Try to pull the truth out of your galaxy of lies
พยายามงัดหาความจริง ท่ามกลางคำโกหกที่มีเป็นล้านของเธอ
But every little shooting star was just a satellite, my baby
แต่ดาวตกทุกดวงที่เคยเห็น สุดท้ายก็เป็นแค่ดาวเทียมหลอกตาเท่านั้นแหละ ที่รัก

Why’d you hang the moon so high
จะแขวนดวงจันทร์ไว้สูงขนาดนั้นทำไม
If I couldn’t reach it, hard as I try?
ในเมื่อพยายามแทบตาย ฉันก็เอื้อมไม่ถึงอยู่ดี
Why’d you set the bar up there
จะตั้งมาตรฐานไว้สูงลิบขนาดนั้นเพื่ออะไร
With no set of shoulders, no set of stairs to climb?
บันไดให้ปีนก็ไม่มี ที่พึ่งให้เหยียบขึ้นไปก็หาไม่ได้
I’d rather stay out of the atmosphere
สู้ไม่ทะเยอทะยานขึ้นไปเลยยังดีกว่า
I’m perfectly happy way down here
อยู่ข้างล่างตรงนี้คนเดียวก็สบายใจดีออก
If I ain’t got no wings to fly
ถ้าฉันไม่มีปีกจะบินขึ้นไปหา
Why’d you hang the moon so high?
แล้วเธอจะเอาเป้าหมายไปแขวนไว้ซะสูงทำไม
Why’d you hang the moon so high?
จะตั้งความหวังไว้สูงขนาดนั้นไปเพื่อใคร

I guess I got what I expected
ก็นึกไว้แล้วเชียวว่าจะต้องจบแบบนี้
Wrapping my limbs ’round a bulletproof vest
เหมือนเอาตัวไปกอดเสื้อเกราะกันกระสุนที่ไม่เคยรับรู้อะไร
What a mess now I’m left with, prying my ribs off the rock in my chest
สภาพพังยับเยินจนต้องมานั่งแกะหัวใจที่กลายเป็นก้อนหินออกจากอกตัวเอง

Thinking if I left it long enough, it would crystallize
เคยหลงคิดว่าถ้าทนรอไปเรื่อย ๆ มันอาจจะกลายเป็นสิ่งมีค่าขึ้นมาได้
Diamonds in the sky start falling at the speed of light, my baby
แต่ประกายสวยหรูพวกนั้นกลับร่วงหล่นลงมาพังยับอย่างไวเลยนะ ที่รัก

Why’d you hang the moon so high
ทำไมต้องเอาความฝันไปวางไว้ไกลเกินเอื้อม
If I couldn’t reach it, hard as I try? (Hard as I try)
ทั้งที่รู้ว่าต่อให้พยายามแค่ไหน ฉันก็คว้ามันไม่ไหว
Why’d you set the bar up there
จะคอยยกกำแพงให้สูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ทำไมกัน
With no set of shoulders, no set of stairs to climb? (No, no, no)
ทางขึ้นก็ไม่เคยสร้างไว้ให้ แถมไม่คิดจะช่วยดึงมือกันสักนิด
I’d rather stay out of the atmosphere
ขอถอยออกมาอยู่ให้ห่างจากโลกของเธอเลยดีกว่า
I’m perfectly happy way down here
อยู่บนพื้นดินธรรมดาแบบนี้ก็มีความสุขดีแล้ว
If I ain’t got no wings to fly
ในเมื่อฉันไม่ได้มีปีกจะบินตามเธอไปได้
Why’d you hang the moon so high?
แล้วจะตั้งความหวังไว้ให้ไกลตัวทำไม
Why’d you hang the moon so high?
จะผลักเป้าหมายไปอยู่ซะไกลลิบทำไม
Why’d you hang the moon so high?
ทำไมต้องทำให้มันยากเกินเอื้อมขนาดนั้น
Why’d you hang the moon so high, high?
จะแขวนดวงจันทร์ดวงนั้นไว้สูงเกินไปทำไมกัน

High
สูงเกินไปจริง ๆ
High
ไกลเกินไปแล้ว
High
สูงจนเอื้อมไม่ถึงเลยสักนิด

Try to pull the truth out of your galaxy of lies
But every little shooting star was just a satellite, my baby

Why’d you hang the moon so high
If I couldn’t reach it, hard as I try?
Why’d you set the bar up there
With no set of shoulders, no set of stairs to climb?
I’d rather stay out of the atmosphere
I’m perfectly happy way down here
If I ain’t got no wings to fly
Why’d you hang the moon so high?
Why’d you hang the moon so high?

