Down on the farmland Mississippi shade
ลงไปแถวบ้านนาใต้ร่มเงาเมืองมิสซิสซิปปี
The folks down there they told me take it day by day
คนแถวนั้นคอยบอกฉันว่าค่อย ๆ ใช้ชีวิตไปทีละวัน

And walk the last mile
และก้าวผ่านระยะทางช่วงสุดท้ายนี้ไป
Before I sleep
ก่อนที่ฉันจะได้พักสายตา
It’ll be a while
คงต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่
Before I get my peace
กว่าฉันจะได้พบความสงบใจ
With the same style
ในรูปแบบเดิม ๆ
I walked for years
ที่ฉันเคยลุยเดินหน้ามาตั้งหลายปี
On the last mile
บนเส้นทางก้าวสุดท้ายนี้
I can rest my fears
ฉันถึงจะวางความกลัวลงได้เสียที

I got a long way to go before I reach the light of day
ฉันยังต้องเดินทางอีกยาวไกลกว่าจะเห็นแสงสว่างของวันใหม่
Monkey’s on my back I gotta find a better way
ภาระหนักอึ้งยังแบกอยู่บนหลัง คงต้องหาทางออกที่ดีกว่าเดิม
Same old story never get just what you want
เรื่องเดิม ๆ แหละนะ ชีวิตไม่ค่อยได้สิ่งที่ต้องการหรอก
The more you got the more you want
ยิ่งได้มามากเท่าไรก็ยิ่งอยากได้เพิ่ม
Sometimes you do and then you don’t
บางทีก็ได้สมใจ แต่บางครั้งก็ล้มเหลว
I guess I’ve always been a travelin’ man
สงสัยฉันคงเกิดมาเพื่อเป็นคนเดินทางเร่อนิรนามมั้ง
Cause when I’m movin’ I can make a stand
เพราะยามที่ได้ก้าวเดิน ฉันถึงจะรู้สึกว่าตัวเองยืนได้อย่างมั่นคง

And walk the last mile
แล้วเดินฝ่าด่านสุดท้ายนี้ไปให้พ้น
Before I sleep
ก่อนจะได้หลับสนิทจริง ๆ
It’ll be a while
น่าจะต้องรออีกสักพักเลย
Before I get my peace
กว่าหัวใจจะสัมผัสได้ถึงความสงบ
With the same style
ด้วยตัวตนแบบเดิม
I walked for years
ที่ใช้ย่ำเดินผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปี
On the last mile
ในระยะทางก้าวสุดท้าย
I can rest my fears
ฉันจะสลัดความวิตกกังวลทิ้งไปให้หมด

Don’t know where I’m going
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปจบที่ตรงไหน
But I know where I’ve been
แต่ฉันรู้ดีว่าตัวเองผ่านอะไรมาบ้าง
Look around me everybody’s trying to win
หันมองไปรอบตัว มีแต่คนที่ดิ้นรนเพื่อชัยชนะ

The last mile
ก้าวสุดท้ายแล้ว
The last mile
ระยะทางช่วงสุดท้ายจริง ๆ

I guess I’ve always been a travelin’ man
คิดว่าฉันคงเป็นนักเดินทางมาตลอดชีวิตนั่นแหละ
Cause when I’m movin’ I can make a stand yeah yeah
เพราะพอได้เคลื่อนที่ มันทำให้ฉันหยัดยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง

And walk the last mile
และผ่านช่วงเฮือกสุดท้ายนี้ไปให้ถึง
Before I sleep
ก่อนที่จะได้ล้มตัวลงนอน
It’ll be a while
ยังต้องผ่านเวลาไปอีกพักใหญ่
Before I get my peace
กว่าชีวิตจะเข้าสู่ความสงบเยือกเย็น
With the same style
ตามวิถีทางเดิม
I walked for years
ที่ฉันลุยฝ่ามาตลอดหลายปี
On the last mile
บนเส้นทางก้าวสุดท้ายนี้
I can rest my fears
ฉันคงทิ้งความกลัวไว้ข้างหลังได้สักที

The last mile
ก้าวผ่านระยะทางสุดท้าย
Before I sleep
ก่อนจะปิดตาพักผ่อน
It’ll be a while
คงอีกนานพอสมควรกว่า
Before I get my peace
หัวใจจะเจอความสงบผ่อนคลาย
With the same style
ยึดมั่นในสไตล์เดิม
I walked for years
ที่ฉันย่ำผ่านมันมาตั้งนานหลายปี
On the last mile
ในก้าวสุดท้ายของเส้นทาง
I can rest my fears
ฉันจะได้ปลดปล่อยความกลัวออกไปให้หมด

The last mile
เส้นทางช่วงสุดท้าย
Before I sleep
ก่อนได้หลับใหลอย่างแท้จริง
It’ll be a while
มันคงใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง
Before I get my peace
กว่าจะคว้าความสงบสุขมาไว้ในใจ
With the same style
จังหวะก้าวเดินแบบเดิม
I walked for years
ที่ใช้ฟันฝ่ามาเนิ่นนาน
On the last mile
ตรงระยะทางเฮือกสุดท้าย
I can rest my fears
ฉันจะโยนความหวาดระแวงทิ้งไปให้สิ้น

The last mile
ช่วงทางเดินสุดท้ายนี้
It’ll be a while
คงต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย

