การต้องทนอยู่ในเซฟโซนที่แสนอบอุ่นแต่น่าอึดอัด มันถึงเวลาที่ต้องก้าวออกมาตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ แม้ว่าคนข้าง ๆ จะดีแสนดีเพียงใด แต่ชีวิตที่เกิดมาเพื่อออกไปเผชิญโลกกว้าง ก็ไม่อาจหยุดนิ่งเพื่อใครได้อีกแล้ว การเดินทางครั้งใหม่กำลังเริ่มต้น โดยไม่มีใครรู้เลยว่าปลายทางจะไปสิ้นสุดลงที่ตรงไหน
Eng - Thai
Give me my badge and gun
ส่งตราประทับกับปืนคืนมาให้ฉัน
Give me the road that I may run
ขอเส้นทางยาวไกลให้ฉันได้ออกวิ่งไป
Give me that peaceful, wandering free I used to know
คืนความสงบเรียบง่ายและความเป็นอิสระที่เคยคุ้นเคยกลับมา
I’ve waited all I can
ฉันพยายามอดทนรอจนถึงที่สุดแล้ว
But I’m just not a patient man
แต่ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมนั่งทนอะไรได้นานขนาดนั้น
And I’ve been hiding here for seven months or so
แถมฉันก็ซ่อนตัวอยู่ที่นี่มานานตั้งเจ็ดเดือนกว่า ๆ ได้แล้ว
Hand me down my golden hat
ส่งหมวกใบโปรดมาให้ฉันที
And grab the winter one at that
แล้วก็หยิบหมวกกันหนาวใบนั้นมาด้วยนะ
You never know how long I’ll be away
ไม่มีใครรู้หรอกว่ารอบนี้ฉันจะต้องเดินทางไปนานแค่ไหน
Give me my badge and gun
ส่งตราประทับกับปืนคืนมาให้ฉัน
Give me the songs that I once sung
คืนบทเพลงที่ฉันเคยร้องในวันวานกลับมา
Give me those jet-black, kick-back, lay down nights alone
ขอคืนค่ำคืนอันมืดมิดที่ได้นอนเอนกายพักผ่อนตัวคนเดียว
This house is safe and warm
บ้านหลังนี้ทั้งปลอดภัยและอบอุ่นดีอยู่หรอก
But I was made to chase the storm
แต่เกิดมาทั้งที ฉันถูกสร้างมาเพื่อให้ออกไปไล่ล่าพายุต่างหาก
Taking the whole world on with big old empty arms
ก้าวออกไปเผชิญหน้ากับโลกทั้งใบด้วยสองมือเปล่าคู่นี้
Tell my friends I tried my best
ฝากบอกพวกเพื่อน ๆ ทีว่าฉันพยายามทำดีที่สุดแล้ว
That one day I just up and left
แต่วันหนึ่งฉันก็แค่ก้าวเดินจากมาเฉย ๆ
They probably saw it coming anyway
ซึ่งพวกนั้นก็คงจะเดาออกกันอยู่แล้วล่ะ
What can I say
จะให้พูดอะไรได้มากกว่านี้อีก
Hey, hey
ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว
The lock is on the cellar door
แม่กุญแจยังคงคล้องล็อกประตูห้องใต้ดินเอาไว้
I can’t remember what it’s for
จนจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าล็อกเอาไว้เพื่ออะไร
I ain’t been down those stairs in oh so long
เพราะไม่ได้ก้าวลงบันไดตรงนั้นมานานเหลือเกิน
So, so long
นานมากจริง ๆ
The copy of your key is hanging where it used to be
กุญแจสำรองของเธอยังคงแขวนอยู่ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยน
Good as you’ve always been to me
เธอเป็นคนที่แสนดีกับฉันเสมอมา
The life I need to lead
แต่ชีวิตในแบบที่ฉันจำเป็นต้องออกไปใช้
Is somewhere out there, calling over those hills
มันอยู่อีกไกลข้างนอกนั่น กำลังกวักมือเรียกฉันอยู่ไกลสุดสายตา
Eng
Give me my badge and gun
Give me the road that I may run
Give me that peaceful, wandering free I used to know
I’ve waited all I can
But I’m just not a patient man
And I’ve been hiding here for seven months or so
Hand me down my golden hat
And grab the winter one at that
You never know how long I’ll be away
Give me my badge and gun
Give me the songs that I once sung
Give me those jet-black, kick-back, lay down nights alone
This house is safe and warm
But I was made to chase the storm
Taking the whole world on with big old empty arms
Tell my friends I tried my best
That one day I just up and left
They probably saw it coming anyway
What can I say
Hey, hey
The lock is on the cellar door
I can’t remember what it’s for
I ain’t been down those stairs in oh so long
So, so long
The copy of your key is hanging where it used to be
Good as you’ve always been to me
The life I need to lead
Is somewhere out there, calling over those hills
Thai
ส่งตราประทับกับปืนคืนมาให้ฉัน
ขอเส้นทางยาวไกลให้ฉันได้ออกวิ่งไป
คืนความสงบเรียบง่ายและความเป็นอิสระที่เคยคุ้นเคยกลับมา
ฉันพยายามอดทนรอจนถึงที่สุดแล้ว
แต่ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมนั่งทนอะไรได้นานขนาดนั้น
แถมฉันก็ซ่อนตัวอยู่ที่นี่มานานตั้งเจ็ดเดือนกว่า ๆ ได้แล้ว
ส่งหมวกใบโปรดมาให้ฉันที
แล้วก็หยิบหมวกกันหนาวใบนั้นมาด้วยนะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่ารอบนี้ฉันจะต้องเดินทางไปนานแค่ไหน
ส่งตราประทับกับปืนคืนมาให้ฉัน
คืนบทเพลงที่ฉันเคยร้องในวันวานกลับมา
ขอคืนค่ำคืนอันมืดมิดที่ได้นอนเอนกายพักผ่อนตัวคนเดียว
บ้านหลังนี้ทั้งปลอดภัยและอบอุ่นดีอยู่หรอก
แต่เกิดมาทั้งที ฉันถูกสร้างมาเพื่อให้ออกไปไล่ล่าพายุต่างหาก
ก้าวออกไปเผชิญหน้ากับโลกทั้งใบด้วยสองมือเปล่าคู่นี้
ฝากบอกพวกเพื่อน ๆ ทีว่าฉันพยายามทำดีที่สุดแล้ว
แต่วันหนึ่งฉันก็แค่ก้าวเดินจากมาเฉย ๆ
ซึ่งพวกนั้นก็คงจะเดาออกกันอยู่แล้วล่ะ
จะให้พูดอะไรได้มากกว่านี้อีก
ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว
แม่กุญแจยังคงคล้องล็อกประตูห้องใต้ดินเอาไว้
จนจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าล็อกเอาไว้เพื่ออะไร
เพราะไม่ได้ก้าวลงบันไดตรงนั้นมานานเหลือเกิน
นานมากจริง ๆ
กุญแจสำรองของเธอยังคงแขวนอยู่ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยน
เธอเป็นคนที่แสนดีกับฉันเสมอมา
แต่ชีวิตในแบบที่ฉันจำเป็นต้องออกไปใช้
มันอยู่อีกไกลข้างนอกนั่น กำลังกวักมือเรียกฉันอยู่ไกลสุดสายตา










Comments are off this post