ความรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการเป็นตัวการทำลายทุกความสัมพันธ์ดี ๆ ในชีวิต จนเริ่มเชื่อว่าตัวเองไม่เหมาะกับการรักใคร ไม่ใช่ว่าอยากอยู่คนเดียว แต่พอพยายามเต็มที่ทีไรก็จบด้วยความพังพินาศทุกที จนคิดว่าการถอยออกมาอยู่คนเดียวน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
Eng - Thai
I’ve said a thousand things before
พูดอะไรมาก็ตั้งเยอะแยะแล้ว
I’ve fallen in and out of love
เคยรัก เคยเลิก มาไม่รู้กี่หน
I couldn’t walk but tried to run
ทั้งที่ยังเดินไม่แข็งด้วยซ้ำ แต่ก็รีบร้อนอยากจะวิ่ง
At night, the weight of expectation seems to keep me up
ตกดึกทีไร ความคาดหวังมันข่มตาจนนอนไม่หลับทุกที
A thousand times, I said too much
หลุดปากพูดเกินจริงไปก็ตั้งกี่รอบ
Always second-guess before I jump
ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าก็ชอบลังเลสับสนตลอด
I gave my all, but not enough
ทุ่มเทหมดหน้าตักแล้ว แต่มันก็ยังไม่พออยู่ดี
And with the weight of expectation, I’ll be sleeping rough
และโดนความกดดันนี้กดทับ คงต้องยอมรับความเจ็บปวดไปคนเดียว
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
ทำไมมีแค่ตัวฉันเองเนี่ยแหละที่ชอบขัดขาตัวเองอยู่เรื่อย
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
ช่วงนี้มีโอกาสทำเรื่องดี ๆ พังเมื่อไหร่ ฉันเป็นต้องหาทางทำพังจนได้
Somebody to lean on, somebody to hold
อยากมีใครสักคนให้พึ่งพา คอยกอดไว้เวลาไม่ไหว
It’s just another to lead, though, before I let go
แต่สุดท้ายคงเป็นแค่การดึงเขาเข้ามาล้อเล่น ก่อนที่ฉันจะปล่อยมือไป
And I ain’t trying to be lonely, solely
เอาจริงไม่ได้อยากใช้ชีวิตโดดเดี่ยวขนาดนั้นหรอก
But everything I touch turns to stone
แต่พอแตะต้องอะไร ทุกอย่างมันก็มลายกลายเป็นหินไปหมด
Maybe I’m better off on my own
บางทีการอยู่คนเดียวคงจะดีกว่าจริง ๆ
A thousand times, I’ve heard the same
ฟังคำพูดแบบเดิม ๆ มานับครั้งไม่ถ้วน
I’ve heard some other voices in my head
มีแต่เสียงสับสนในหัวที่คอยปั่นป่วน
Let me assure you that my mind’s in check
ยืนยันได้เลยว่าสติฉันยังดีอยู่
I just can’t put my faith in something we might live to regret
แค่ไม่กล้าเอาความเชื่อใจไปลงกับอะไรที่เราอาจต้องมานั่งเสียใจทีหลัง
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
ทำไมถึงมีแค่ฉันคนเดียวที่คอยทำลายโอกาสตัวเองตลอด
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
พักนี้พอเจอเรื่องดี ๆ เข้าหน่อย ฉันก็ทำมันพังหมดเลย
Somebody to lean on, somebody to hold
แค่ต้องการใครซักคนให้พักพิงและคอยกอดไว้
It’s just another to lead, though, before I let go
แต่ก็เหมือนแค่ดึงเขาเข้ามาผูกพัน ก่อนจะผลักไสออกไปอีกตามเคย
And I ain’t trying to be lonely, solely
ก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวโดดเดี่ยวขนาดนั้นสักนิด
But everything I touch turns to stone
ทว่าหยิบจับอะไรก็มีแต่จะเฉาตายไปต่อหน้าต่อตา
Maybe I’m better off on my own
อยู่ตัวคนเดียวน่าจะเหมาะกับคนอย่างฉันที่สุดแล้ว
Everything that I touch turns to stone
คว้าอะไรไว้ ทุกอย่างก็กลายเป็นศิลาไร้ชีวิต
Maybe I’m better off on my own
บางทีปล่อยให้ตัวเองอยู่ลำพังคงเข้าท่ากว่า
Everything that I touch turns to stone
ไม่ว่าจะสัมผัสสิ่งใด มันก็พังพินาศไปหมด
Maybe I’m better off on my own
แยกตัวออกมาอยู่คนเดียวคงดีที่สุดแล้วจริง ๆ
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
แปลกเนอะที่ตัวการคอยขัดขวางความสุขก็มีแค่ฉันเอง
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
ระยะหลังมานี้ พอมีความสัมพันธ์ดี ๆ เข้ามา ฉันเป็นต้องทำลายมันทิ้งทุกที
Somebody to lean on, somebody to hold
โหยหาใครสักคนไว้ซบไหล่และคอยพิงยามอ้างว้าง
It’s just another to lead, though, before I let go
แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่อีกคนที่ฉันหลอกให้รัก ก่อนจะปล่อยมือเขาไป
And I ain’t trying to be lonely, solely
ไม่ได้อยากจมอยู่กับความเหงาคนเดียวตลอดไปหรอกนะ
But everything I touch turns to stone
แต่พอยื่นมือไปแตะอะไร มันก็กลายเป็นหินแหลกสลายไปหมด
Maybe I’m better off on my own
ตัดใจอยู่ตัวคนเดียวนี่แหละ น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
Eng
I’ve said a thousand things before
I’ve fallen in and out of love
I couldn’t walk but tried to run
At night, the weight of expectation seems to keep me up
A thousand times, I said too much
Always second-guess before I jump
I gave my all, but not enough
And with the weight of expectation, I’ll be sleeping rough
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
Somebody to lean on, somebody to hold
It’s just another to lead, though, before I let go
And I ain’t trying to be lonely, solely
But everything I touch turns to stone
Maybe I’m better off on my own
A thousand times, I’ve heard the same
I’ve heard some other voices in my head
Let me assure you that my mind’s in check
I just can’t put my faith in something we might live to regret
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
Somebody to lean on, somebody to hold
It’s just another to lead, though, before I let go
And I ain’t trying to be lonely, solely
But everything I touch turns to stone
Maybe I’m better off on my own
Everything that I touch turns to stone
Maybe I’m better off on my own
Everything that I touch turns to stone
Maybe I’m better off on my own
How come I’m the only one who ever seems to get in my way?