Down on the farmland Mississippi shade
The folks down there they told me take it day by day

And walk the last mile
Before I sleep
It’ll be a while
Before I get my peace
With the same style
I walked for years
On the last mile
I can rest my fears

I got a long way to go before I reach the light of day
Monkey’s on my back I gotta find a better way
Same old story never get just what you want
The more you got the more you want
Sometimes you do and then you don’t
I guess I’ve always been a travelin’ man
Cause when I’m movin’ I can make a stand

And walk the last mile
Before I sleep
It’ll be a while
Before I get my peace
With the same style
I walked for years
On the last mile
I can rest my fears

Don’t know where I’m going
But I know where I’ve been
Look around me everybody’s trying to win

The last mile
The last mile

I guess I’ve always been a travelin’ man
Cause when I’m movin’ I can make a stand yeah yeah

And walk the last mile
Before I sleep
It’ll be a while
Before I get my peace
With the same style
I walked for years
On the last mile
I can rest my fears

The last mile
Before I sleep
It’ll be a while
Before I get my peace
With the same style
I walked for years
On the last mile
I can rest my fears

The last mile
Before I sleep
It’ll be a while
Before I get my peace
With the same style
I walked for years
On the last mile
I can rest my fears

The last mile
It’ll be a while

ลงไปแถวบ้านนาใต้ร่มเงาเมืองมิสซิสซิปปี
คนแถวนั้นคอยบอกฉันว่าค่อย ๆ ใช้ชีวิตไปทีละวัน

และก้าวผ่านระยะทางช่วงสุดท้ายนี้ไป
ก่อนที่ฉันจะได้พักสายตา
คงต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่
กว่าฉันจะได้พบความสงบใจ
ในรูปแบบเดิม ๆ
ที่ฉันเคยลุยเดินหน้ามาตั้งหลายปี
บนเส้นทางก้าวสุดท้ายนี้
ฉันถึงจะวางความกลัวลงได้เสียที

ฉันยังต้องเดินทางอีกยาวไกลกว่าจะเห็นแสงสว่างของวันใหม่
ภาระหนักอึ้งยังแบกอยู่บนหลัง คงต้องหาทางออกที่ดีกว่าเดิม
เรื่องเดิม ๆ แหละนะ ชีวิตไม่ค่อยได้สิ่งที่ต้องการหรอก
ยิ่งได้มามากเท่าไรก็ยิ่งอยากได้เพิ่ม
บางทีก็ได้สมใจ แต่บางครั้งก็ล้มเหลว
สงสัยฉันคงเกิดมาเพื่อเป็นคนเดินทางเร่อนิรนามมั้ง
เพราะยามที่ได้ก้าวเดิน ฉันถึงจะรู้สึกว่าตัวเองยืนได้อย่างมั่นคง

แล้วเดินฝ่าด่านสุดท้ายนี้ไปให้พ้น
ก่อนจะได้หลับสนิทจริง ๆ
น่าจะต้องรออีกสักพักเลย
กว่าหัวใจจะสัมผัสได้ถึงความสงบ
ด้วยตัวตนแบบเดิม
ที่ใช้ย่ำเดินผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปี
ในระยะทางก้าวสุดท้าย
ฉันจะสลัดความวิตกกังวลทิ้งไปให้หมด

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปจบที่ตรงไหน
แต่ฉันรู้ดีว่าตัวเองผ่านอะไรมาบ้าง
หันมองไปรอบตัว มีแต่คนที่ดิ้นรนเพื่อชัยชนะ

ก้าวสุดท้ายแล้ว
ระยะทางช่วงสุดท้ายจริง ๆ

คิดว่าฉันคงเป็นนักเดินทางมาตลอดชีวิตนั่นแหละ
เพราะพอได้เคลื่อนที่ มันทำให้ฉันหยัดยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง

และผ่านช่วงเฮือกสุดท้ายนี้ไปให้ถึง
ก่อนที่จะได้ล้มตัวลงนอน
ยังต้องผ่านเวลาไปอีกพักใหญ่
กว่าชีวิตจะเข้าสู่ความสงบเยือกเย็น
ตามวิถีทางเดิม
ที่ฉันลุยฝ่ามาตลอดหลายปี
บนเส้นทางก้าวสุดท้ายนี้
ฉันคงทิ้งความกลัวไว้ข้างหลังได้สักที

ก้าวผ่านระยะทางสุดท้าย
ก่อนจะปิดตาพักผ่อน
คงอีกนานพอสมควรกว่า
หัวใจจะเจอความสงบผ่อนคลาย
ยึดมั่นในสไตล์เดิม
ที่ฉันย่ำผ่านมันมาตั้งนานหลายปี
ในก้าวสุดท้ายของเส้นทาง
ฉันจะได้ปลดปล่อยความกลัวออกไปให้หมด

เส้นทางช่วงสุดท้าย
ก่อนได้หลับใหลอย่างแท้จริง
มันคงใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง
กว่าจะคว้าความสงบสุขมาไว้ในใจ
จังหวะก้าวเดินแบบเดิม
ที่ใช้ฟันฝ่ามาเนิ่นนาน
ตรงระยะทางเฮือกสุดท้าย
ฉันจะโยนความหวาดระแวงทิ้งไปให้สิ้น

ช่วงทางเดินสุดท้ายนี้
คงต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย