Maybe I was too young to fully understand
ตอนนั้นฉันคงยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจทุกอย่าง
So I never healed from it healthy, why I never trusted the man
ปมในใจเลยไม่เคยถูกรักษา มันทำให้ฉันไม่เคยไว้ใจผู้ชายคนไหนอีกเลย
You gotta love all that you have, and I’ll take that to my grave
เราต้องรักษาคนข้าง ๆ ไว้ให้ดีที่สุด นั่นคือบทเรียนที่จะจำฝังใจไปจนตาย
Soon you’ll open up your eyes, and it’ll all be gone one day
เพราะแค่พริบตาเดียว รู้ตัวอีกที ทุกอย่างก็อาจจะหายไปหมดแล้ว
And I’m sitting here convincing you to pick up the phone and call
แล้วดูฉันสิ ต้องมานั่งเกลี้ยกล่อมให้เธอยอมกดโทรศัพท์โทรหาเขา (พ่อของแฟน)
I am my father’s daughter, but I’m nothing like him at all
ฉันน่ะลูกพ่อแท้ ๆ แต่ไม่ได้มีอะไรเหมือนเขาเลยสักนิด (พ่อของนักร้อง)
And I hear him in the way I speak, or when I look in the mirror
แต่พอพูดหรือมองกระจกทีไร จะรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเขาก็ถอะ
The anger’s growing in me, it shows, could it be any clearer?
ความโกรธในตัวฉันมันเริ่มปะทุขึ้นเรื่อย ๆ จนซ่อนไม่อยู่แล้ว
That I’m like him ’cause he made me the way I am
ชัดเลยว่าฉันถอดแบบเขามา เพราะเขานั่นแหละที่หล่อหลอมให้ฉันเป็นคนแบบนี้
When we’re fighting, and all I need is somebody
โดยเฉพาะเวลาที่เราทะเลาะกัน ทั้งที่จริง ๆ ฉันแค่ต้องการใครสักคนอยู่ข้าง ๆ

And I’m crying on my mama’s floor, why don’t you want this anymore?
ได้แต่นอนร้องไห้อยู่บนพื้นบ้านแม่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้ว
And I’m craving you to change for me
อยากให้เธอยอมปรับตัวเพื่อฉันบ้าง
You’re saying, “I hear you, and I love you, but my heart, it hurts for you
แต่เธอกลับบอกว่า “ฉันเข้าใจนะ แล้วก็รักเธอด้วย แต่ปวดใจเหลือเกินเวลาเห็นเธอเจ็บปวด”
And I just cannot give you what you need”
“และฉันก็คงให้ในสิ่งที่คุณต้องการไม่ได้จริง ๆ”
Am I too much? Am I enough? ‘Cause you said you wouldn’t give up
ฉันเยอะเกินไปเหรอ หรือฉันยังดีไม่พอ ไหนเคยบอกว่าจะไม่มีวันยอมแพ้ไง
Now I’m numb on my knees, praying to God you’d talk to me
ฉันคุกเข่าหมดแรงสวดอ้อนวอน ขอแค่เธอยอมหันกลับมาพูดด้วยสักคำ
Wondering what it takes for you to stay off my mind and far out of my bloodstream
แต่ใจหนึ่งก็ตั้งคำถาม ว่าต้องทำยังไงถึงจะสลัดเธอออกไปจากหัวและตัดใจได้เสียที

You never laid your hands on me, and that’s something that I’m grateful for
เธอไม่เคยใช้กำลังทำร้ายร่างกายฉันเลย เรื่องนี้ฉันขอบคุณจริง ๆ
But I should’ve known that you’d gone mad when I saw the way you punched your doors
แต่ฉันน่าจะรู้ตั้งนานแล้วว่าเธอเริ่มสติแตก ตอนเห็นเธอชกประตูประชด
And I don’t regret loving you, ’cause I know that you needed it
ฉันไม่เคยเสียใจเลยนะที่ได้รักเธอ เพราะรู้ดีว่าตอนนั้นเธอต้องการความรักมากแค่ไหน
But the way you treated me made me feel like a little kid
แต่สิ่งที่เธอทำกับฉัน มันกลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ ที่น่าสงสารและไร้ทางสู้
And something deep inside of me tells me that you’re not better now
และลึก ๆ ในใจมันบอกฉันว่า ตอนนี้ตัวเธอเองก็ไม่ได้มีความสุขเพิ่มขึ้นเลย
And I’m sorry that I couldn’t help, but I’m so glad I made it out
ขอโทษด้วยนะที่ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่ก็ดีใจจริง ๆ ที่ตัวเองหลุดพ้นออกมาได้

