เมื่อความรักต้องจบลงไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เป็นเพราะเป้าหมายชีวิตเดินไปคนละทาง คนหนึ่งอยากออกไปท่องโลก แต่อีกคนอยากลงหลักปักฐานอยู่ที่เดิม การจากกันครั้งนี้แม้น้ำตาจะไหล แต่ก็เป็นการเลิกลากันด้วยความเข้าใจ พร้อมรอยยิ้มอวยพรให้อนาคตของกันและกัน
Eng - Thai
I wanted to get the hell out of Portland
ฉันอยากจะหนีไปให้พ้นจากพอร์ตแลนด์ใจจะขาด
You wanted to stay, it was more important
แต่เธอกลับอยากอยู่ที่เดิม เพราะมันสำคัญกว่า
To be where you were raised, I understand, my love
การได้อยู่ในเมืองที่โตมา เข้าใจเลยนะ เธอที่รัก
I wanted to roam and see the world
ฉันอยากออกไปท่องโลกกว้าง
You wanted a home, one boy, one girl
ส่วนเธออยากสร้างครอบครัว มีลูกชายคนลูกสาวคน
But clearly, God had different plans for us
แต่ก็ชัดเลยว่าฟ้าคงไม่ได้ลิขิตให้เราคู่กัน
Going eighty down the interstate
เหยียบแปดสิบไมล์ไปตามทางหลวง
I feel my heart begin to break
รู้สึกได้เลยว่าหัวใจกำลังหลุดเป็นชิ้น ๆ
Is this choice or is it fate? Well, hey
นี่คือสิ่งที่เราเลือกเองหรือโชคชะตากันแน่ ช่างมันเถอะ
Maybe we were right
บางทีเราอาจจะตัดสินใจถูกแล้วก็ได้
It was good to say goodbye
การบอกลาครั้งนี้คงดีที่สุดแล้ว
“Happy ever after” doesn’t last
คำว่า “อยู่ด้วยกันตลอดไป” มันไม่มีจริงหรอก
We both knew it was time
เราต่างก็รู้ดีว่าถึงเวลาแล้ว
To leave those times behind
เวลาที่จะทิ้งอดีตเหล่านั้นไว้ข้างหลัง
Let’s hope that down the road
หวังว่าวันข้างหน้าบนเส้นทางชีวิต
We’ll cross our paths
ทางของเราสองคนจะได้วนมาเจอกันอีก
So we can look back and laugh
เราจะได้หวนนึกถึงมันแล้วยิ้มหัวเราะไปด้วยกัน
I’m sure you’ll find someone you can settle down with
มั่นใจเลยว่าเธอต้องเจอใครสักคนที่พร้อมสร้างครอบครัวไปด้วยกัน
When I find the one, I’ll tell you all about it
ถ้าฉันเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ จะมาเล่าให้ฟังทุกเรื่องเลย
Wish we could’ve been there for one another
แอบเสียดายเหมือนกันที่เราไม่ได้อยู่ข้าง ๆ กันแล้ว
Going eighty down the interstate
เหยียบแปดสิบไมล์เร่งไปตามทาง
I feel my heart begin to break
รู้สึกเหมือนหัวใจจะแหลกสลายลงตรงนี้
Is this choice or is it fate? Well, hey
มันคือสิ่งที่เราเลือกหรือเป็นเพราะโชคชะตา แต่ก็นะ
Maybe we were right
บางทีเราอาจจะคิดถูกแล้วก็ได้
It was good to say goodbye
จบกันไปแบบนี้อาจจะดีที่สุดแล้ว
“Happy ever after” doesn’t last
นิยายฉากจบแบบมีความสุขมันไม่ได้อยู่ตลอดไป
We both knew it was time
ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าได้เวลาแล้ว
To leave those times behind
บอกลาช่วงเวลานั้นเสียที
Let’s hope that down the road
ได้แต่หวังว่าในอนาคตข้างหน้า
We’ll cross our paths
เส้นทางของเราจะวนกลับมาพบกัน
So we can look back and laugh
ถึงตอนนั้นเราคงมองกลับมาแล้วยิ้มหัวเราะได้
