My happiness taking control
ปล่อยให้ความสุขเข้ามามีบทบาทในชีวิตมากขึ้น
How I used to be ruthless, now I let go
จากที่เคยใจร้ายและตึงเครียดตลอด ตอนนี้ก็ปล่อยวางได้แล้วนะ
I never know what’s better, will I hate looking back
ไม่เคยรู้เลยว่าทางไหนดีกว่ากัน พอมองย้อนกลับไปจะเสียใจหรือเปล่า
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)
ถ้าฉันไม่ได้ยอมตายเพื่อผลงาน โดยที่ต้องทนเหงาอยู่คนเดียว
There better be something to hold
มันก็ควรจะมีอะไรให้ยึดเหนี่ยวจิตใจบ้างสิ
If I sacrificed my passion and my body and soul
ถ้าต้องยอมแลกทั้งความฝัน ร่างกาย และจิตวิญญาณขนาดนี้
I never know what’s better, will I hate looking back
ยังคงไม่แน่ใจเลยว่าแบบไหนจะดีกว่า แล้วจะนึกเสียดายทีหลังไหม
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)
หากไม่ได้ทุ่มเทชีวิตให้งานศิลปะ แล้วต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว

They all say you shouldn’t waste it
ใคร ๆ ก็บอกว่าอย่าปล่อยให้มันสูญเปล่า
Oh-so-precious, never enough
มันมีค่ามาก และไม่มีวันพอหรอก
At the end, they say you’ll taste it
เขาว่ากันว่าสุดท้ายแล้วเราจะได้สัมผัสรสชาตินั้นเอง
Time is running out on us
เวลาของเราสองคนกำลังจะหมดลงแล้วนะ
Don’t leave me alone, not good on my own
อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวเลย ฉันรับมือกับการอยู่ลำพังไม่ไหวจริง ๆ
Yes, I’ve been lying, baby
ยอมรับเลยว่าที่ผ่านมาฉันโกหกเธอมาตลอด
They all say you shouldn’t waste it
ทุกคนต่างบอกว่าอย่าปล่อยโอกาสให้หลุดมือไป
Oh-so-precious, never enough (Hey)
ของมีค่าแบบนี้ จะมีเท่าไรก็ไม่เคยพอ

My innocence, she’s getting old
ความไร้เดียงสาในวันวานมันเริ่มเลือนหายไปตามกาลเวลา
How I used to blame her for all I did wrong
เมื่อก่อนเอะอะก็โทษความไม่รู้ เวลาทำอะไรผิดพลาด
Like I never knew better, but I totally did
ทำเหมือนตัวเองไม่รู้เรื่อง ทั้งที่จริงก็รู้ดีเต็มอก
Wanted to die for my art with a lonely heart (Hey)
ตอนนั้นแค่อยากยอมตายเพื่อผลงาน แม้จิตใจจะอ้างว้างแค่ไหนก็ตาม

They all say you shouldn’t waste it
ใครต่อใครก็เตือนว่าอย่าปล่อยให้เวลาเสียเปล่า
Oh-so-precious, never enough
มีค่าขนาดนี้ ดิ้นรนเท่าไรก็เหมือนไม่เคยพอ
At the end, they say you’ll taste it
ท้ายที่สุด เขาบอกว่าเราจะรู้ซึ้งถึงผลของมันเอง
Time is running out on us
นาฬิกาชีวิตของเรากำลังเดินไปเรื่อย ๆ แล้วนะ
Don’t leave me alone, not good on my own
อย่าทิ้งฉันไว้ลำพังเลย ฉันอยู่คนเดียวไม่เก่งจริง ๆ
Yes, I’ve been lying, baby
ที่จริงแล้วฉันปากแข็งและโกหกเธอมาตลอดเลย
They all say you shouldn’t waste it
ใคร ๆ ก็บอกว่าอย่าทิ้งขว้างสิ่งนี้ไป
Oh-so-precious, never enough
สิ่งที่มีราคามากขนาดนี้ เติมเท่าไรก็ไม่เต็มสักที

Pain is where I play, pain is where I play
ฉันคลุกคลีอยู่กับความเจ็บปวด คลุกคลีอยู่กับความเจ็บปวดนี่แหละ
Nothing new to say, nothing new to say
ไม่มีอะไรใหม่จะพูดแล้ว ไม่มีอะไรจะพูดแล้วจริง ๆ
With my edges sharp, with my edge sharp
พร้อมด้วยตัวฉันที่แสนจะเย็นชา ตัวฉันที่แสนจะเย็นชา
With a lonely heart, with a lonely heart
และหัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยว หัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยว
With a lonely heart
กับหัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยวนี้

They all say you shouldn’t waste it
ทุกคนพยายามบอกว่าอย่าทิ้งมันไปเฉย ๆ
Oh-so-precious, never enough
สิ่งมีค่าล้ำเลิศแบบนี้ ต่อให้ไขว่คว้าแค่ไหนก็ยังไม่พอ
At the end, they say you’ll taste it
ในท้ายที่สุด จะได้ลิ้มรสผลลัพธ์ของมันเอง
Time is running out on us
เวลาของเรากำลังหมดลงทุกทีแล้วนะ
Don’t leave me alone, not good on my own
อย่าปล่อยฉันไว้คนเดียวเลย ฉันไม่ได้เข้มแข็งขนาดที่จะอยู่ลำพังได้
Yes, I’ve been lying, baby
ฉันยอมรับแล้วว่าที่ผ่านมาฉันสร้างภาพโกหกทั้งนั้น
They all say you shouldn’t waste it
มีแต่คนคอยบอกว่าอย่าปล่อยให้มันสูญสิ้นไปเปล่า ๆ
Oh-so-precious, never enough
สิ่งที่มีค่าเหลือเกินนี้ กี่ครั้งก็ไม่เคยเพียงพอ

