Wandering stars, for whom it is reserved
เหล่าดวงดาวที่ล่องลอยเคว้งคว้าง ถูกลิขิตให้พบเจอ
The blackness, the darkness, forever
เพียงความมืดมิดอันดำสนิทไปตลอดกาล
Wandering stars, for whom it is reserved
ดาวไร้ทิศทาง ผู้มีชะตากรรมต้องเผชิญ
The blackness, the darkness, forever
ความมืดมนไร้จุดสิ้นสุดชั่วนิรันดร์

Those who have seen the needle’s eye, now tread
คนที่เคยผ่านช่วงเวลายากลำบากเจียนตาย ตอนนี้ทำได้แค่เดินต่อไป
Like a husk, from which all that was, now has fled
เหมือนซากเปลือกที่ว่างเปล่า ไร้ตัวตนเดิมหลงเหลืออยู่อีก
And the masks that the monsters wear
พร้อมกับหน้ากากที่พวกคนใจร้ายสวมใส่
To feed, upon their prey
เพื่อคอยสูบเลือดสูบเนื้อจากเหยื่อของตัวเอง

Wandering stars, for whom it is reserved
เหมือนดวงดาวหลงทาง ที่มีจุดหมายเพียงอย่างเดียว
The blackness, the darkness, forever
คือการถูกกลืนหายไปในความมืดอันเวิ้งว้าง
Wandering stars, for whom it is reserved
ดาวที่เคว้งคว้างกลางความว่างเปล่า ไร้ที่ไป
The blackness, the darkness, forever
นอกจากจมดิ่งสู่ความมืดดำไปตลอดชั่วชีวิต

Doubled up inside
เจ็บปวดข้างในจนตัวงอ
Take a while to share my grief
ช่วยอยู่แบ่งเบาความทุกข์ระทมนี้กับฉันที
Always doubled up inside
ทรมานข้างในจนแทบทนไม่ไหวอยู่ตลอด
Taunted, cruel
เหมือนโดนซ้ำเติมอย่างเลือดเย็น

Wandering stars, for whom it is reserved
เปรียบดั่งดาวพเนจร กับชะตากรรมที่ไม่อาจเลี่ยง
The blackness, the darkness, forever
มีแค่ความมืดบอดอันไร้ก้นบึ้งที่รอคอยอยู่
Wandering stars, for whom it is reserved
เศษเสี้ยวดวงดาวที่พลัดหลง ถูกจองจำ
The blackness, the darkness, forever
ให้อยู่ใต้ความมืดมิดอันเยือกเย็นตลอดไป

Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever
Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever

Those who have seen the needle’s eye, now tread
Like a husk, from which all that was, now has fled
And the masks that the monsters wear
To feed, upon their prey

Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever
Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever

Doubled up inside
Take a while to share my grief
Always doubled up inside
Taunted, cruel

Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever
Wandering stars, for whom it is reserved
The blackness, the darkness, forever

เหล่าดวงดาวที่ล่องลอยเคว้งคว้าง ถูกลิขิตให้พบเจอ
เพียงความมืดมิดอันดำสนิทไปตลอดกาล
ดาวไร้ทิศทาง ผู้มีชะตากรรมต้องเผชิญ
ความมืดมนไร้จุดสิ้นสุดชั่วนิรันดร์

คนที่เคยผ่านช่วงเวลายากลำบากเจียนตาย ตอนนี้ทำได้แค่เดินต่อไป
เหมือนซากเปลือกที่ว่างเปล่า ไร้ตัวตนเดิมหลงเหลืออยู่อีก
พร้อมกับหน้ากากที่พวกคนใจร้ายสวมใส่
เพื่อคอยสูบเลือดสูบเนื้อจากเหยื่อของตัวเอง

เหมือนดวงดาวหลงทาง ที่มีจุดหมายเพียงอย่างเดียว
คือการถูกกลืนหายไปในความมืดอันเวิ้งว้าง
ดาวที่เคว้งคว้างกลางความว่างเปล่า ไร้ที่ไป
นอกจากจมดิ่งสู่ความมืดดำไปตลอดชั่วชีวิต

เจ็บปวดข้างในจนตัวงอ
ช่วยอยู่แบ่งเบาความทุกข์ระทมนี้กับฉันที
ทรมานข้างในจนแทบทนไม่ไหวอยู่ตลอด
เหมือนโดนซ้ำเติมอย่างเลือดเย็น

เปรียบดั่งดาวพเนจร กับชะตากรรมที่ไม่อาจเลี่ยง
มีแค่ความมืดบอดอันไร้ก้นบึ้งที่รอคอยอยู่
เศษเสี้ยวดวงดาวที่พลัดหลง ถูกจองจำ
ให้อยู่ใต้ความมืดมิดอันเยือกเย็นตลอดไป