So we can look back and laugh
หวนคิดถึงมันแล้วหัวเราะออกซะที
So we can look back and laugh
กลายเป็นแค่เรื่องเล่าขำ ๆ ในวันข้างหน้า
Eng
I wanted to get the hell out of Portland
You wanted to stay, it was more important
To be where you were raised, I understand, my love
I wanted to roam and see the world
You wanted a home, one boy, one girl
But clearly, God had different plans for us
Going eighty down the interstate
I feel my heart begin to break
Is this choice or is it fate? Well, hey
Maybe we were right
It was good to say goodbye
“Happy ever after” doesn’t last
We both knew it was time
To leave those times behind
Let’s hope that down the road
We’ll cross our paths
So we can look back and laugh
I’m sure you’ll find someone you can settle down with
When I find the one, I’ll tell you all about it
Wish we could’ve been there for one another
Going eighty down the interstate
I feel my heart begin to break
Is this choice or is it fate? Well, hey
Maybe we were right
It was good to say goodbye
“Happy ever after” doesn’t last
We both knew it was time
To leave those times behind
Let’s hope that down the road
We’ll cross our paths
So we can look back and laugh
So we can look back and laugh
So we can look back and laugh
Thai
ฉันอยากจะหนีไปให้พ้นจากพอร์ตแลนด์ใจจะขาด
แต่เธอกลับอยากอยู่ที่เดิม เพราะมันสำคัญกว่า
การได้อยู่ในเมืองที่โตมา เข้าใจเลยนะ เธอที่รัก
ฉันอยากออกไปท่องโลกกว้าง
ส่วนเธออยากสร้างครอบครัว มีลูกชายคนลูกสาวคน
แต่ก็ชัดเลยว่าฟ้าคงไม่ได้ลิขิตให้เราคู่กัน
เหยียบแปดสิบไมล์ไปตามทางหลวง
รู้สึกได้เลยว่าหัวใจกำลังหลุดเป็นชิ้น ๆ
นี่คือสิ่งที่เราเลือกเองหรือโชคชะตากันแน่ ช่างมันเถอะ
บางทีเราอาจจะตัดสินใจถูกแล้วก็ได้
การบอกลาครั้งนี้คงดีที่สุดแล้ว
คำว่า “อยู่ด้วยกันตลอดไป” มันไม่มีจริงหรอก
เราต่างก็รู้ดีว่าถึงเวลาแล้ว
เวลาที่จะทิ้งอดีตเหล่านั้นไว้ข้างหลัง
หวังว่าวันข้างหน้าบนเส้นทางชีวิต
ทางของเราสองคนจะได้วนมาเจอกันอีก
เราจะได้หวนนึกถึงมันแล้วยิ้มหัวเราะไปด้วยกัน
มั่นใจเลยว่าเธอต้องเจอใครสักคนที่พร้อมสร้างครอบครัวไปด้วยกัน
ถ้าฉันเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ จะมาเล่าให้ฟังทุกเรื่องเลย
แอบเสียดายเหมือนกันที่เราไม่ได้อยู่ข้าง ๆ กันแล้ว
เหยียบแปดสิบไมล์เร่งไปตามทาง
รู้สึกเหมือนหัวใจจะแหลกสลายลงตรงนี้
มันคือสิ่งที่เราเลือกหรือเป็นเพราะโชคชะตา แต่ก็นะ
บางทีเราอาจจะคิดถูกแล้วก็ได้
จบกันไปแบบนี้อาจจะดีที่สุดแล้ว
นิยายฉากจบแบบมีความสุขมันไม่ได้อยู่ตลอดไป
ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าได้เวลาแล้ว
บอกลาช่วงเวลานั้นเสียที
ได้แต่หวังว่าในอนาคตข้างหน้า
เส้นทางของเราจะวนกลับมาพบกัน
ถึงตอนนั้นเราคงมองกลับมาแล้วยิ้มหัวเราะได้
หวนคิดถึงมันแล้วหัวเราะออกซะที
กลายเป็นแค่เรื่องเล่าขำ ๆ ในวันข้างหน้า
Comments are off this post