My happiness taking control
How I used to be ruthless, now I let go
I never know what’s better, will I hate looking back
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)
There better be something to hold
If I sacrificed my passion and my body and soul
I never know what’s better, will I hate looking back
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)

They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone, not good on my own
Yes, I’ve been lying, baby
They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough (Hey)

My innocence, she’s getting old
How I used to blame her for all I did wrong
Like I never knew better, but I totally did
Wanted to die for my art with a lonely heart (Hey)

They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone, not good on my own
Yes, I’ve been lying, baby
They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough

Pain is where I play, pain is where I play
Nothing new to say, nothing new to say
With my edges sharp, with my edge sharp
With a lonely heart, with a lonely heart
With a lonely heart

They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone, not good on my own
Yes, I’ve been lying, baby
They all say you shouldn’t waste it
Oh-so-precious, never enough

ปล่อยให้ความสุขเข้ามามีบทบาทในชีวิตมากขึ้น
จากที่เคยใจร้ายและตึงเครียดตลอด ตอนนี้ก็ปล่อยวางได้แล้วนะ
ไม่เคยรู้เลยว่าทางไหนดีกว่ากัน พอมองย้อนกลับไปจะเสียใจหรือเปล่า
ถ้าฉันไม่ได้ยอมตายเพื่อผลงาน โดยที่ต้องทนเหงาอยู่คนเดียว
มันก็ควรจะมีอะไรให้ยึดเหนี่ยวจิตใจบ้างสิ
ถ้าต้องยอมแลกทั้งความฝัน ร่างกาย และจิตวิญญาณขนาดนี้
ยังคงไม่แน่ใจเลยว่าแบบไหนจะดีกว่า แล้วจะนึกเสียดายทีหลังไหม
หากไม่ได้ทุ่มเทชีวิตให้งานศิลปะ แล้วต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว

ใคร ๆ ก็บอกว่าอย่าปล่อยให้มันสูญเปล่า
มันมีค่ามาก และไม่มีวันพอหรอก
เขาว่ากันว่าสุดท้ายแล้วเราจะได้สัมผัสรสชาตินั้นเอง
เวลาของเราสองคนกำลังจะหมดลงแล้วนะ
อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวเลย ฉันรับมือกับการอยู่ลำพังไม่ไหวจริง ๆ
ยอมรับเลยว่าที่ผ่านมาฉันโกหกเธอมาตลอด
ทุกคนต่างบอกว่าอย่าปล่อยโอกาสให้หลุดมือไป
ของมีค่าแบบนี้ จะมีเท่าไรก็ไม่เคยพอ

ความไร้เดียงสาในวันวานมันเริ่มเลือนหายไปตามกาลเวลา
เมื่อก่อนเอะอะก็โทษความไม่รู้ เวลาทำอะไรผิดพลาด
ทำเหมือนตัวเองไม่รู้เรื่อง ทั้งที่จริงก็รู้ดีเต็มอก
ตอนนั้นแค่อยากยอมตายเพื่อผลงาน แม้จิตใจจะอ้างว้างแค่ไหนก็ตาม

ใครต่อใครก็เตือนว่าอย่าปล่อยให้เวลาเสียเปล่า
มีค่าขนาดนี้ ดิ้นรนเท่าไรก็เหมือนไม่เคยพอ
ท้ายที่สุด เขาบอกว่าเราจะรู้ซึ้งถึงผลของมันเอง
นาฬิกาชีวิตของเรากำลังเดินไปเรื่อย ๆ แล้วนะ
อย่าทิ้งฉันไว้ลำพังเลย ฉันอยู่คนเดียวไม่เก่งจริง ๆ
ที่จริงแล้วฉันปากแข็งและโกหกเธอมาตลอดเลย
ใคร ๆ ก็บอกว่าอย่าทิ้งขว้างสิ่งนี้ไป
สิ่งที่มีราคามากขนาดนี้ เติมเท่าไรก็ไม่เต็มสักที

ฉันคลุกคลีอยู่กับความเจ็บปวด คลุกคลีอยู่กับความเจ็บปวดนี่แหละ
ไม่มีอะไรใหม่จะพูดแล้ว ไม่มีอะไรจะพูดแล้วจริง ๆ
พร้อมด้วยตัวฉันที่แสนจะเย็นชา ตัวฉันที่แสนจะเย็นชา
และหัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยว หัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยว
กับหัวใจที่แสนจะโดดเดี่ยวนี้

ทุกคนพยายามบอกว่าอย่าทิ้งมันไปเฉย ๆ
สิ่งมีค่าล้ำเลิศแบบนี้ ต่อให้ไขว่คว้าแค่ไหนก็ยังไม่พอ
ในท้ายที่สุด จะได้ลิ้มรสผลลัพธ์ของมันเอง
เวลาของเรากำลังหมดลงทุกทีแล้วนะ
อย่าปล่อยฉันไว้คนเดียวเลย ฉันไม่ได้เข้มแข็งขนาดที่จะอยู่ลำพังได้
ฉันยอมรับแล้วว่าที่ผ่านมาฉันสร้างภาพโกหกทั้งนั้น
มีแต่คนคอยบอกว่าอย่าปล่อยให้มันสูญสิ้นไปเปล่า ๆ
สิ่งที่มีค่าเหลือเกินนี้ กี่ครั้งก็ไม่เคยเพียงพอ