้องเดินต่อคนเดียว
Now it’s your soul that I’m caught in
กลายเป็นว่าวิญญาณของฉันยังติดอยู่กับเธอ
And you’re not hearing when I’m calling
ตะโกนไปเท่าไหร่เธอก็ไม่ได้ยิน
*Calling your name*
ต่อให้เรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ ก็ตาม

One breath, one step, one life, one heart
หนึ่งลมหายใจ ก้าวไปทีละก้าว หนึ่งชีวิต กับอีกหนึ่งใจ
Two words, two eyes, new beginning, new start
คำสองคำ สบตากัน เริ่มต้นเรื่องราวใหม่อีกครั้ง
Too deep, too narrow, too short, too wide
ลึกเกินไป แคบเกินไป สั้นหรือกว้างเกินจะรับไหว
I’m better with you here by my side
แต่มีเธออยู่ข้าง ๆ มันยังดีกว่าตั้งเยอะ

What would you do? What would you say?
แล้วเธอจะแก้ปัญหายังไง จะพูดอะไรออกมาได้อีก
How does it feel? Pretend it’s okay
มันรู้สึกแย่ขนาดไหน ต้องทนฝืนยิ้มกลบเกลื่อนไป
My eyes deceive me, but it’s still the same
สายตาหลอกฉันได้ แต่ความจริงไม่ได้เปลี่ยนตาม
Pretend it’s okay
หลอกตัวเองว่าทุกอย่างยังสบายดี

Nothing here, no one talking, knowing it’s too late
ที่ตรงนี้ว่างเปล่า ไร้เสียงคนรอบข้าง รู้ดีว่ามันสายเกินแก้
But sometimes it can get so hard pretending it’s okay
แต่บางครั้งมันก็ยากเหลือเกิน ที่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร
Nothing here, no one talking, nothing’s gonna change
เหลือเพียงความเงียบงัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปได้อีกแล้ว
But sometimes it can get so hard pretending it’s okay
ทว่าบางทีมันเหนื่อยเกินไป กับการเสแสร้งว่าไม่เป็นไร

What would you do? (What would you do?)
เธอจะทำยังไงต่อ
What would you say? (What would you say?)
จะพูดยังไงดีล่ะ
How does it feel? Pretend it’s okay
ข้างในมันพังแค่ไหน ก็ต้องแกล้งทำเป็นรับไหว
My eyes deceive me, but it’s still the same
ภาพตรงหน้าอาจหลอกตา แต่ความเป็นจริงยังเจ็บเหมือนเดิม
Pretend it’s okay
ฝืนทำเหมือนไม่คิดอะไร

What would you do? (What would you do?)
ถ้าเป็นเธอจะรับมือยังไง
What would you say? (What would you say?)
มีอะไรอยากจะบอกไหม
How does it feel? Pretend it’s okay
ทรมานแค่ไหนกับการทำเหมือนไม่เป็นไร
My eyes deceive me (What would you do?)
ถึงตาจะมองเห็นภาพลวง
But it’s still the same (What would you say?; it’s still the same, oh)
แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักนิด
Pretend it’s okay (Oh, yeah)
ได้แต่แกล้งทำเป็นสบายดี

What would you do?
แล้วเธอจะทำยังไง
What would you say?
เธอจะพูดอะไรออกมา
Pretending it’s okay
แกล้งทำเป็นว่าทุกอย่างยังโอเค
What would you do?
เธอจะทำยังไงล่ะ
What would you say?
จะพูดอะไรได้อีก

I remember the day when we were out all night
I wish that I could get the day back and tell you it’s alright
‘Cause we all do the same thing, we just don’t realise
That we’re living on borrowed time

What would you do? What would you say?
How does it feel? Pretend it’s okay
My eyes deceive me, but it’s still the same
Pretend it’s okay

I see the light that I’m chasing
A memory, but it’s fading
When it’s gone, I’ll be waiting
Knowing it’s too late (*Knowing it’s too late*)
You chose the road that I’m walking
Now it’s your soul that I’m caught in
And you’re not hearing when I’m calling
*Calling your name*

One breath, one step, one life, one heart
Two words, two eyes, new beginning, new start
Too deep, too narrow, too short, too wide
I’m better with you here by my side

