I’m on a plain (Ooh, ooh)
ลอยเคว้งอยู่บนที่ราบโล่ง ๆ
I can’t complain (Ooh, ooh)
ก็คงบ่นอะไรไม่ได้
I’m on a plain (Ooh, ooh)
อยู่กลางความว่างเปล่าแบบนี้

My mother died every night
แม่ฉันเหมือนตายทั้งเป็นอยู่ทุกคืน
It’s safe to say, don’t quote me on that
พูดไปงั้นแหละ อย่าเอาคำนี้ไปอ้างอิงจริงจังนะ
Love myself better than you
ยังไงฉันก็รักตัวเองมากกว่าเธอ
I know it’s wrong, so what should I do?
รู้ว่าเห็นแก่ตัว แล้วต้องทำตัวแบบไหน
The black sheep got blackmailed again
ไอ้ตัวนอกคอกโดนแบล็กเมล์เข้าอีกจนได้
Forgot to put on the zip code
ดันลืมเขียนรหัสไปรษณีย์ซะงั้น
Love myself better than you
รักตัวเองยิ่งกว่าใครทั้งนั้น
I know it’s wrong, so what should I do? (Ooh, ooh)
รู้ว่าไม่ถูก แต่จะให้แก้ยังไง

I’m on a plain (Ooh, ooh)
ลอยเคว้งอยู่กลางที่โล่งกว้าง
I can’t complain (Ooh, ooh)
ไม่มีสิทธิ์จะบ่นอะไร
I’m on a plain (Ooh, ooh)
อยู่ตรงจุดที่แสนจะว่างเปล่า

Somewhere I have heard this before
คุ้น ๆ ว่าเคยได้ยินเรื่องนี้ที่ไหนมาก่อน
In a dream my memory has stored
อาจจะอยู่ในฝันที่ยังหลงเหลือในความทรงจำ
As a defense I’m neutered and spayed
ยอมตัดตอนความรู้สึกลงเพื่อป้องกันตัวเอง
What the hell am I tryin’ to say?
นี่กูพล่ามบ้าอะไรออกมาวะเนี่ย

It is now time to make it unclear
ถึงเวลาปั่นเรื่องให้มันคลุมเครือเล่น
To write off lines that don’t make sense
เขียนระบายเนื้อความไร้สาระที่ไม่เมคเซนส์
Love myself better than you
ฉันรักตัวเองมากกว่ารักเธอ
I know it’s wrong, so what should I do?
รู้ว่าไม่ดี แต่จะเอาอะไรอีกล่ะ
One more special message to go
เหลือข้อความส่งท้ายอีกแค่นิดเดียว
And then I’m done, and I can go home
แล้วก็จบงาน กลับบ้านได้สักที
Love myself better than you
เห็นแก่ตัวและรักตัวเองมากกว่าใคร
I know it’s wrong, so what should I do? (Ooh, ooh)
รู้ว่ามันแย่ แต่จะให้ทำยังไงได้

I’m on a plain (Ooh, ooh)
ลอยเคว้งอยู่บนที่โล่ง
I can’t complain (Ooh, ooh)
บ่นอะไรไม่ได้แล้ว
I’m on a plain (Ooh, ooh)
อยู่กลางความเวิ้งว้าง
I can’t complain (Ooh, ooh)
ไม่มีอะไรต้องโอดครวญ
I’m on a plain (Ooh, ooh)
ปล่อยตัวลอยเคว้งไปเรื่อย ๆ
I can’t complain (Ooh, ooh)
หมดปัญญาจะตัดพ้อ
I’m on a plain (Ooh, ooh)
อยู่บนพื้นที่ว่างเปล่า
I can’t complain (Ooh, ooh)
ไม่รู้จะบ่นไปทำไม
(I’m on a plain) Ooh, ooh
ลอยเคว้งอยู่แบบนี้
(I can’t complain) Ooh, ooh
คงบ่นอะไรไม่ได้จริง ๆ

I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
I’m on a plain (Ooh, ooh)

My mother died every night
It’s safe to say, don’t quote me on that
Love myself better than you
I know it’s wrong, so what should I do?
The black sheep got blackmailed again
Forgot to put on the zip code
Love myself better than you
I know it’s wrong, so what should I do? (Ooh, ooh)

I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
I’m on a plain (Ooh, ooh)

Somewhere I have heard this before
In a dream my memory has stored
As a defense I’m neutered and spayed
What the hell am I tryin’ to say?

It is now time to make it unclear
To write off lines that don’t make sense
Love myself better than you
I know it’s wrong, so what should I do?
One more special message to go
And then I’m done, and I can go home
Love myself better than you
I know it’s wrong, so what should I do? (Ooh, ooh)

I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
I’m on a plain (Ooh, ooh)
I can’t complain (Ooh, ooh)
(I’m on a plain) Ooh, ooh
(I can’t complain) Ooh, ooh

ลอยเคว้งอยู่บนที่ราบโล่ง ๆ
ก็คงบ่นอะไรไม่ได้
อยู่กลางความว่างเปล่าแบบนี้

แม่ฉันเหมือนตายทั้งเป็นอยู่ทุกคืน
พูดไปงั้นแหละ อย่าเอาคำนี้ไปอ้างอิงจริงจังนะ
ยังไงฉันก็รักตัวเองมากกว่าเธอ
รู้ว่าเห็นแก่ตัว แล้วต้องทำตัวแบบไหน
ไอ้ตัวนอกคอกโดนแบล็กเมล์เข้าอีกจนได้
ดันลืมเขียนรหัสไปรษณีย์ซะงั้น
รักตัวเองยิ่งกว่าใครทั้งนั้น
รู้ว่าไม่ถูก แต่จะให้แก้ยังไง

ลอยเคว้งอยู่กลางที่โล่งกว้าง
ไม่มีสิทธิ์จะบ่นอะไร
อยู่ตรงจุดที่แสนจะว่างเปล่า

คุ้น ๆ ว่าเคยได้ยินเรื่องนี้ที่ไหนมาก่อน
อาจจะอยู่ในฝันที่ยังหลงเหลือในความทรงจำ
ยอมตัดตอนความรู้สึกลงเพื่อป้องกันตัวเอง
นี่กูพล่ามบ้าอะไรออกมาวะเนี่ย

ถึงเวลาปั่นเรื่องให้มันคลุมเครือเล่น
เขียนระบายเนื้อความไร้สาระที่ไม่เมคเซนส์
ฉันรักตัวเองมากกว่ารักเธอ
รู้ว่าไม่ดี แต่จะเอาอะไรอีกล่ะ
เหลือข้อความส่งท้ายอีกแค่นิดเดียว
แล้วก็จบงาน กลับบ้านได้สักที
เห็นแก่ตัวและรักตัวเองมากกว่าใคร
รู้ว่ามันแย่ แต่จะให้ทำยังไงได้

ลอยเคว้งอยู่บนที่โล่ง
บ่นอะไรไม่ได้แล้ว
อยู่กลางความเวิ้งว้าง
ไม่มีอะไรต้องโอดครวญ
ปล่อยตัวลอยเคว้งไปเรื่อย ๆ
หมดปัญญาจะตัดพ้อ
อยู่บนพื้นที่ว่างเปล่า
ไม่รู้จะบ่นไปทำไม
ลอยเคว้งอยู่แบบนี้
คงบ่นอะไรไม่ได้จริง ๆ