At the time I didn’t know what was calling
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือเสียงอะไร
As my head was buried in grief
เพราะทั้งใจมันจมมิดอยู่กับความเศร้า
Today I heard what was crying
แต่วันนี้ฉันได้ยินเสียงร่ำร้องนั้นชัดเจน
My freedom calling me
มันคืออิสรภาพที่กำลังเรียกหาฉัน

And we all make our choices
สุดท้ายเราทุกคนต่างต้องเลือกทางเดิน
Like a blind man feels his way
เหมือนคนตาบอดที่ค่อย ๆ คลำทางไป
And the choice I’ve made is simple
และสิ่งที่ฉันเลือกมันก็ง่ายนิดเดียว
Passion over pain
ขอเลือกความรักความฝัน มากกว่าทนทรมาน

When I got to the end of the sideshow
พอเดินพ้นออกมาจากโรงละครปาหี่นี้ได้
And looked back to where I had been
แล้วหันกลับไปมองจุดที่ตัวเองเคยยืนอยู่
My eyes filled with teardrops of loneliness
น้ำตามันก็เอ่อล้นออกมาด้วยความอ้างว้าง
For the ones who’ll never be free
สงสารคนที่คงไม่มีวันได้สัมผัสกับอิสรภาพ

And we all make our choices
คนเราทุกคนก็ต้องตัดสินใจเลือกทางของตัวเอง
Like a blind man feels his way
เหมือนคนตาบอดที่คลำหาทางไปข้างหน้า
And the choice I’ve made is simple
ซึ่งการตัดสินใจของฉันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย
Passion over pain
ฉันยอมเลือกสิ่งที่หัวใจต้องการ ดีกว่าจมปลักกับความเจ็บปวด

I thought of the children in the sideshow
ฉันนึกถึงพวกเด็ก ๆ ที่ยังติดอยู่ในวังวนนั้น
As they wandered around so confused
ที่ยังเดินเคว้งคว้างกันแบบสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก
Some day they’ll make their decision
สักวันพวกเขาก็ต้องตัดสินใจ
But which one will they choose
แต่ก็ไม่รู้เลยว่าสุดท้ายจะเลือกทางไหน

And we’ll all make our choices
ถึงที่สุดแล้วพวกเราทุกคนก็ต้องเลือก
Like a blind man feels his way
เหมือนคนมองไม่เห็นที่ค่อย ๆ คลำทางรอด
And the choice I’ve made is simple
และสิ่งที่ฉันเลือกเอาไว้มันชัดเจนมาก
Passion over pain
เลือกพลังแห่งความหลงใหล แทนที่จะทนทุกข์ทรมาน

And we’ll all make our choices
ยังไงเราทุกคนก็ต้องก้าวเดินตามทางที่เลือกไว้
Like a blind man feels his way
แม้จะต้องคลำทางไปในความมืดก็ตาม
And the choice I’ve made is simple
และคำตอบของฉันมันเรียบง่ายจริง ๆ
Passion, passion over pain
คือเลือกความฝัน ขอเดินตามเสียงหัวใจ ดีกว่าทนเจ็บปวดต่อไป

And we’ll all make our choices
พวกเราต่างก็ต้องเลือกทางของตัวเองกันทั้งนั้น
Like a blind man feels his way
เหมือนการคลำหาเส้นทางไปทีละก้าว
And the choice I’ve made is a simple one
แต่ทางที่ฉันเลือกเดินมันชัดเจนที่สุดแล้ว
Passion over pain
คือเลือกสิ่งที่รัก มากกว่าจะยอมทนทรมาน

At the time I didn’t know what was calling
As my head was buried in grief
Today I heard what was crying
My freedom calling me

And we all make our choices
Like a blind man feels his way
And the choice I’ve made is simple
Passion over pain

When I got to the end of the sideshow
And looked back to where I had been
My eyes filled with teardrops of loneliness
For the ones who’ll never be free

And we all make our choices
Like a blind man feels his way
And the choice I’ve made is simple
Passion over pain

I thought of the children in the sideshow
As they wandered around so confused
Some day they’ll make their decision
But which one will they choose

And we’ll all make our choices
Like a blind man feels his way
And the choice I’ve made is simple
Passion over pain

And we’ll all make our choices
Like a blind man feels his way
And the choice I’ve made is simple
Passion, passion over pain

And we’ll all make our choices
Like a blind man feels his way
And the choice I’ve made is a simple one
Passion over pain

ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือเสียงอะไร
เพราะทั้งใจมันจมมิดอยู่กับความเศร้า
แต่วันนี้ฉันได้ยินเสียงร่ำร้องนั้นชัดเจน
มันคืออิสรภาพที่กำลังเรียกหาฉัน

สุดท้ายเราทุกคนต่างต้องเลือกทางเดิน
เหมือนคนตาบอดที่ค่อย ๆ คลำทางไป
และสิ่งที่ฉันเลือกมันก็ง่ายนิดเดียว
ขอเลือกความรักความฝัน มากกว่าทนทรมาน

พอเดินพ้นออกมาจากโรงละครปาหี่นี้ได้
แล้วหันกลับไปมองจุดที่ตัวเองเคยยืนอยู่
น้ำตามันก็เอ่อล้นออกมาด้วยความอ้างว้าง
สงสารคนที่คงไม่มีวันได้สัมผัสกับอิสรภาพ

คนเราทุกคนก็ต้องตัดสินใจเลือกทางของตัวเอง
เหมือนคนตาบอดที่คลำหาทางไปข้างหน้า
ซึ่งการตัดสินใจของฉันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย
ฉันยอมเลือกสิ่งที่หัวใจต้องการ ดีกว่าจมปลักกับความเจ็บปวด

ฉันนึกถึงพวกเด็ก ๆ ที่ยังติดอยู่ในวังวนนั้น
ที่ยังเดินเคว้งคว้างกันแบบสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก
สักวันพวกเขาก็ต้องตัดสินใจ
แต่ก็ไม่รู้เลยว่าสุดท้ายจะเลือกทางไหน

ถึงที่สุดแล้วพวกเราทุกคนก็ต้องเลือก
เหมือนคนมองไม่เห็นที่ค่อย ๆ คลำทางรอด
และสิ่งที่ฉันเลือกเอาไว้มันชัดเจนมาก
เลือกพลังแห่งความหลงใหล แทนที่จะทนทุกข์ทรมาน

ยังไงเราทุกคนก็ต้องก้าวเดินตามทางที่เลือกไว้
แม้จะต้องคลำทางไปในความมืดก็ตาม
และคำตอบของฉันมันเรียบง่ายจริง ๆ
คือเลือกความฝัน ขอเดินตามเสียงหัวใจ ดีกว่าทนเจ็บปวดต่อไป

พวกเราต่างก็ต้องเลือกทางของตัวเองกันทั้งนั้น
เหมือนการคลำหาเส้นทางไปทีละก้าว
แต่ทางที่ฉันเลือกเดินมันชัดเจนที่สุดแล้ว
คือเลือกสิ่งที่รัก มากกว่าจะยอมทนทรมาน