What would you do? What would you say?
How does it feel? Pretend it’s okay
My eyes deceive me, but it’s still the same
Pretend it’s okay

Nothing here, no one talking, knowing it’s too late
But sometimes it can get so hard pretending it’s okay
Nothing here, no one talking, nothing’s gonna change
But sometimes it can get so hard pretending it’s okay

What would you do? (What would you do?)
What would you say? (What would you say?)
How does it feel? Pretend it’s okay
My eyes deceive me, but it’s still the same
Pretend it’s okay

What would you do? (What would you do?)
What would you say? (What would you say?)
How does it feel? Pretend it’s okay
My eyes deceive me (What would you do?)
But it’s still the same (What would you say?; it’s still the same, oh)
Pretend it’s okay (Oh, yeah)

What would you do?
What would you say?
Pretending it’s okay
What would you do?
What would you say?

ยังจำคืนนั้นที่เราอยู่ด้วยกันยันเช้าได้ดี
อยากย้อนเวลากลับไปบอกเธอเหลือเกินว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร
เพราะเราต่างก็ทำพลาดเหมือนกัน แค่ไม่เคยรู้ตัวเลย
ว่าเวลาของพวกเรามันเหลือน้อยลงทุกที

ถ้าเป็นเธอจะทำตัวยังไง จะเอ่ยคำไหนออกมา
เจ็บปวดแค่ไหน ก็ต้องปั้นหน้าว่ายังไหว
ภาพที่เห็นอาจลวงตา แต่เรื่องจริงยังคงเหมือนเดิม
แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ฉันมองเห็นแสงสว่างที่ตัวเองกำลังวิ่งตาม
เป็นแค่ความทรงจำที่เริ่มเลือนราง
พอทุกอย่างจางหาย ฉันก็คงได้แต่นั่งรอ
ทั้งที่รู้แก่ใจว่าสายเกินไปแล้ว
เธอเลือกเส้นทางนี้ให้ฉันต้องเดินต่อคนเดียว
กลายเป็นว่าวิญญาณของฉันยังติดอยู่กับเธอ
ตะโกนไปเท่าไหร่เธอก็ไม่ได้ยิน
ต่อให้เรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ ก็ตาม

หนึ่งลมหายใจ ก้าวไปทีละก้าว หนึ่งชีวิต กับอีกหนึ่งใจ
คำสองคำ สบตากัน เริ่มต้นเรื่องราวใหม่อีกครั้ง
ลึกเกินไป แคบเกินไป สั้นหรือกว้างเกินจะรับไหว
แต่มีเธออยู่ข้าง ๆ มันยังดีกว่าตั้งเยอะ

แล้วเธอจะแก้ปัญหายังไง จะพูดอะไรออกมาได้อีก
มันรู้สึกแย่ขนาดไหน ต้องทนฝืนยิ้มกลบเกลื่อนไป
สายตาหลอกฉันได้ แต่ความจริงไม่ได้เปลี่ยนตาม
หลอกตัวเองว่าทุกอย่างยังสบายดี

ที่ตรงนี้ว่างเปล่า ไร้เสียงคนรอบข้าง รู้ดีว่ามันสายเกินแก้
แต่บางครั้งมันก็ยากเหลือเกิน ที่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร
เหลือเพียงความเงียบงัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปได้อีกแล้ว
ทว่าบางทีมันเหนื่อยเกินไป กับการเสแสร้งว่าไม่เป็นไร

เธอจะทำยังไงต่อ
จะพูดยังไงดีล่ะ
ข้างในมันพังแค่ไหน ก็ต้องแกล้งทำเป็นรับไหว
ภาพตรงหน้าอาจหลอกตา แต่ความเป็นจริงยังเจ็บเหมือนเดิม
ฝืนทำเหมือนไม่คิดอะไร

ถ้าเป็นเธอจะรับมือยังไง
มีอะไรอยากจะบอกไหม
ทรมานแค่ไหนกับการทำเหมือนไม่เป็นไร
ถึงตาจะมองเห็นภาพลวง
แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักนิด
ได้แต่แกล้งทำเป็นสบายดี

แล้วเธอจะทำยังไง
เธอจะพูดอะไรออกมา
แกล้งทำเป็นว่าทุกอย่างยังโอเค
เธอจะทำยังไงล่ะ
จะพูดอะไรได้อีก