การต้องยอมปล่อยให้คนที่รักสุดหัวใจเดินจากไปพร้อมกับเที่ยวรถไฟรอบเช้า มันทรมานตรงที่ต้องแกล้งทำเป็นสบายดี เก็บซ่อนน้ำตาเอาไว้ภายใต้รอยยิ้มอวยพร ทั้งที่ในใจรู้ดีว่าคงไม่มีวันเลิกรักเธอได้เลยสักวินาทีเดียว
Eng - Thai
So you’re leaving in the morning
สรุปคือเธอจะไปเช้าพรุ่งนี้แล้วสินะ
On the early train
ไปกับรถไฟเที่ยวแรกสุดนั่นแหละ
I could say everything’s alright
ฉันจะบอกว่าตัวเองไม่เป็นไรเลยก็ยังได้
And I could pretend and say goodbye
จะแกล้งทำเป็นโอเค แล้วบอกลาเธอไปตามปกติ
Got your ticket, got your suitcase
ตั๋วก็มีพร้อม กระเป๋าเดินทางก็เตรียมไว้หมดแล้ว
Got your leaving smile
แถมยังมีรอยยิ้มส่งท้ายก่อนจากกันอีก
I could say that’s the way it goes
ฉันคงพูดออกไปว่าชีวิตมันก็แค่นี้แหละ
And I could pretend and you won’t know
แกล้งตบตาทำเป็นเนียน ๆ จนเธอจับไม่ได้
That I was lying
ว่าจริง ๆ แล้วฉันกำลังโกหกอยู่
‘Cause I can’t stop loving you
เพราะฉันเลิกรักเธอไม่ได้จริง ๆ
No, I can’t stop loving you
ให้ตายยังไงก็ตัดใจไม่ลง
No, I won’t stop loving you
และฉันก็จะไม่พยายามเลิกรักเธอด้วย
Why should I?
ก็ไม่เห็นมีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องทำแบบนั้น
We took a taxi to the station
เรานั่งแท็กซี่ด้วยกันไปที่สถานีรถไฟ
Not a word was said
ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ
And I saw you walk across the road
ฉันทำได้แค่มองเธอเดินข้ามถนนไป
For maybe the last time, I don’t know
ซึ่งอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้
Feeling humble, I heard a rumble
รู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน ยามได้ยินเสียงกระหึ่ม
On the railway track
ดังสะเทือนมาจากบนรางรถไฟ
And when I hear that whistle blow
และพอได้ยินเสียงหวูดรถไฟดังขึ้นเมื่อไหร่
I’ll walk away and you won’t know
ฉันก็คงหันหลังเดินกลับ โดยที่เธอไม่มีวันรู้เลย
That I’ll be crying
ว่าฉันกำลังยืนร้องไห้แทบขาดใจ
‘Cause I can’t stop loving you
ก็เพราะหัวใจมันยังรักเธอไม่เปลี่ยน
No, I can’t stop loving you
ลบเธอออกไปจากใจไม่ได้เลย
No, I won’t stop loving you
และฉันก็ไม่มีวันหยุดรักเธอเด็ดขาด
Why should I?
แล้วทำไมฉันต้องบังคับตัวเองด้วยล่ะ
(Even try) I’ll always be here by your side
ยังไงฉันก็ยังคงอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ เธอเสมอ
(Why, why, why) I never wanted to say goodbye
เพราะฉันไม่เคยอยากเอ่ยคำลาจากเธอไปเลยสักนิด
(Why even try) I’m always here if you change, change your mind
ถ้าเกิดเธอเปลี่ยนใจขึ้นมา ฉันก็ยังรอเธออยู่ตรงนี้เสมอ
So you’re leaving in the morning
สรุปแล้วเธอต้องไปในเช้าวันพรุ่งนี้
On the early train
ขึ้นรถไฟเที่ยวเช้าตรู่นั้นไป
I could say everything’s alright
ฉันอาจจะบอกว่าไม่เป็นไร
And I could pretend and say goodbye
แกล้งทำเป็นเข้มแข็ง แล้วโบกมือลาเธอ
But that would be lying
แต่นั่นมันก็แค่นารโกหกตัวเองทั้งนั้น
‘Cause I can’t stop loving you
เพราะทั้งใจมันหยุดรักเธอไม่ได้อีกแล้ว
No, I can’t stop loving you
ต่อให้ทำยังไงก็ตัดเธอไม่ขาด
No, I won’t stop loving you
และจะไม่มีวันเลิกรักเธอเป็นอันขาด
Why should I?
