I was nothin’ but a city boy
เมื่อก่อนผมก็แค่เด็กบ้านนอกเข้าเมืองคนหนึ่ง
My trumpet was my only toy
มีทรัมเป็ตคู่ใจเป็นของเล่นชิ้นเดียวในชีวิต
I’ve been blowin’ my horn
พยายามเป่ามันมาตลอด
Since I knew I was born
ตั้งแต่จำความได้ด้วยซ้ำ
But there ain’t nobody wants to know
แต่แม่งไม่มีใครสนใจอยากจะฟังเลยสักคน

I’ve been sleepin’ on the sidewalk
ต้องคอยเร่ร่อนนอนตามฟุตบาท
Rollin’ down the road
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
I may get hungry
ถึงจะหิวจนไส้กิ่ว
But I sure don’t wanna go home
แต่บอกเลยว่าให้ตายยังไงก็ไม่คิดจะกลับบ้าน

So ’round the corner comes a limousine
จนวันหนึ่ง มีรถลิมูซีนหรูเลี้ยวโค้งเข้ามาหา
And the biggest grin I ever seen
พร้อมกับเสี่ยคนหนึ่งที่ยิ้มกว้างกว่าใครที่เคยเจอ
“Hey, sonny, won’t you sign
ไอ้หนุ่ม สนใจมาเซ็นสัญญา
Right along the dotted line?”
ตรงเส้นปรักนี่หน่อยไหม
“What you sayin’? Are you playin’?
พูดจริงป่ะเนี่ย ล้อกันเล่นรึเปล่า
Sure you don’t mean me?”
แน่ใจนะว่าไม่ได้ทักคนผิด

I was sleepin’ on the sidewalk
ตอนนั้นผมยังนอนอยู่ข้างถนนอยู่เลย
Rollin’ down the road
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
I may get hungry
ถึงจะหิวจนไส้กิ่ว
But I sure don’t wanna go home
แต่บอกเลยว่าให้ตายยังไงก็ไม่คิดจะกลับบ้าน
Now, I’ll tell you what happened
เอาล่ะ จะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ

They took me to a room without a table
พวกนั้นพาผมไปห้องอัดโล่ง ๆ ไม่มีโต๊ะสักตัว
They said, “blow your trumpet into here”
แล้วบอกแค่ เป่าทรัมเป็ตใส่ไมค์ตรงนี้ซะ
I played around as well as I was able
ผมก็เลยจัดเต็มใส่สุดเท่าที่มี
And soon we had the record of the year
แป๊บเดียว เพลงนั้นดันฮิตติดชาร์ตกลายเป็นเพลงแห่งปีซะงั้น

I was a legend all through the land
กลายเป็นตำนานดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง
I was blowin’ to a million fans
ได้ยืนเป่าฮอร์นต่อหน้าแฟนเพลงเป็นล้าน ๆ คน
Nothin’ was a-missin’
ชีวิตมีครบทุกอย่างไม่ขาดอะไรเลย
All the people wanna listen
ใคร ๆ ก็อยากฟังผมเล่น
You’d have thought I was a happy man
มองจากภายนอกคงคิดว่าผมมีความสุขสุด ๆ ล่ะสิ

And I was sleepin’ like a princess
ช่วงนั้นได้นอนสบายเหมือนเจ้าหญิง
Never touch the road
แทบไม่ได้เหยียบฝุ่นบนถนนอีกเลย
I don’t get hungry
ไม่อดไม่อยากอีกต่อไป
And I sure don’t wanna go home
แล้วก็ยิ่งไม่อยากกลับบ้านเข้าไปใหญ่
Have to have some fun
มันต้องใช้ชีวิตเสพสุขให้คุ้มสักหน่อย

Now they tell me that I ain’t so fashionable
ตัดภาพมาตอนนี้ พวกแม่งบอกว่าผมหมดยุคซะแล้ว
And that I owe the man a million bucks a year
แถมยังตลบแตลงว่าผมติดหนี้ค่ายปีละเป็นล้านเหรียญอีก
So I told ’em where to stick the fancy label
ผมเลยบอกให้เอาสัญญากับค่ายหรู ๆ นั่นยัดลงรูตูดไปซะ
It’s just me and the road from here, yeah
ต่อจากนี้ ก็เหลือแค่ตัวผมกับท้องถนนเหมือนเดิมแล้วว่ะ

I’m back to playin’ and layin’ and I’m back on the game
ได้กลับมาเล่นดนตรี นอนค่ำไหนนอนนั่น แล้วก็กลับเข้าสู่ตัวตนจริง ๆ สักที

I’m sleepin’ on the sidewalk
ก็นอนมันข้างทางนี่แหละ
Rollin’ down the road
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
I sure get hungry
รอบนี้คงได้หิวซกเหมือนเคย
And I sure do wanna go home
แถมรอบนี้คิดว่าคงอยากกลับบ้านจริง ๆ แล้วล่ะ

Yeah
เออ เอาสิ

I was nothin’ but a city boy
My trumpet was my only toy
I’ve been blowin’ my horn
Since I knew I was born
But there ain’t nobody wants to know

I’ve been sleepin’ on the sidewalk
Rollin’ down the road
I may get hungry
But I sure don’t wanna go home

So ’round the corner comes a limousine
And the biggest grin I ever seen
“Hey, sonny, won’t you sign
Right along the dotted line?”
“What you sayin’? Are you playin’?
Sure you don’t mean me?”

