It’s hard to do, it’s such a shame
มันยากเหลือเกินและโคตรน่าเสียดาย
I can’t get through without your number or your name
ที่ติดต่อเธอไม่ได้เลยเพราะไม่มีทั้งเบอร์ทั้งชื่อเธอ

Caught a glimpse in the subway
บังเอิญเห็นเธออีกครั้งในสถานีรถไฟใต้ดิน
But you weren’t going my way
แต่เราดันไปกันคนละทาง
You were lost in the rumble of the train
แล้วเธอก็หายไปกับเสียงขบวนรถไฟที่แล่นผ่าน
In the rush of the city
ท่ามกลางความวุ่นวายเร่งรีบของเมืองใหญ่
You were standing so calmly
เธอกลับยืนนิ่งสงบดูโดดเด่นเหลือเกิน
Wish that I only had the nerve
ภาวนาให้ตัวเองมีความกล้ากว่านี้สักนิด
To say hello to you
ที่จะเดินเข้าไปทักทายเธอ

It’s hard to do, it’s such a shame
มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ น่าเสียดายชะมัด
I can’t get through without your number or your name
จะเข้าหาเธอยังไงได้ ในเมื่อแม้แต่ชื่อกับเบอร์ก็ยังไม่รู้เลย

I’ll be waiting till the end of time
ฉันจะเฝ้ารออยู่แบบนี้จนถึงที่สุด
With this burning, yearning in my heart and in my mind
พร้อมกับความโหยหาที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ในใจตลอดเวลา

Saw you walking this morning
เมื่อเช้านี้เห็นเธอเดินอยู่
So I too started walking
ฉันก็เลยรีบก้าวเท้าเดินตามไป
Maybe this time will be the one
หวังว่าคราวนี้คงถึงคราวสักที
Where you will see me too
ที่เธอจะหันมามองเห็นฉันบ้าง

It’s hard to do, it’s such a shame
ทำอะไรไม่ได้เลย น่าเจ็บใจจริง ๆ
I can’t get through without your number or your name
ส่งความรู้สึกไปไม่ถึงสักทีเพราะไม่มีเบอร์หรือชื่อให้ติดต่อ
It’s hard to do, it’s such a shame
มันยากไปหมด ได้แต่นึกเสียดายอยู่อย่างนี้
I can’t get through without your number or your name
เข้าไม่ถึงเธอเลยสักนิด แค่เบอร์หรือชื่อยังไม่รู้ด้วยซ้ำ
I can’t get through without your number or your name
อยากคุยด้วยแทบตาย แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักทาง

It’s hard to do, it’s such a shame
I can’t get through without your number or your name

Caught a glimpse in the subway
But you weren’t going my way
You were lost in the rumble of the train
In the rush of the city
You were standing so calmly
Wish that I only had the nerve
To say hello to you

It’s hard to do, it’s such a shame
I can’t get through without your number or your name

I’ll be waiting till the end of time
With this burning, yearning in my heart and in my mind

Saw you walking this morning
So I too started walking
Maybe this time will be the one
Where you will see me too

It’s hard to do, it’s such a shame
I can’t get through without your number or your name
It’s hard to do, it’s such a shame
I can’t get through without your number or your name
I can’t get through without your number or your name

มันยากเหลือเกินและโคตรน่าเสียดาย
ที่ติดต่อเธอไม่ได้เลยเพราะไม่มีทั้งเบอร์ทั้งชื่อเธอ

บังเอิญเห็นเธออีกครั้งในสถานีรถไฟใต้ดิน
แต่เราดันไปกันคนละทาง
แล้วเธอก็หายไปกับเสียงขบวนรถไฟที่แล่นผ่าน
ท่ามกลางความวุ่นวายเร่งรีบของเมืองใหญ่
เธอกลับยืนนิ่งสงบดูโดดเด่นเหลือเกิน
ภาวนาให้ตัวเองมีความกล้ากว่านี้สักนิด
ที่จะเดินเข้าไปทักทายเธอ

มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ น่าเสียดายชะมัด
จะเข้าหาเธอยังไงได้ ในเมื่อแม้แต่ชื่อกับเบอร์ก็ยังไม่รู้เลย

ฉันจะเฝ้ารออยู่แบบนี้จนถึงที่สุด
พร้อมกับความโหยหาที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ในใจตลอดเวลา

เมื่อเช้านี้เห็นเธอเดินอยู่
ฉันก็เลยรีบก้าวเท้าเดินตามไป
หวังว่าคราวนี้คงถึงคราวสักที
ที่เธอจะหันมามองเห็นฉันบ้าง

ทำอะไรไม่ได้เลย น่าเจ็บใจจริง ๆ
ส่งความรู้สึกไปไม่ถึงสักทีเพราะไม่มีเบอร์หรือชื่อให้ติดต่อ
มันยากไปหมด ได้แต่นึกเสียดายอยู่อย่างนี้
เข้าไม่ถึงเธอเลยสักนิด แค่เบอร์หรือชื่อยังไม่รู้ด้วยซ้ำ
อยากคุยด้วยแทบตาย แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักทาง