Brothers lie in shallow graves
เหล่าพี่น้องถูกฝังในหลุมศพตื้น ๆ
Fathers lost without a trace
พ่อนับพันหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
A nation blind to their disgrace
คนในชาติต่างแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นความอัปยศนี้
Since he’s been here
นับตั้งแต่ที่ความโหดร้ายนั่นเหยียบย่ำเข้ามา

And I see no bravery
มองไปทางไหนก็ไม่เหลือความกล้าหาญอีกต่อไป
No bravery in your eyes anymore
ในแววตาของเธอไม่มีความเก่งกล้าหลงเหลืออยู่อีกแล้ว
Only sadness
มีเพียงความเศร้าหมอง
And I see no bravery
ฉันไม่เห็นความฮึกเหิมใด ๆ อีกแล้ว
No bravery in your eyes anymore
ในสายตาคู่นั้นไม่มีความเข้มแข็งเหลืออยู่อีกเลย
Only sadness
มีแค่ความโศกเศร้า
Only sadness
เหลือเพียงความโศกเศร้าจริง ๆ

Houses burnt beyond repair
บ้านเรือนถูกเผาทำลายจนพังพินาศ
The smell of death is in the air
กลิ่นอายความตายลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ
A woman weeping in despair says
หญิงสาวร่ำไห้อย่างสิ้นหวังและพูดขึ้นว่า
He has been here
ปีศาจร้ายนั่นมันเคยมาที่นี่

Tracers lighting up the sky
วิถีกระสุนส่องสว่างวูบวาบเต็มท้องฟ้า
It’s another families’ turn to die
ถึงคิวของอีกครอบครัวที่จะต้องสังเวยชีวิต
A child afraid to even cry out says
เด็กน้อยที่ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงร้องร่ำไห้เอ่ยขึ้นว่า
He has been here
มัจจุราชนั่นมันเคยมาเยือนที่นี่

And I see no bravery
ไร้ซึ่งร่องรอยของความเก่งกล้า
No bravery in your eyes anymore
ในดวงตาของนายไม่เหลือความแกร่งอยู่อีกแล้ว
Only sadness
มีแต่ความเศร้าสร้อย
And I see no bravery
มองไม่เห็นความฮึกเหิมใด ๆ เหลืออยู่เลย
No bravery in you eyes anymore
ในสายตาคู่นั้นไม่มีความเหี้ยมหาญหลงเหลืออีกต่อไป
Only sadness
มีเพียงความโศกเศร้าดิ่งลึก
Only sadness
เหลือแค่ความเจ็บปวดเศร้าตรม

There are children standing here
เด็ก ๆ ยังคงยืนละล้าละลังอยู่ตรงนี้
Arms outstretched into the sky
ยื่นมือสองข้างขึ้นสู่ท้องฟ้า
But no one asks the question why
แต่กลับไม่มีใครเอ่ยถามถึงเหตุผลสักคน
He has been here
ว่าทำไมความเหี้ยมโหดนี้ถึงเกิดขึ้นที่นี่

Old men kneel to accept their fate
ชายแก่ก้มลงกราบยอมรับชะตากรรม
Wives and daughters cut and raped
เหล่าภรรยาและลูกสาวถูกทำร้ายและย่ำยี
A generation drenched in hate
คนรุ่นนี้ต้องจมอยู่กับคราบน้ำตาและความเคียดแค้น
Says, he has been here
ต่างพากันตระหนักว่า สงครามได้มาพรากทุกอย่างไปแล้ว

And I see no bravery
ฉันมองไม่เห็นความกล้าหาญใด ๆ อีกต่อไป
No bravery in your eyes any more
ในแววตาของเธอไม่เหลือความแกร่งอยู่อีกเลย
Only sadness
มีเพียงความเศร้าหมองสุดหัวใจ
And I see no bravery
ไร้ซึ่งสัญญาณของความเข้มแข็งใด ๆ
No bravery in your eyes any more
ในสายตาคู่นั้นหมดสิ้นความฮึกเหิมแล้ว
Only sadness
หลงเหลือแค่ความโศกเศร้า
Only sadness
มีแต่ความเศร้าโศกเสียใจ