And I’m crying on my mama’s floor, why don’t you want this anymore?
ฉันนอนร้องไห้หมดสภาพอยู่บนพื้นบ้านแม่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทิ้งความสัมพันธ์นี้ไป
And I’m craving you to change for me
ทั้งที่ฉันรอให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อฉัน
You’re saying, “I hear you, and I love you, but my heart, it hurts for you
เธอก็เอาแต่พูดว่า “ฉันรับรู้ทุกอย่างนะ แล้วก็รักเธอมาก แต่เห็นเธอเจ็บ ฉันก็เจ็บไม่แพ้กัน”
And I just cannot give you what you need”
“ฉันคงเติมเต็มสิ่งที่เธออยากได้ไม่ได้หรอก”
Am I too much? Am I enough? ‘Cause you said you wouldn’t give up
ฉันทำตัวงี่เง่าไป หรือฉันยังดีไม่พอ ไหนว่าจะจับมือกันไว้ไม่ปล่อยไง
Now I’m numb on my knees, praying to God you’d talk to me
ฉันหมดแรงคุกเข่า อ้อนวอนขอให้เธอยอมเปิดใจคุยกันอีกครั้ง
Wondering what it takes for you to stay off my mind and far out of my bloodstream
แต่ใจหนึ่งก็ตั้งคำถามว่า ต้องทำยังไงถึงจะสลัดเธอออกไปจากชีวิตได้ซะที

Maybe I was too young to fully understand
So I never healed from it healthy, why I never trusted the man
You gotta love all that you have, and I’ll take that to my grave
Soon you’ll open up your eyes, and it’ll all be gone one day
And I’m sitting here convincing you to pick up the phone and call
I am my father’s daughter, but I’m nothing like him at all
And I hear him in the way I speak, or when I look in the mirror
The anger’s growing in me, it shows, could it be any clearer?
That I’m like him ’cause he made me the way I am
When we’re fighting, and all I need is somebody

And I’m crying on my mama’s floor, why don’t you want this anymore?
And I’m craving you to change for me
You’re saying, “I hear you, and I love you, but my heart, it hurts for you
And I just cannot give you what you need”
Am I too much? Am I enough? ‘Cause you said you wouldn’t give up
Now I’m numb on my knees, praying to God you’d talk to me
Wondering what it takes for you to stay off my mind and far out of my bloodstream

You never laid your hands on me, and that’s something that I’m grateful for
But I should’ve known that you’d gone mad when I saw the way you punched your doors
And I don’t regret loving you, ’cause I know that you needed it
But the way you treated me made me feel like a little kid
And something deep inside of me tells me that you’re not better now
And I’m sorry that I couldn’t help, but I’m so glad I made it out

And I’m crying on my mama’s floor, why don’t you want this anymore?
And I’m craving you to change for me
You’re saying, “I hear you, and I love you, but my heart, it hurts for you
And I just cannot give you what you need”
Am I too much? Am I enough? ‘Cause you said you wouldn’t give up
Now I’m numb on my knees, praying to God you’d talk to me
Wondering what it takes for you to stay off my mind and far out of my bloodstream

