ความรู้สึกเคว้งคว้างของคนที่ต้องเก็บกระเป๋าเดินทางลงใต้วนไปซ้ำ ๆ จนเริ่มสับสนว่าตัวเองกำลังมุ่งหน้าไปหาอะไร หรือแค่กำลังทิ้งบ้านเกิดมากันแน่ แม้จะเหนื่อยล้าจนแทบร้องไห้และเบื่อชีวิตแค่ไหน สุดท้ายก็จำต้องกัดฟันก้าวต่อไปตามทางของตัวเอง
Eng - Thai
Southbound again
มุ่งหน้าลงใต้อีกรอบแล้ว
Don’t know if I’m going or leaving home
ไม่รู้ว่ากำลังจะไปไหน หรือกำลังทิ้งบ้านมากันแน่
Southbound again
ต้องเดินทางลงใต้อีกคราว
Don’t know if I’m going or leaving home
ชักไม่แน่ใจแล้วว่ากำลังมุ่งหน้าไป หรือแค่จากบ้านมาเฉย ๆ
Boy’s bound to be moving
ชีวิตไอ้หนุ่มมันมีแต่ต้องก้าวต่อไป
Seems like the boy’s bound to roam
เหมือนเกิดมาเพื่อร่อนเร่ไปเรื่อยจริง ๆ
Oh, every single time
ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ตาม
I roll across the rolling river Tyne
ตอนที่นั่งรถข้ามแม่น้ำไทน์ที่ไหลเอื่อย
Every single time
กี่รอบต่อกี่หน
I roll across the rolling River Tyne
ยามแล่นผ่านสายน้ำไทน์ที่ทอดยาว
Oh, I get the same old feeling
ความรู้สึกเดิม ๆ ก็ย้อนกลับมาทักทาย
Every time I’m moving down the line
ทุกครั้งที่ต้องออกเดินทางต่อไปตามเส้นทาง
Southbound again
ล่องลงใต้อีกจนได้
Last night I felt like crying, like crying
เมื่อคืนนี้แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
Southbound again
มุ่งหน้าลงใต้อีกหน
Last night I felt like crying
เมื่อคืนมันเหนื่อยจนอยากปล่อยโฮออกมา
By now I’m sick of living
ถึงตอนนี้จะโคตรเบื่อชีวิตเลยก็เถอะ
But I’m gonna keep on trying, keep on trying
แต่ยังไงก็ต้องกัดฟันสู้ต่อไป ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก
Eng
Southbound again
Don’t know if I’m going or leaving home
Southbound again
Don’t know if I’m going or leaving home
Boy’s bound to be moving
Seems like the boy’s bound to roam
Oh, every single time
I roll across the rolling river Tyne
Every single time
I roll across the rolling River Tyne
Oh, I get the same old feeling
Every time I’m moving down the line
Southbound again
Last night I felt like crying, like crying
Southbound again
Last night I felt like crying
By now I’m sick of living
But I’m gonna keep on trying, keep on trying
Thai
มุ่งหน้าลงใต้อีกรอบแล้ว
ไม่รู้ว่ากำลังจะไปไหน หรือกำลังทิ้งบ้านมากันแน่
ต้องเดินทางลงใต้อีกคราว
ชักไม่แน่ใจแล้วว่ากำลังมุ่งหน้าไป หรือแค่จากบ้านมาเฉย ๆ
ชีวิตไอ้หนุ่มมันมีแต่ต้องก้าวต่อไป
เหมือนเกิดมาเพื่อร่อนเร่ไปเรื่อยจริง ๆ
ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ตาม
ตอนที่นั่งรถข้ามแม่น้ำไทน์ที่ไหลเอื่อย
กี่รอบต่อกี่หน
ยามแล่นผ่านสายน้ำไทน์ที่ทอดยาว
ความรู้สึกเดิม ๆ ก็ย้อนกลับมาทักทาย
ทุกครั้งที่ต้องออกเดินทางต่อไปตามเส้นทาง
ล่องลงใต้อีกจนได้
เมื่อคืนนี้แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
มุ่งหน้าลงใต้อีกหน
เมื่อคืนมันเหนื่อยจนอยากปล่อยโฮออกมา
ถึงตอนนี้จะโคตรเบื่อชีวิตเลยก็เถอะ
แต่ยังไงก็ต้องกัดฟันสู้ต่อไป ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก
Comments are off this post