Brothers lie in shallow graves
Fathers lost without a trace
A nation blind to their disgrace
Since he’s been here

And I see no bravery
No bravery in your eyes anymore
Only sadness
And I see no bravery
No bravery in your eyes anymore
Only sadness
Only sadness

Houses burnt beyond repair
The smell of death is in the air
A woman weeping in despair says
He has been here

Tracers lighting up the sky
It’s another families’ turn to die
A child afraid to even cry out says
He has been here

And I see no bravery
No bravery in your eyes anymore
Only sadness
And I see no bravery
No bravery in you eyes anymore
Only sadness
Only sadness

There are children standing here
Arms outstretched into the sky
But no one asks the question why
He has been here

Old men kneel to accept their fate
Wives and daughters cut and raped
A generation drenched in hate
Says, he has been here

And I see no bravery
No bravery in your eyes any more
Only sadness
And I see no bravery
No bravery in your eyes any more
Only sadness
Only sadness

เหล่าพี่น้องถูกฝังในหลุมศพตื้น ๆ
พ่อนับพันหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
คนในชาติต่างแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นความอัปยศนี้
นับตั้งแต่ที่ความโหดร้ายนั่นเหยียบย่ำเข้ามา

มองไปทางไหนก็ไม่เหลือความกล้าหาญอีกต่อไป
ในแววตาของเธอไม่มีความเก่งกล้าหลงเหลืออยู่อีกแล้ว
มีเพียงความเศร้าหมอง
ฉันไม่เห็นความฮึกเหิมใด ๆ อีกแล้ว
ในสายตาคู่นั้นไม่มีความเข้มแข็งเหลืออยู่อีกเลย
มีแค่ความโศกเศร้า
เหลือเพียงความโศกเศร้าจริง ๆ

บ้านเรือนถูกเผาทำลายจนพังพินาศ
กลิ่นอายความตายลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ
หญิงสาวร่ำไห้อย่างสิ้นหวังและพูดขึ้นว่า
ปีศาจร้ายนั่นมันเคยมาที่นี่

วิถีกระสุนส่องสว่างวูบวาบเต็มท้องฟ้า
ถึงคิวของอีกครอบครัวที่จะต้องสังเวยชีวิต
เด็กน้อยที่ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงร้องร่ำไห้เอ่ยขึ้นว่า
มัจจุราชนั่นมันเคยมาเยือนที่นี่

ไร้ซึ่งร่องรอยของความเก่งกล้า
ในดวงตาของนายไม่เหลือความแกร่งอยู่อีกแล้ว
มีแต่ความเศร้าสร้อย
มองไม่เห็นความฮึกเหิมใด ๆ เหลืออยู่เลย
ในสายตาคู่นั้นไม่มีความเหี้ยมหาญหลงเหลืออีกต่อไป
มีเพียงความโศกเศร้าดิ่งลึก
เหลือแค่ความเจ็บปวดเศร้าตรม

เด็ก ๆ ยังคงยืนละล้าละลังอยู่ตรงนี้
ยื่นมือสองข้างขึ้นสู่ท้องฟ้า
แต่กลับไม่มีใครเอ่ยถามถึงเหตุผลสักคน
ว่าทำไมความเหี้ยมโหดนี้ถึงเกิดขึ้นที่นี่

ชายแก่ก้มลงกราบยอมรับชะตากรรม
เหล่าภรรยาและลูกสาวถูกทำร้ายและย่ำยี
คนรุ่นนี้ต้องจมอยู่กับคราบน้ำตาและความเคียดแค้น
ต่างพากันตระหนักว่า สงครามได้มาพรากทุกอย่างไปแล้ว

ฉันมองไม่เห็นความกล้าหาญใด ๆ อีกต่อไป
ในแววตาของเธอไม่เหลือความแกร่งอยู่อีกเลย
มีเพียงความเศร้าหมองสุดหัวใจ
ไร้ซึ่งสัญญาณของความเข้มแข็งใด ๆ
ในสายตาคู่นั้นหมดสิ้นความฮึกเหิมแล้ว
หลงเหลือแค่ความโศกเศร้า
มีแต่ความเศร้าโศกเสียใจ