Now who wouldn’t notice the fire in your eyes
ใครบ้างจะไม่เห็นความโกรธกร้าวในดวงตาของเธอ
Or the bitter direction of impending goodbyes
หรือดูไม่ออกว่าความสัมพันธ์ของเรากำลังเดินทางไปสู่การลาก่อนอันขมขื่น
I’ve followed and folded, I’m wilted in place
ฉันพยายามยอมปรับยอมอ่อนข้อจนหมดแรงไปต่อตรงนี้
At the sight of you standing with streaks down your face
ยิ่งพอเห็นเธอยืนร้องไห้จนรอยน้ำตาเปรอะแก้มแบบนี้

When your heartbroke and running from the reason
ในวันที่เธอเสียใจจนไม่อยากรับฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด

Now pride is a drag and a bore when you’re lonely
ทิฐิสูงไปก็มีแต่สร้างความทรมานและน่าเบื่อหน่ายเวลาที่เราต้องโดดเดี่ยว
Sheer madness prevails upon reason to yield
มีแต่ความบ้าคลั่งที่เข้าครอบงำจนสติปัญญาต้องยอมสยบ
But all is not lost, it’s only mistaken
ทว่าทุกอย่างยังไม่สายเกินแก้ มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น
That’s small consolation, but I know just how you feel
แม้มันจะช่วยปลอบใจได้เพียงเล็กน้อย แต่ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดีที่สุด

When your heartbroke and running from the reason
ในวันที่เธอเสียใจจนไม่อยากรับฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด

Nobody said it was going to be easy
ไม่มีใครเคยบอกว่าความรักมันจะเป็นเรื่องง่ายดาย
We all have feelings that need a soft good touch
เราทุกคนต่างมีความรู้สึกที่ต้องการการดูแลเอาใจใส่อย่างอ่อนโยน
But nobody said that it would not be worth it
แต่ก็ไม่มีใครบอกเหมือนกันว่าผลลัพธ์ของมันจะไม่คุ้มค่า
The human condition continues as such
และธรรมชาติของมนุษย์เราก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด

With your heartbroke and running from the reason
ยามที่เธอเจ็บช้ำจนเอาแต่หนีหน้าไม่ยอมคุยกันดี ๆ
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด
You got me heartbroke
สุดท้ายเธอก็ทำฉันอกหักเจ็บปวดไปเหมือนกัน

Now who wouldn’t notice the fire in your eyes
Or the bitter direction of impending goodbyes
I’ve followed and folded, I’m wilted in place
At the sight of you standing with streaks down your face

When your heartbroke and running from the reason
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?

Now pride is a drag and a bore when you’re lonely
Sheer madness prevails upon reason to yield
But all is not lost, it’s only mistaken
That’s small consolation, but I know just how you feel

When your heartbroke and running from the reason
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?

Nobody said it was going to be easy
We all have feelings that need a soft good touch
But nobody said that it would not be worth it
The human condition continues as such

With your heartbroke and running from the reason
You got your heartbroke, don’t give up on believing in me
Heartbroke, oh who kept me from leaving with my heartbroke?
You got me heartbroke

ในวันที่เธอเสียใจจนไม่อยากรับฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด

ทิฐิสูงไปก็มีแต่สร้างความทรมานและน่าเบื่อหน่ายเวลาที่เราต้องโดดเดี่ยว
มีแต่ความบ้าคลั่งที่เข้าครอบงำจนสติปัญญาต้องยอมสยบ
ทว่าทุกอย่างยังไม่สายเกินแก้ มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น
แม้มันจะช่วยปลอบใจได้เพียงเล็กน้อย แต่ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดีที่สุด

ในวันที่เธอเสียใจจนไม่อยากรับฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด

ไม่มีใครเคยบอกว่าความรักมันจะเป็นเรื่องง่ายดาย
เราทุกคนต่างมีความรู้สึกที่ต้องการการดูแลเอาใจใส่อย่างอ่อนโยน
แต่ก็ไม่มีใครบอกเหมือนกันว่าผลลัพธ์ของมันจะไม่คุ้มค่า
และธรรมชาติของมนุษย์เราก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด

ยามที่เธอเจ็บช้ำจนเอาแต่หนีหน้าไม่ยอมคุยกันดี ๆ
แม้เธอจะอกหักจนใจพัง แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งหมดความเชื่อมั่นในตัวฉันเลย
ในวันที่ฉันก็ช้ำใจไม่แพ้กัน รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ดึงสติไม่ให้ฉันเดินจากไปทั้งที่เจ็บปวด
สุดท้ายเธอก็ทำฉันอกหักเจ็บปวดไปเหมือนกัน