This comes as no surprise
เรื่องแบบนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายหรอก
I’m a fool for I believed your lies
ฉันมันโง่เองที่ยอมเชื่อคำโกหกพวกนั้น
But now I’ve seen through your disguise
แต่ตอนนี้ฉันอ่านเปลือกนอกของเธอออกหมดแล้ว
Who needs, well, I don’t need
ใครจะต้องการเธอ ก็ช่าง เพราะฉันไม่ได้ต้องการ
Who needs you?
คนอย่างเธอ ใครมันจะไปจำเป็นต้องมีกัน

Oh, I believed you
หลงเชื่อเธอซะสนิทใจ
Went on my knees to you
ยอมคุกเข่าอ้อนวอนเธอทุกอย่าง
How I trusted you
ไว้ใจเธอขนาดนั้นไปได้ยังไง
But you turned me down
แต่เธอกลับสะบัดตูดใส่กันได้ลงคอ
But it’s dog eat dog in this rat race
แต่สังคมแก่งแย่งนี้มันก็ปลาใหญ่กินปลาเล็กแบบนี้แหละ
And it leaves you bleeding
ปล่อยให้เจ็บปวดจนเลือดซิบ
Lying flat on your face
ล้มหมอนนอนเสื่อหมดสภาพ
Reaching out reaching out
พยายามยื่นมืออันสั่นเทา
For a helping hand
ออกไปขอความช่วยเหลือ
(Where is that helping hand?)
แต่มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีใครช่วยสักคน

Oh, muchachos
เฮ้ พวกมึงทั้งหลาย
I like it, I like it
สะใจชะมัด โคตรสะใจเลย
Well, I don’t need you
เอาเป็นว่าฉันไม่จำเป็นต้องมีเธอแล้วล่ะ

How I was pushed around
ถูกจูงจมูกโดนชี้นิ้วสั่งมาตลอด
Don’t let it get you down
อย่าปล่อยให้เรื่องแค่นี้มาทำร้ายเราได้
You walked all over me
เธอเคยเหยียบย่ำซ้ำเติมฉัน
But don’t you ever give in
แต่จะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด
Taking one step forward
พอจะก้าวไปข้างหน้าได้ก้าวเดียว
Slipping two steps back
ดันลื่นไถลถอยหลังกลับมาสองก้าว
There’s an empty feeling
ข้างในมันว่างเปล่าโบ๋เบ๋
That you can’t forget
เป็นความรู้สึกที่สลัดยังไงก็ไม่พ้น
Reaching out for a helping hand
ได้แต่ไขว่คว้าหาคนมาช่วยเซฟใจซะที

When I met you
ตอนเจอเธอครั้งแรก
You were always charming
เธอดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลไปหมด
Couldn’t sleep at night ’till you were mine
นอนไม่หลับซะหลายคืนจนกว่าจะได้เธอมาครอบครอง
You were, oh, so, so sophisticated
แสนจะหรูหราดูดีมีคลาส
Never interested in what I’d say
แต่ไม่เคยสนใจฟังสิ่งที่ฉันพูดเลย

I had to swallow my pride
ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเก็บความภาคภูมิใจไว้
So naive you took me for a ride
ซื่อบื้อจนโดนเธอปั่นหัวเอาได้ง่าย ๆ
But now I’m the one to decide
แต่ตอนนี้ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
Who needs, well, I don’t need
ใครจะเอาเธอ ก็ช่าง แต่ฉันไม่เอาแล้ว
Who needs you?
ใครมันจะไปต้องการคนแบบเธออีก

This comes as no surprise
I’m a fool for I believed your lies
But now I’ve seen through your disguise
Who needs, well, I don’t need
Who needs you?

Oh, I believed you
Went on my knees to you
How I trusted you
But you turned me down
But it’s dog eat dog in this rat race
And it leaves you bleeding
Lying flat on your face
Reaching out reaching out
For a helping hand
(Where is that helping hand?)

Oh, muchachos
I like it, I like it
Well, I don’t need you

How I was pushed around
Don’t let it get you down
You walked all over me
But don’t you ever give in
Taking one step forward
Slipping two steps back
There’s an empty feeling
That you can’t forget
Reaching out for a helping hand

When I met you
You were always charming
Couldn’t sleep at night ’till you were mine
You were, oh, so, so sophisticated
Never interested in what I’d say

I had to swallow my pride
So naive you took me for a ride
But now I’m the one to decide
Who needs, well, I don’t need
Who needs you?

เรื่องแบบนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายหรอก
ฉันมันโง่เองที่ยอมเชื่อคำโกหกพวกนั้น
แต่ตอนนี้ฉันอ่านเปลือกนอกของเธอออกหมดแล้ว
ใครจะต้องการเธอ ก็ช่าง เพราะฉันไม่ได้ต้องการ
คนอย่างเธอ ใครมันจะไปจำเป็นต้องมีกัน

หลงเชื่อเธอซะสนิทใจ
ยอมคุกเข่าอ้อนวอนเธอทุกอย่าง
ไว้ใจเธอขนาดนั้นไปได้ยังไง
แต่เธอกลับสะบัดตูดใส่กันได้ลงคอ
แต่สังคมแก่งแย่งนี้มันก็ปลาใหญ่กินปลาเล็กแบบนี้แหละ
ปล่อยให้เจ็บปวดจนเลือดซิบ
ล้มหมอนนอนเสื่อหมดสภาพ
พยายามยื่นมืออันสั่นเทา
ออกไปขอความช่วยเหลือ
แต่มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีใครช่วยสักคน

เฮ้ พวกมึงทั้งหลาย
สะใจชะมัด โคตรสะใจเลย
เอาเป็นว่าฉันไม่จำเป็นต้องมีเธอแล้วล่ะ

ถูกจูงจมูกโดนชี้นิ้วสั่งมาตลอด
อย่าปล่อยให้เรื่องแค่นี้มาทำร้ายเราได้
เธอเคยเหยียบย่ำซ้ำเติมฉัน
แต่จะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด
พอจะก้าวไปข้างหน้าได้ก้าวเดียว
ดันลื่นไถลถอยหลังกลับมาสองก้าว
ข้างในมันว่างเปล่าโบ๋เบ๋
เป็นความรู้สึกที่สลัดยังไงก็ไม่พ้น
ได้แต่ไขว่คว้าหาคนมาช่วยเซฟใจซะที

ตอนเจอเธอครั้งแรก
เธอดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลไปหมด
นอนไม่หลับซะหลายคืนจนกว่าจะได้เธอมาครอบครอง
แสนจะหรูหราดูดีมีคลาส
แต่ไม่เคยสนใจฟังสิ่งที่ฉันพูดเลย

ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเก็บความภาคภูมิใจไว้
ซื่อบื้อจนโดนเธอปั่นหัวเอาได้ง่าย ๆ
แต่ตอนนี้ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
ใครจะเอาเธอ ก็ช่าง แต่ฉันไม่เอาแล้ว
ใครมันจะไปต้องการคนแบบเธออีก