อัปเดตเมื่อ: วันเสาร์ ที่ 29 สิงหาคม 2569
นี่คือ 9 เพลงกรันจ์แบบฟังสบายที่ยังคงทรงพลังกระแทกใจอย่างน้อยก็ในด้านอารมณ์
บรรดาดินแดนวงดนตรีที่สร้างฉากดนตรีแนวกรันจ์ในช่วงปลายยุค 80 และต้นยุค 90 ไม่ได้เป็นที่รู้จักในเรื่องความนุ่มนวลอ่อนโยน พวกเขาไม่ได้เขียนเพลงรักหรือเพลงบัลลาดเท่าไรนัก แต่กลับเป็นที่ชื่นชอบในเรื่องความดิบกระด้าง ความกล้าแสดงออก และการหยิบยกประเด็นที่คนยุคก่อนของร็อกมักหลีกเลี่ยงมาพูดถึง เช่น ความปั่นป่วนในจิตใจและปัญหาทางสังคม
นั่นไม่ได้แปลว่า Alice in Chains, Nirvana และเพื่อนร่วมรุ่นของพวกเขาจะไม่เคยมีช่วงเวลาที่ละมุนละไมในเพลงเลย เพลงที่เป็นที่รักที่สุดบางเพลงของกลุ่มศิลปินกรันจ์เหล่านี้มักจะเป็นเพลงแนวอะคูสติกเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังคงซาวนด์ความเป็นตัวเองได้อย่างเต็มเปี่ยมไร้ข้อกังขา
ด้านล่างนี้เราได้รวบรวมเพลงกรันจ์ที่เป็นแนวอะคูสติกส่วนใหญ่และขาดเครื่องดนตรีไฟฟ้าหรือเพอร์คัสชันที่หนักหน่วง แต่ก็ยังทำให้เรารู้สึกมีชีวิตชีวาได้ไม่แพ้เพลงหนัก ๆ ของพวกเขา เพราะบางครั้งสารของเพลงและอารมณ์ที่มันสื่อออกมานั้นมีความเข้มข้นยิ่งกว่าความอยากจะโยกหัวหรือทำลายข้าวของเสียอีก
วงดนตรีเหล่านี้บางวงได้บันทึกเสียงเวอร์ชันอะคูสติกทางเลือกใหม่ขึ้นมา และบางวงก็นำเสนอเพลงเหล่านี้บนเวที MTV Unplugged จริง ๆ แต่ตัวเลือกของเราคือเพลงที่ถูกบันทึกเสียงมาในรูปแบบนี้ตั้งแต่แรก
หากคุณสังเกตว่ามีวงดนตรีชื่อดังบางวงหายไปจากลิสต์นี้ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่มีเพลงที่เป็นแนวอะคูสติกหรือฟังสบาย ๆ มากนัก เรายังจำกัดให้มีแค่หนึ่งเพลงต่อศิลปินหนึ่งราย เพื่อไม่ให้เกิดความซ้ำซากจำเจจนเกินไป
เพลง “Man of Golden Words” เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่อ่อนโยนที่สุดในอัลบั้มชุดเดียวของ Mother Love Bone อย่างอัลบั้ม Apple บทเพลงนี้ถูกสร้างขึ้นรอบ ๆ เมโลดี้เปียโนที่บรรเลงโดยอดีตฟรอนต์แมนผู้ล่วงลับอย่าง Andrew Wood ซึ่งแสดงให้เห็นวงในมุมที่ดิบและเปราะบางที่สุด เนื้อร้องทอนเปิดของเพลงนี้ยังเป็นจุดที่ทำให้ Chris Cornell ได้ไอเดียในการตั้งชื่อวงดนตรีทริบิวต์เพื่อรำลึกถึง Andrew Wood ว่า Temple of the Dog ซึ่งเป็นความเชื่อมโยงที่เหมาะสมอย่างยิ่งเมื่อคำนึงถึงความรุนแรงที่การจากไปของ Andrew Wood ส่งผลต่อวงการเพลงร็อกในเมืองซีแอตเทิลเมื่อปี 1990
ที่มา: Loudwire
No comments yet