ตอนนั้นฉันคงยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจทุกอย่าง
ปมในใจเลยไม่เคยถูกรักษา มันทำให้ฉันไม่เคยไว้ใจผู้ชายคนไหนอีกเลย
เราต้องรักษาคนข้าง ๆ ไว้ให้ดีที่สุด นั่นคือบทเรียนที่จะจำฝังใจไปจนตาย
เพราะแค่พริบตาเดียว รู้ตัวอีกที ทุกอย่างก็อาจจะหายไปหมดแล้ว
แล้วดูฉันสิ ต้องมานั่งเกลี้ยกล่อมให้เธอยอมกดโทรศัพท์โทรหาเขา (พ่อของแฟน)
ฉันน่ะลูกพ่อแท้ ๆ แต่ไม่ได้มีอะไรเหมือนเขาเลยสักนิด (พ่อของนักร้อง)
แต่พอพูดหรือมองกระจกทีไร จะรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเขาก็ถอะ
ความโกรธในตัวฉันมันเริ่มปะทุขึ้นเรื่อย ๆ จนซ่อนไม่อยู่แล้ว
ชัดเลยว่าฉันถอดแบบเขามา เพราะเขานั่นแหละที่หล่อหลอมให้ฉันเป็นคนแบบนี้
โดยเฉพาะเวลาที่เราทะเลาะกัน ทั้งที่จริง ๆ ฉันแค่ต้องการใครสักคนอยู่ข้าง ๆ

ได้แต่นอนร้องไห้อยู่บนพื้นบ้านแม่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้ว
อยากให้เธอยอมปรับตัวเพื่อฉันบ้าง
แต่เธอกลับบอกว่า “ฉันเข้าใจนะ แล้วก็รักเธอด้วย แต่ปวดใจเหลือเกินเวลาเห็นเธอเจ็บปวด”
“และฉันก็คงให้ในสิ่งที่คุณต้องการไม่ได้จริง ๆ”
ฉันเยอะเกินไปเหรอ หรือฉันยังดีไม่พอ ไหนเคยบอกว่าจะไม่มีวันยอมแพ้ไง
ฉันคุกเข่าหมดแรงสวดอ้อนวอน ขอแค่เธอยอมหันกลับมาพูดด้วยสักคำ
แต่ใจหนึ่งก็ตั้งคำถาม ว่าต้องทำยังไงถึงจะสลัดเธอออกไปจากหัวและตัดใจได้เสียที

เธอไม่เคยใช้กำลังทำร้ายร่างกายฉันเลย เรื่องนี้ฉันขอบคุณจริง ๆ
แต่ฉันน่าจะรู้ตั้งนานแล้วว่าเธอเริ่มสติแตก ตอนเห็นเธอชกประตูประชด
ฉันไม่เคยเสียใจเลยนะที่ได้รักเธอ เพราะรู้ดีว่าตอนนั้นเธอต้องการความรักมากแค่ไหน
แต่สิ่งที่เธอทำกับฉัน มันกลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ ที่น่าสงสารและไร้ทางสู้
และลึก ๆ ในใจมันบอกฉันว่า ตอนนี้ตัวเธอเองก็ไม่ได้มีความสุขเพิ่มขึ้นเลย
ขอโทษด้วยนะที่ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่ก็ดีใจจริง ๆ ที่ตัวเองหลุดพ้นออกมาได้

ฉันนอนร้องไห้หมดสภาพอยู่บนพื้นบ้านแม่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทิ้งความสัมพันธ์นี้ไป
ทั้งที่ฉันรอให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อฉัน
เธอก็เอาแต่พูดว่า “ฉันรับรู้ทุกอย่างนะ แล้วก็รักเธอมาก แต่เห็นเธอเจ็บ ฉันก็เจ็บไม่แพ้กัน”
“ฉันคงเติมเต็มสิ่งที่เธออยากได้ไม่ได้หรอก”
ฉันทำตัวงี่เง่าไป หรือฉันยังดีไม่พอ ไหนว่าจะจับมือกันไว้ไม่ปล่อยไง
ฉันหมดแรงคุกเข่า อ้อนวอนขอให้เธอยอมเปิดใจคุยกันอีกครั้ง
แต่ใจหนึ่งก็ตั้งคำถามว่า ต้องทำยังไงถึงจะสลัดเธอออกไปจากชีวิตได้ซะที