ความรู้สึกโกรธปนสมเพชเวลาต้องกลับมารับมือกับคนที่คอยดูถูกและไม่เคยเชื่อในตัวเราเลย ไม่ว่าจะพยายามพิสูจน์ตัวเองแค่ไหน หรือเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ทุกอย่างก็ยังคงแย่เหมือนเดิม และไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด
Eng - Thai
Oh, it was a day just like this
บรรยากาศมันก็เหมือนกับวันนั้นไม่มีผิด
In a life of our times
ในช่วงชีวิตหนึ่งของเราสองคน
Shrugging signs there’s no chance for us
ทำเป็นยักไหล่ไม่สนใจคำเตือนว่าเราไม่มีทางไปรอด
It’s not mine to decide
ทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะตัดสินใจได้คนเดียว
You never listened to what I said
เธอไม่เคยรับฟังสิ่งที่ฉันพูดเลย
You never thought I’d succeed
ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าฉันจะทำสำเร็จ
And though I’ve given you all I can
ทั้งที่ฉันทุ่มเทให้เธอไปหมดเท่าที่มี
You show no faith in me
เธอกลับไม่เคยเชื่อมั่นในตัวฉันสักนิด
And I remember, and I recall
ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี ไม่เคยลืม
And I can see that nothing’s changed at all
และรู้เลยว่ามันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย
Though we falter, we don’t have to fall
ถึงเราจะเซไปบ้าง แต่ก็ไม่เห็นต้องล้มลงไปเลยนี่
And I can see that nothing’s changed at all
มองปราดเดียวก็รู้ว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง
Even when I was young, oh
ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังอายุน้อย ๆ
And the pressure was on, yeah
ช่วงที่ต้องรับแรงกดดันสารพัด
You always told me to do my thing
เธอบอกให้ฉันเป็นตัวของตัวเองตลอด
So what the hell went wrong
แล้วมันเกิดบ้าอะไรขึ้นมาล่ะเนี่ย
And I remember, and I recall
นึกย้อนกลับไปกี่ทีก็ยังจำได้แม่น
And I can see that nothing’s changed at all
และเห็นชัดเจนเลยว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักนิด
Though we falter, we don’t have to fall
ต่อให้เราจะก้าวพลาด แต่เราไม่จำเป็นต้องพังทลายลงมาสักหน่อย
And I can see that nothing’s changed at all
และฉันก็รู้ดีว่าสุดท้ายทุกอย่างก็ยังแย่เหมือนเดิม
An outcast coming home, opinions stay the same
เหมือนคนนอกที่เพิ่งกลับมาบ้าน แต่สายตาคนอื่นก็ยังตัดสินกันเหมือนเดิม
They’ll spit them out and spin me right back through the door
สาดคำพูดแย่ ๆ ใส่ แล้วไล่ส่งฉันออกไปนอกประตูอีกรอบ
The louder that we scream, the more invisible we seem
ยิ่งเรากู่ร้องตะโกนเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งทำเหมือนมองไม่เห็นเรามากขึ้นเท่านั้น
Is it gonna last forever? Yeah
มันจะเป็นแบบนี้ไปตลอดเลยหรือเปล่าเนี่ย
We don’t have to fall
เราไม่จำเป็นต้องยอมแพ้หรอก
Nothing’s changed at all
ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยจริง ๆ
Is it gonna last forever, forever? Yeah
มันจะเป็นอย่างนี้ไปตลอดกาลเลยใช่ไหม
Oh, now I’m learning the lies, oh
ตอนนี้ฉันเริ่มตื่นจากคำโกหกพวกนั้นแล้ว
From the skies where they reign
จากพวกคนที่ชอบทำตัวอยู่เหนือคนอื่น
Can’t find shelter for myself
หาที่หลบซ่อนให้ตัวเองยังไม่ได้เลย
And you’re all to blame
และเรื่องทั้งหมดนี้มันก็เป็นเพราะเธอนั่นแหละ
And I remember, and I recall
ภาพความทรงจำพวกนั้นมันยังตามหลอกหลอน
And I can see that nothing’s changed at all
และฉันก็มองออกทันทีว่าไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลย
Though we falter, we don’t have to fall
แม้อุปสรรคจะทำให้เราสะดุด แต่ก็ใช่ว่าเราต้องล้มลุกคลุกคลาน
And I can see that nothing’s changed at all
เห็นได้ชัดเลยว่าทุกอย่างยังคงติดหล่มอยู่ที่เดิม
(And I remember, and I recall)
กี่ทีก็ยังจำเรื่องราวทั้งหมดได้ไม่เคยลืม
Oh, And I can see that nothing’s changed at all
และมองเห็นเต็มสองตาว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
(Though we falter, we don’t have to fall)
แม้จะสะดุดไปบ้างแต่เราก็ไม่จำเป็นต้องพังทลาย
And I can see that nothing’s changed at all
และฉันก็รู้ว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม
(And I remember, and I recall)
ภาพเก่า ๆ มันยังชัดเจนในหัว
And I can see that nothing’s changed at all
และก็ยังเห็นว่าไม่มีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
Though we falter, we don’t have to fall
