They love to tell you
พวกผู้ใหญ่ชอบพร่ำบอกอยู่เรื่อย
Stay inside the lines
ว่าให้อยู่ในกรอบในเกณฑ์เข้าไว้
But something’s better
แต่เชื่อเถอะว่ามีอะไรที่ดีกว่าเยอะ
On the other side
รออยู่ข้างนอกกำแพงนั่น

I want to run through the halls of my high school
ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
I want to scream at the top of my lungs
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
I just found out there’s no such thing as the real world
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
Just a lie you’ve got to rise above
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

So the good boys and girls take the so-called right track
พวกเด็กดีทั้งหลายเลยก้มหน้าเดินตามเส้นทางที่สังคมมองว่าถูกต้อง
Faded white hats, grabbing credits and maybe transfers
ใส่หมวกรับปริญญาหน้าตาจืดชืด คอยเก็บหน่วยกิตแล้วก็ทำเรื่องย้ายคณะ
They read all the books, but they can’t find the answers
อ่านตำรากันแทบตาย แต่สุดท้ายก็หาคำตอบให้ชีวิตไม่ได้สักที
And all of our parents, they’re getting older
หันกลับมามองพ่อแม่ของเรา พวกท่านก็แก่ตัวลงทุกวัน
I wonder if they’ve wished for anything better
เลยแอบคิดว่าลึก ๆ แล้วพวกท่านเคยหวังอยากได้ชีวิตที่ดีกว่านี้ไหม
While in their memories, tiny tragedies
แทนที่จะยอมให้ความฝันที่ล่มสลายกลายเป็นแผลใจฝังลึกไปวัน ๆ

They love to tell you
พวกผู้ใหญ่ชอบพร่ำบอกอยู่เรื่อย
Stay inside the lines
ว่าให้อยู่ในกรอบในเกณฑ์เข้าไว้
But something’s better
แต่เชื่อเถอะว่ามีอะไรที่ดีกว่าเยอะ
On the other side
รออยู่ข้างนอกกำแพงนั่น

I want to run through the halls of my high school
ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
I want to scream at the top of my lungs
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
I just found out there’s no such thing as the real world
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
Just a lie you’ve got to rise above
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

I am invincible
ไม่มีอะไรมาทำร้ายฉันได้อีกแล้ว
I am invincible
ฉันแกร่งเกินกว่าจะยอมแพ้
I am invincible
จะไม่มีวันยอมให้ใครมาดับฝัน
As long as I’m alive
ตราบใดที่ลมหายใจนี้ยังคงอยู่

I want to run through the halls of my high school
ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
I want to scream at the top of my lungs
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
I just found out there’s no such thing as the real world
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
Just a lie you’ve got to rise above
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

I just can’t wait ’til my ten-year reunion
ทนรอให้ถึงวันเลี้ยงรุ่นครบรอบสิบปีแทบไม่ไหวแล้ว
I’m going to bust down the double doors
ฉันจะพังประตูห้องประชุมนั้นเข้าไปแบบปัง ๆ
And when I stand on these tables before you
และพอก้าวขึ้นไปยืนตระหง่านอยู่บนโต๊ะต่อหน้าทุกคน
You will know what all this time was for
พวกแกจะได้เข้าใจเสียทีว่าที่ฉันเงียบหายไปน่ะ เพื่ออะไร

They love to tell you
Stay inside the lines
But something’s better
On the other side

I want to run through the halls of my high school
I want to scream at the top of my lungs
I just found out there’s no such thing as the real world
Just a lie you’ve got to rise above

So the good boys and girls take the so-called right track
Faded white hats, grabbing credits and maybe transfers
They read all the books, but they can’t find the answers
And all of our parents, they’re getting older
I wonder if they’ve wished for anything better
While in their memories, tiny tragedies

They love to tell you
Stay inside the lines
But something’s better
On the other side

I want to run through the halls of my high school
I want to scream at the top of my lungs
I just found out there’s no such thing as the real world
Just a lie you’ve got to rise above

I am invincible
I am invincible
I am invincible
As long as I’m alive

I want to run through the halls of my high school
I want to scream at the top of my lungs
I just found out there’s no such thing as the real world
Just a lie you’ve got to rise above

I just can’t wait ’til my ten-year reunion
I’m going to bust down the double doors
And when I stand on these tables before you
You will know what all this time was for

พวกผู้ใหญ่ชอบพร่ำบอกอยู่เรื่อย
ว่าให้อยู่ในกรอบในเกณฑ์เข้าไว้
แต่เชื่อเถอะว่ามีอะไรที่ดีกว่าเยอะ
รออยู่ข้างนอกกำแพงนั่น

ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

พวกเด็กดีทั้งหลายเลยก้มหน้าเดินตามเส้นทางที่สังคมมองว่าถูกต้อง
ใส่หมวกรับปริญญาหน้าตาจืดชืด คอยเก็บหน่วยกิตแล้วก็ทำเรื่องย้ายคณะ
อ่านตำรากันแทบตาย แต่สุดท้ายก็หาคำตอบให้ชีวิตไม่ได้สักที
หันกลับมามองพ่อแม่ของเรา พวกท่านก็แก่ตัวลงทุกวัน
เลยแอบคิดว่าลึก ๆ แล้วพวกท่านเคยหวังอยากได้ชีวิตที่ดีกว่านี้ไหม
แทนที่จะยอมให้ความฝันที่ล่มสลายกลายเป็นแผลใจฝังลึกไปวัน ๆ

พวกผู้ใหญ่ชอบพร่ำบอกอยู่เรื่อย
ว่าให้อยู่ในกรอบในเกณฑ์เข้าไว้
แต่เชื่อเถอะว่ามีอะไรที่ดีกว่าเยอะ
รออยู่ข้างนอกกำแพงนั่น

ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

ไม่มีอะไรมาทำร้ายฉันได้อีกแล้ว
ฉันแกร่งเกินกว่าจะยอมแพ้
จะไม่มีวันยอมให้ใครมาดับฝัน
ตราบใดที่ลมหายใจนี้ยังคงอยู่

ฉันอยากจะวิ่งพล่านไปตามระเบียงตึกเรียนเก่า
อยากจะตะโกนแหกปากออกไปให้สุดเสียง
เพราะเพิ่งตาสว่างว่าไอ้โลกแห่งความจริงที่เขาขู่กันมันไม่มีอยู่จริง
มันก็แค่คำลวงโลกที่เราต้องก้าวข้ามไปให้ได้

ทนรอให้ถึงวันเลี้ยงรุ่นครบรอบสิบปีแทบไม่ไหวแล้ว
ฉันจะพังประตูห้องประชุมนั้นเข้าไปแบบปัง ๆ
และพอก้าวขึ้นไปยืนตระหง่านอยู่บนโต๊ะต่อหน้าทุกคน
พวกแกจะได้เข้าใจเสียทีว่าที่ฉันเงียบหายไปน่ะ เพื่ออะไร