I guess I got what I expected
Wrapping my limbs ’round a bulletproof vest
What a mess now I’m left with, prying my ribs off the rock in my chest

Thinking if I left it long enough, it would crystallize
Diamonds in the sky start falling at the speed of light, my baby

Why’d you hang the moon so high
If I couldn’t reach it, hard as I try? (Hard as I try)
Why’d you set the bar up there
With no set of shoulders, no set of stairs to climb? (No, no, no)
I’d rather stay out of the atmosphere
I’m perfectly happy way down here
If I ain’t got no wings to fly
Why’d you hang the moon so high?
Why’d you hang the moon so high?
Why’d you hang the moon so high?
Why’d you hang the moon so high, high?

High
High
High

พยายามงัดหาความจริง ท่ามกลางคำโกหกที่มีเป็นล้านของเธอ
แต่ดาวตกทุกดวงที่เคยเห็น สุดท้ายก็เป็นแค่ดาวเทียมหลอกตาเท่านั้นแหละ ที่รัก

จะแขวนดวงจันทร์ไว้สูงขนาดนั้นทำไม
ในเมื่อพยายามแทบตาย ฉันก็เอื้อมไม่ถึงอยู่ดี
จะตั้งมาตรฐานไว้สูงลิบขนาดนั้นเพื่ออะไร
บันไดให้ปีนก็ไม่มี ที่พึ่งให้เหยียบขึ้นไปก็หาไม่ได้
สู้ไม่ทะเยอทะยานขึ้นไปเลยยังดีกว่า
อยู่ข้างล่างตรงนี้คนเดียวก็สบายใจดีออก
ถ้าฉันไม่มีปีกจะบินขึ้นไปหา
แล้วเธอจะเอาเป้าหมายไปแขวนไว้ซะสูงทำไม
จะตั้งความหวังไว้สูงขนาดนั้นไปเพื่อใคร

ก็นึกไว้แล้วเชียวว่าจะต้องจบแบบนี้
เหมือนเอาตัวไปกอดเสื้อเกราะกันกระสุนที่ไม่เคยรับรู้อะไร
สภาพพังยับเยินจนต้องมานั่งแกะหัวใจที่กลายเป็นก้อนหินออกจากอกตัวเอง

เคยหลงคิดว่าถ้าทนรอไปเรื่อย ๆ มันอาจจะกลายเป็นสิ่งมีค่าขึ้นมาได้
แต่ประกายสวยหรูพวกนั้นกลับร่วงหล่นลงมาพังยับอย่างไวเลยนะ ที่รัก

ทำไมต้องเอาความฝันไปวางไว้ไกลเกินเอื้อม
ทั้งที่รู้ว่าต่อให้พยายามแค่ไหน ฉันก็คว้ามันไม่ไหว
จะคอยยกกำแพงให้สูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ทำไมกัน
ทางขึ้นก็ไม่เคยสร้างไว้ให้ แถมไม่คิดจะช่วยดึงมือกันสักนิด
ขอถอยออกมาอยู่ให้ห่างจากโลกของเธอเลยดีกว่า
อยู่บนพื้นดินธรรมดาแบบนี้ก็มีความสุขดีแล้ว
ในเมื่อฉันไม่ได้มีปีกจะบินตามเธอไปได้
แล้วจะตั้งความหวังไว้ให้ไกลตัวทำไม
จะผลักเป้าหมายไปอยู่ซะไกลลิบทำไม
ทำไมต้องทำให้มันยากเกินเอื้อมขนาดนั้น
จะแขวนดวงจันทร์ดวงนั้นไว้สูงเกินไปทำไมกัน

สูงเกินไปจริง ๆ
ไกลเกินไปแล้ว
สูงจนเอื้อมไม่ถึงเลยสักนิด