เรื่องอะไรฉันจะต้องหยุดรักเธอด้วยล่ะ
Eng
So you’re leaving in the morning
On the early train
I could say everything’s alright
And I could pretend and say goodbye
Got your ticket, got your suitcase
Got your leaving smile
I could say that’s the way it goes
And I could pretend and you won’t know
That I was lying
‘Cause I can’t stop loving you
No, I can’t stop loving you
No, I won’t stop loving you
Why should I?
We took a taxi to the station
Not a word was said
And I saw you walk across the road
For maybe the last time, I don’t know
Feeling humble, I heard a rumble
On the railway track
And when I hear that whistle blow
I’ll walk away and you won’t know
That I’ll be crying
‘Cause I can’t stop loving you
No, I can’t stop loving you
No, I won’t stop loving you
Why should I?
(Even try) I’ll always be here by your side
(Why, why, why) I never wanted to say goodbye
(Why even try) I’m always here if you change, change your mind
So you’re leaving in the morning
On the early train
I could say everything’s alright
And I could pretend and say goodbye
But that would be lying
‘Cause I can’t stop loving you
No, I can’t stop loving you
No, I won’t stop loving you
Why should I?
Thai
สรุปคือเธอจะไปเช้าพรุ่งนี้แล้วสินะ
ไปกับรถไฟเที่ยวแรกสุดนั่นแหละ
ฉันจะบอกว่าตัวเองไม่เป็นไรเลยก็ยังได้
จะแกล้งทำเป็นโอเค แล้วบอกลาเธอไปตามปกติ
ตั๋วก็มีพร้อม กระเป๋าเดินทางก็เตรียมไว้หมดแล้ว
แถมยังมีรอยยิ้มส่งท้ายก่อนจากกันอีก
ฉันคงพูดออกไปว่าชีวิตมันก็แค่นี้แหละ
แกล้งตบตาทำเป็นเนียน ๆ จนเธอจับไม่ได้
ว่าจริง ๆ แล้วฉันกำลังโกหกอยู่
เพราะฉันเลิกรักเธอไม่ได้จริง ๆ
ให้ตายยังไงก็ตัดใจไม่ลง
และฉันก็จะไม่พยายามเลิกรักเธอด้วย
ก็ไม่เห็นมีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องทำแบบนั้น
เรานั่งแท็กซี่ด้วยกันไปที่สถานีรถไฟ
ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ
ฉันทำได้แค่มองเธอเดินข้ามถนนไป
ซึ่งอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้
รู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน ยามได้ยินเสียงกระหึ่ม
ดังสะเทือนมาจากบนรางรถไฟ
และพอได้ยินเสียงหวูดรถไฟดังขึ้นเมื่อไหร่
ฉันก็คงหันหลังเดินกลับ โดยที่เธอไม่มีวันรู้เลย
ว่าฉันกำลังยืนร้องไห้แทบขาดใจ
ก็เพราะหัวใจมันยังรักเธอไม่เปลี่ยน
ลบเธอออกไปจากใจไม่ได้เลย
และฉันก็ไม่มีวันหยุดรักเธอเด็ดขาด
แล้วทำไมฉันต้องบังคับตัวเองด้วยล่ะ
ยังไงฉันก็ยังคงอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ เธอเสมอ
เพราะฉันไม่เคยอยากเอ่ยคำลาจากเธอไปเลยสักนิด
ถ้าเกิดเธอเปลี่ยนใจขึ้นมา ฉันก็ยังรอเธออยู่ตรงนี้เสมอ
สรุปแล้วเธอต้องไปในเช้าวันพรุ่งนี้
ขึ้นรถไฟเที่ยวเช้าตรู่นั้นไป
ฉันอาจจะบอกว่าไม่เป็นไร
แกล้งทำเป็นเข้มแข็ง แล้วโบกมือลาเธอ
แต่นั่นมันก็แค่นารโกหกตัวเองทั้งนั้น
เพราะทั้งใจมันหยุดรักเธอไม่ได้อีกแล้ว
ต่อให้ทำยังไงก็ตัดเธอไม่ขาด
และจะไม่มีวันเลิกรักเธอเป็นอันขาด
เรื่องอะไรฉันจะต้องหยุดรักเธอด้วยล่ะ










Comments are off this post