I was sleepin’ on the sidewalk
Rollin’ down the road
I may get hungry
But I sure don’t wanna go home
Now, I’ll tell you what happened

They took me to a room without a table
They said, “blow your trumpet into here”
I played around as well as I was able
And soon we had the record of the year

I was a legend all through the land
I was blowin’ to a million fans
Nothin’ was a-missin’
All the people wanna listen
You’d have thought I was a happy man

And I was sleepin’ like a princess
Never touch the road
I don’t get hungry
And I sure don’t wanna go home
Have to have some fun

Now they tell me that I ain’t so fashionable
And that I owe the man a million bucks a year
So I told ’em where to stick the fancy label
It’s just me and the road from here, yeah

I’m back to playin’ and layin’ and I’m back on the game

I’m sleepin’ on the sidewalk
Rollin’ down the road
I sure get hungry
And I sure do wanna go home

Yeah

เมื่อก่อนผมก็แค่เด็กบ้านนอกเข้าเมืองคนหนึ่ง
มีทรัมเป็ตคู่ใจเป็นของเล่นชิ้นเดียวในชีวิต
พยายามเป่ามันมาตลอด
ตั้งแต่จำความได้ด้วยซ้ำ
แต่แม่งไม่มีใครสนใจอยากจะฟังเลยสักคน

ต้องคอยเร่ร่อนนอนตามฟุตบาท
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
ถึงจะหิวจนไส้กิ่ว
แต่บอกเลยว่าให้ตายยังไงก็ไม่คิดจะกลับบ้าน

จนวันหนึ่ง มีรถลิมูซีนหรูเลี้ยวโค้งเข้ามาหา
พร้อมกับเสี่ยคนหนึ่งที่ยิ้มกว้างกว่าใครที่เคยเจอ
ไอ้หนุ่ม สนใจมาเซ็นสัญญา
ตรงเส้นปรักนี่หน่อยไหม
พูดจริงป่ะเนี่ย ล้อกันเล่นรึเปล่า
แน่ใจนะว่าไม่ได้ทักคนผิด

ตอนนั้นผมยังนอนอยู่ข้างถนนอยู่เลย
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
ถึงจะหิวจนไส้กิ่ว
แต่บอกเลยว่าให้ตายยังไงก็ไม่คิดจะกลับบ้าน
เอาล่ะ จะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ

พวกนั้นพาผมไปห้องอัดโล่ง ๆ ไม่มีโต๊ะสักตัว
แล้วบอกแค่ เป่าทรัมเป็ตใส่ไมค์ตรงนี้ซะ
ผมก็เลยจัดเต็มใส่สุดเท่าที่มี
แป๊บเดียว เพลงนั้นดันฮิตติดชาร์ตกลายเป็นเพลงแห่งปีซะงั้น

กลายเป็นตำนานดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง
ได้ยืนเป่าฮอร์นต่อหน้าแฟนเพลงเป็นล้าน ๆ คน
ชีวิตมีครบทุกอย่างไม่ขาดอะไรเลย
ใคร ๆ ก็อยากฟังผมเล่น
มองจากภายนอกคงคิดว่าผมมีความสุขสุด ๆ ล่ะสิ

ช่วงนั้นได้นอนสบายเหมือนเจ้าหญิง
แทบไม่ได้เหยียบฝุ่นบนถนนอีกเลย
ไม่อดไม่อยากอีกต่อไป
แล้วก็ยิ่งไม่อยากกลับบ้านเข้าไปใหญ่
มันต้องใช้ชีวิตเสพสุขให้คุ้มสักหน่อย

ตัดภาพมาตอนนี้ พวกแม่งบอกว่าผมหมดยุคซะแล้ว
แถมยังตลบแตลงว่าผมติดหนี้ค่ายปีละเป็นล้านเหรียญอีก
ผมเลยบอกให้เอาสัญญากับค่ายหรู ๆ นั่นยัดลงรูตูดไปซะ
ต่อจากนี้ ก็เหลือแค่ตัวผมกับท้องถนนเหมือนเดิมแล้วว่ะ

ได้กลับมาเล่นดนตรี นอนค่ำไหนนอนนั่น แล้วก็กลับเข้าสู่ตัวตนจริง ๆ สักที

ก็นอนมันข้างทางนี่แหละ
ตระเวนไปเรื่อยบนท้องถนน
รอบนี้คงได้หิวซกเหมือนเคย
แถมรอบนี้คิดว่าคงอยากกลับบ้านจริง ๆ แล้วล่ะ

เออ เอาสิ