Like a leaf upon the wind
เมื่อก่อนฉันก็เหมือนใบไม้ที่ปลิวไปตามลม
I could find no place to land
ล่องลอยไปเรื่อยแบบไร้จุดหมาย
I dreamed the hours away
ปล่อยให้เวลาผ่านไปวัน ๆ พร้อมความฝัน
And wondered every day
คอยเฝ้าตั้งคำถามอยู่ตลอด
Do dreams come true?
ว่าฝันเหล่านั้นจะเป็นจริงได้บ้างไหม
And nobody loves me like you do
จนได้มารู้ว่าไม่มีใครรักฉันได้เท่าเธอเลย

What if I’d never met you?
ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้เจอเธอขึ้นมา
Where would I be right now?
ป่านนี้ชีวิตฉันจะเป็นยังไงบ้างนะ
Funny how life just falls in place somehow
แปลกดีเหมือนกันที่พอมีเธอ ทุกอย่างก็ลงตัวไปหมด
Ooh, you’ve touched my heart in places that I never even knew
เธอเข้ามาเติมเต็มส่วนลึกในหัวใจที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ด้วยซ้ำ
‘Cause nobody loves me like you do
เพราะไม่เคยมีใครรักฉันได้มากมายขนาดนี้เลย

I was words without a tune
ฉันเคยเป็นเหมือนคำร้องที่ไร้ทำนอง
I was a song still unsung
เป็นบทเพลงที่ยังไม่เคยมีใครร้อง
A poem with no rhyme
เป็นบทกวีที่ขาดคำสัมผัส
A dancer out of time
เป็นนักเต้นที่เต้นผิดจังหวะ
But now there’s you
แต่พอมีเธอเข้ามาในชีวิต
Babe, nobody loves me like you do
ที่รัก ไม่มีใครรักฉันได้ดีเท่าเธออีกแล้ว

What if I’d never met you?
ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้เจอเธอ
Where would I be right now?
ตอนนี้ฉันจะไปอยู่ตรงไหนนะ
Funny how life just falls in place somehow, ooh
ตลกดีที่ชีวิตกลับเข้าที่เข้าทางได้เพราะเธอ
You’ve touched my heart in places that I never even knew
เธอสัมผัสหัวใจฉันในจุดที่ไม่เคยคิดว่าจะมีใครเข้าถึง
Nobody loves me (Nobody loves me)
ไม่มีใครรักฉัน
Nobody loves me (Nobody loves me)
ไม่เคยมีใครรักฉันเลย
Nobody loves me like you do
ไม่มีใครรักฉันได้เท่าที่เธอรัก
Nobody loves me like you do
ไม่มีใครรักฉันได้เหมือนเธอเลยจริง ๆ

Like a leaf upon the wind
I could find no place to land
I dreamed the hours away
And wondered every day
Do dreams come true?
And nobody loves me like you do

What if I’d never met you?
Where would I be right now?
Funny how life just falls in place somehow
Ooh, you’ve touched my heart in places that I never even knew
‘Cause nobody loves me like you do

I was words without a tune
I was a song still unsung
A poem with no rhyme
A dancer out of time
But now there’s you
Babe, nobody loves me like you do

What if I’d never met you?
Where would I be right now?
Funny how life just falls in place somehow, ooh
You’ve touched my heart in places that I never even knew
Nobody loves me (Nobody loves me)
Nobody loves me (Nobody loves me)
Nobody loves me like you do
Nobody loves me like you do

เมื่อก่อนฉันก็เหมือนใบไม้ที่ปลิวไปตามลม
ล่องลอยไปเรื่อยแบบไร้จุดหมาย
ปล่อยให้เวลาผ่านไปวัน ๆ พร้อมความฝัน
คอยเฝ้าตั้งคำถามอยู่ตลอด
ว่าฝันเหล่านั้นจะเป็นจริงได้บ้างไหม
จนได้มารู้ว่าไม่มีใครรักฉันได้เท่าเธอเลย

ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้เจอเธอขึ้นมา
ป่านนี้ชีวิตฉันจะเป็นยังไงบ้างนะ
แปลกดีเหมือนกันที่พอมีเธอ ทุกอย่างก็ลงตัวไปหมด
เธอเข้ามาเติมเต็มส่วนลึกในหัวใจที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ด้วยซ้ำ
เพราะไม่เคยมีใครรักฉันได้มากมายขนาดนี้เลย

ฉันเคยเป็นเหมือนคำร้องที่ไร้ทำนอง
เป็นบทเพลงที่ยังไม่เคยมีใครร้อง
เป็นบทกวีที่ขาดคำสัมผัส
เป็นนักเต้นที่เต้นผิดจังหวะ
แต่พอมีเธอเข้ามาในชีวิต
ที่รัก ไม่มีใครรักฉันได้ดีเท่าเธออีกแล้ว

ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้เจอเธอ
ตอนนี้ฉันจะไปอยู่ตรงไหนนะ
ตลกดีที่ชีวิตกลับเข้าที่เข้าทางได้เพราะเธอ
เธอสัมผัสหัวใจฉันในจุดที่ไม่เคยคิดว่าจะมีใครเข้าถึง
ไม่มีใครรักฉัน
ไม่เคยมีใครรักฉันเลย
ไม่มีใครรักฉันได้เท่าที่เธอรัก
ไม่มีใครรักฉันได้เหมือนเธอเลยจริง ๆ