ต่อให้พลาดพลั้งไป ก็ไม่เห็นต้องยอมแพ้
And I can see that-
และฉันก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า
Eng
Oh, it was a day just like this
In a life of our times
Shrugging signs there’s no chance for us
It’s not mine to decide
You never listened to what I said
You never thought I’d succeed
And though I’ve given you all I can
You show no faith in me
And I remember, and I recall
And I can see that nothing’s changed at all
Though we falter, we don’t have to fall
And I can see that nothing’s changed at all
Even when I was young, oh
And the pressure was on, yeah
You always told me to do my thing
So what the hell went wrong
And I remember, and I recall
And I can see that nothing’s changed at all
Though we falter, we don’t have to fall
And I can see that nothing’s changed at all
An outcast coming home, opinions stay the same
They’ll spit them out and spin me right back through the door
The louder that we scream, the more invisible we seem
Is it gonna last forever? Yeah
We don’t have to fall
Nothing’s changed at all
Is it gonna last forever, forever? Yeah
Oh, now I’m learning the lies, oh
From the skies where they reign
Can’t find shelter for myself
And you’re all to blame
And I remember, and I recall
And I can see that nothing’s changed at all
Though we falter, we don’t have to fall
And I can see that nothing’s changed at all
(And I remember, and I recall)
Oh, And I can see that nothing’s changed at all
(Though we falter, we don’t have to fall)
And I can see that nothing’s changed at all
(And I remember, and I recall)
And I can see that nothing’s changed at all
Though we falter, we don’t have to fall
And I can see that-
Thai
บรรยากาศมันก็เหมือนกับวันนั้นไม่มีผิด
ในช่วงชีวิตหนึ่งของเราสองคน
ทำเป็นยักไหล่ไม่สนใจคำเตือนว่าเราไม่มีทางไปรอด
ทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะตัดสินใจได้คนเดียว
เธอไม่เคยรับฟังสิ่งที่ฉันพูดเลย
ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าฉันจะทำสำเร็จ
ทั้งที่ฉันทุ่มเทให้เธอไปหมดเท่าที่มี
เธอกลับไม่เคยเชื่อมั่นในตัวฉันสักนิด
ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี ไม่เคยลืม
และรู้เลยว่ามันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย
ถึงเราจะเซไปบ้าง แต่ก็ไม่เห็นต้องล้มลงไปเลยนี่
มองปราดเดียวก็รู้ว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง
ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังอายุน้อย ๆ
ช่วงที่ต้องรับแรงกดดันสารพัด
เธอบอกให้ฉันเป็นตัวของตัวเองตลอด
แล้วมันเกิดบ้าอะไรขึ้นมาล่ะเนี่ย
นึกย้อนกลับไปกี่ทีก็ยังจำได้แม่น
และเห็นชัดเจนเลยว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักนิด
ต่อให้เราจะก้าวพลาด แต่เราไม่จำเป็นต้องพังทลายลงมาสักหน่อย
และฉันก็รู้ดีว่าสุดท้ายทุกอย่างก็ยังแย่เหมือนเดิม
เหมือนคนนอกที่เพิ่งกลับมาบ้าน แต่สายตาคนอื่นก็ยังตัดสินกันเหมือนเดิม
สาดคำพูดแย่ ๆ ใส่ แล้วไล่ส่งฉันออกไปนอกประตูอีกรอบ
ยิ่งเรากู่ร้องตะโกนเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งทำเหมือนมองไม่เห็นเรามากขึ้นเท่านั้น
มันจะเป็นแบบนี้ไปตลอดเลยหรือเปล่าเนี่ย
เราไม่จำเป็นต้องยอมแพ้หรอก
ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยจริง ๆ
มันจะเป็นอย่างนี้ไปตลอดกาลเลยใช่ไหม
ตอนนี้ฉันเริ่มตื่นจากคำโกหกพวกนั้นแล้ว
จากพวกคนที่ชอบทำตัวอยู่เหนือคนอื่น
หาที่หลบซ่อนให้ตัวเองยังไม่ได้เลย
และเรื่องทั้งหมดนี้มันก็เป็นเพราะเธอนั่นแหละ
ภาพความทรงจำพวกนั้นมันยังตามหลอกหลอน
และฉันก็มองออกทันทีว่าไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลย
แม้อุปสรรคจะทำให้เราสะดุด แต่ก็ใช่ว่าเราต้องล้มลุกคลุกคลาน
เห็นได้ชัดเลยว่าทุกอย่างยังคงติดหล่มอยู่ที่เดิม
กี่ทีก็ยังจำเรื่องราวทั้งหมดได้ไม่เคยลืม
และมองเห็นเต็มสองตาว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
แม้จะสะดุดไปบ้างแต่เราก็ไม่จำเป็นต้องพังทลาย
และฉันก็รู้ว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม
ภาพเก่า ๆ มันยังชัดเจนในหัว
และก็ยังเห็นว่าไม่มีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
ต่อให้พลาดพลั้งไป ก็ไม่เห็นต้องยอมแพ้
และฉันก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า










Comments are off this post