Lately, I’ve been fucking up a good thing any chance I can get
Somebody to lean on, somebody to hold
It’s just another to lead, though, before I let go
And I ain’t trying to be lonely, solely
But everything I touch turns to stone
Maybe I’m better off on my own
Thai
พูดอะไรมาก็ตั้งเยอะแยะแล้ว
เคยรัก เคยเลิก มาไม่รู้กี่หน
ทั้งที่ยังเดินไม่แข็งด้วยซ้ำ แต่ก็รีบร้อนอยากจะวิ่ง
ตกดึกทีไร ความคาดหวังมันข่มตาจนนอนไม่หลับทุกที
หลุดปากพูดเกินจริงไปก็ตั้งกี่รอบ
ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าก็ชอบลังเลสับสนตลอด
ทุ่มเทหมดหน้าตักแล้ว แต่มันก็ยังไม่พออยู่ดี
และโดนความกดดันนี้กดทับ คงต้องยอมรับความเจ็บปวดไปคนเดียว
ทำไมมีแค่ตัวฉันเองเนี่ยแหละที่ชอบขัดขาตัวเองอยู่เรื่อย
ช่วงนี้มีโอกาสทำเรื่องดี ๆ พังเมื่อไหร่ ฉันเป็นต้องหาทางทำพังจนได้
อยากมีใครสักคนให้พึ่งพา คอยกอดไว้เวลาไม่ไหว
แต่สุดท้ายคงเป็นแค่การดึงเขาเข้ามาล้อเล่น ก่อนที่ฉันจะปล่อยมือไป
เอาจริงไม่ได้อยากใช้ชีวิตโดดเดี่ยวขนาดนั้นหรอก
แต่พอแตะต้องอะไร ทุกอย่างมันก็มลายกลายเป็นหินไปหมด
บางทีการอยู่คนเดียวคงจะดีกว่าจริง ๆ
ฟังคำพูดแบบเดิม ๆ มานับครั้งไม่ถ้วน
มีแต่เสียงสับสนในหัวที่คอยปั่นป่วน
ยืนยันได้เลยว่าสติฉันยังดีอยู่
แค่ไม่กล้าเอาความเชื่อใจไปลงกับอะไรที่เราอาจต้องมานั่งเสียใจทีหลัง
ทำไมถึงมีแค่ฉันคนเดียวที่คอยทำลายโอกาสตัวเองตลอด
พักนี้พอเจอเรื่องดี ๆ เข้าหน่อย ฉันก็ทำมันพังหมดเลย
แค่ต้องการใครซักคนให้พักพิงและคอยกอดไว้
แต่ก็เหมือนแค่ดึงเขาเข้ามาผูกพัน ก่อนจะผลักไสออกไปอีกตามเคย
ก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวโดดเดี่ยวขนาดนั้นสักนิด
ทว่าหยิบจับอะไรก็มีแต่จะเฉาตายไปต่อหน้าต่อตา
อยู่ตัวคนเดียวน่าจะเหมาะกับคนอย่างฉันที่สุดแล้ว
คว้าอะไรไว้ ทุกอย่างก็กลายเป็นศิลาไร้ชีวิต
บางทีปล่อยให้ตัวเองอยู่ลำพังคงเข้าท่ากว่า
ไม่ว่าจะสัมผัสสิ่งใด มันก็พังพินาศไปหมด
แยกตัวออกมาอยู่คนเดียวคงดีที่สุดแล้วจริง ๆ
แปลกเนอะที่ตัวการคอยขัดขวางความสุขก็มีแค่ฉันเอง
ระยะหลังมานี้ พอมีความสัมพันธ์ดี ๆ เข้ามา ฉันเป็นต้องทำลายมันทิ้งทุกที
โหยหาใครสักคนไว้ซบไหล่และคอยพิงยามอ้างว้าง
แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่อีกคนที่ฉันหลอกให้รัก ก่อนจะปล่อยมือเขาไป
ไม่ได้อยากจมอยู่กับความเหงาคนเดียวตลอดไปหรอกนะ
แต่พอยื่นมือไปแตะอะไร มันก็กลายเป็นหินแหลกสลายไปหมด
ตัดใจอยู่ตัวคนเดียวนี่แหละ น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
Comments are off this post