อัปเดตเมื่อ: วันเสาร์ ที่ 3 ตุลาคม 2569
ความฝันของแฟนเพลงพังก์ร็อกเป็นจริงแล้ว เมื่อวงกบฏยุค 90s อย่าง Team Dresch กลับมาพร้อมกับผลงานเพลงใหม่สำหรับโลกที่ต้องการพวกเขามากกว่าที่เคย โดยวงเควียร์คอร์จากแปซิฟิกนิวเวิร์ดนี้เคยสร้างชื่อเสียงกระหึ่มในยุค 90s ด้วยอัลบั้มคลาสสิกสองชุด ได้แก่ Personal Best ในปี 1994 และ Captain My Captain ในปี 1996 ซึ่งอัลบั้มแรกเพิ่งติดอันดับอัลบั้มพังก์ยอดเยี่ยมตลอดกาลของ Rolling Stone ด้วยเรื่องราวจริงใจของวัยรุ่นเควียร์ที่ค้นพบเสียงของตัวเองผ่านเพลงฮิตอย่าง Fagetarian vs. Dyke และ Screwing Yer Courage
Donna Dresch ร็อกเกอร์สาวจากโอลิมเปีย รัฐวอชิงตัน ได้เริ่มต้นโปรเจกต์พังก์รวมดาราเควียร์แบบ DIY นี้ในตอนที่เธอเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในฉากดนตรีทางตะวันตกเฉียงเหนือ โดยเธอเคยเล่นกีตาร์ให้กับวง Dinosaur Jr., Screaming Trees และ Fifth Column รวมถึงเป็นผู้พิมพ์นิตยสารแฟนซายน์เฟมินิสต์พังก์ผู้ทรงอิทธิพลอย่าง Chainsaw แม้ว่า Team Dresch จะมารวมตัวกันเพื่อเล่นคอนเสิร์ตสุดมันส์อยู่เรื่อย ๆ แต่ตอนนี้พวกเขากลับมาพร้อมกับอัลบั้มเต็มชุดแรกในรอบ 30 ปีที่มีชื่อว่า Furthermore ซึ่งเต็มไปด้วยเพลงปลุกใจเกี่ยวกับการยืนหยัดผ่านกาลเวลาหลายทศวรรษ อย่างเพลง Growing Underground ที่มีท่อนร้องประสานว่า "You can't erase us! We're stars" ซึ่งถือเป็นเสียงก้องเรียกขวัญพลังเควียร์ในยุคนี้อย่างแท้จริง
ในปัจจุบัน มือกีตาร์และมือเบส Jody Bleyle, มือกีตาร์ Kaia Wilson และมือกลอง Melissa York ได้มารวมตัวกันผ่านทาง Zoom พวกเขายังคงทุ่มเทกับการรักษาวงให้อยู่ด้วยกันและเล่นให้ผู้ชมรุ่นใหม่ที่อายุน้อยอย่างน่าประหลาดใจฟัง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของพวกเขาเป็นอย่างมาก Bleyle กล่าวว่าการได้เห็นคนรุ่นใหม่มาดูคอนเสิร์ตคือความรู้สึกที่ดีที่สุด ขณะที่ Wilson เผยว่าคนรุ่นใหม่ในตอนนี้ต้องการอ้อมกอด
การกลับมาครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับสังคม โดยเฉพาะแฟนเพลงเควียร์ Bleyle พูดติดตลกว่าพวกเขาควรขอบคุณพวกหัวรุนแรงทางศาสนาที่ทำให้พวกเขายังคงทำในสิ่งที่ทำอยู่ได้
Team Dresch โด่งดังขึ้นมาในช่วงยุคทองของดนตรีพังก์ร็อกเฟมินิสต์ โดยสมาชิกทั้งสี่คนต่างมีวงดนตรีของตัวเองอยู่แล้ว แต่พวกเขาเลือกที่จะตั้งชื่อวงตามชื่อของ Dresch ซึ่งเป็นสไตล์ร็อกยุค 70s แท้ ๆ ถึงแม้เธอจะไม่ใช่ร้องนำแต่เธอมีอายุมากกว่าและทุกคนต่างก็บูชาเธอ Wilson เล่าว่านั่นคือเหตุผลที่ตั้งชื่อวงตาม Donna เพราะเธอคือแรงบันดาลใจที่ช่วยชีวิตเธอไว้ในสมัยมัธยมปลายจากการเป็นเด็กเกย์ที่ต้องทนทุกข์ทรมาน
ความโกรธเกรี้ยวเป็นสิ่งที่อยู่ในเพลงของ Team Dresch มาโดยตลอด แต่ความรู้สึกหลักที่สะท้อนออกมาคือความสุขร่วมกัน ซึ่งเป็นเสน่ห์ของอัลบั้มใหม่ Furthermore ในเพลงใหม่อย่าง One Song พวกเขาได้ประกาศก้องว่าทำให้สำหรับตัวตนในวัยเด็กที่โดดเดี่ยวของตัวเองและของทุกคน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ดนตรีของพวกเขาไม่เคยเลือนหายไปตามกาลเวลา
ช่วงต้นยุค 90s ถือเป็นจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์ร็อก เมื่อวงอย่าง Nirvana นำดนตรี gitar rock เข้าสู่กระแสหลัก ขณะที่เคลื่อนไหวแบบ riot grrrl เติบโตอย่างรวดเร็วเมื่อสาวพังก์ลุกขึ้นมาทำวง นิตยสาร ค่ายเพลง และฉากดนตรีของตัวเองอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน Bleyle เล่าว่าวงเป็นวิธีในการขยายพื้นที่และพบปะผู้คนโดยการพูดคุยอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาต้องการได้ยิน
Jody Bleyle เคยเป็นมือกลองให้วง Hazel ขณะที่ Kaia Wilson เล่นให้วง Adickdid และ The Butchies รวมถึงค่ายเพลง Mr. Lady Records ส่วน Martinez เป็นมือกลองวง Calamity Jane นอกจากนี้ Bleyle ยังทำค่ายเพลงระดับตำนานอย่าง Candy Ass ซึ่งปล่อยอัลบั้มแรกของ Team Dresch ร่วมกับค่าย Chainsaw ของ Dresch รวมถึงอัลบั้มรวมฮิตทรงอิทธิพลในปี 1995 อย่าง Free to Fight ที่อุทิศให้กับคู่มือการป้องกันตัวสำหรับผู้หญิงเพื่อรับมือกับความรุนแรงจากความเกลียดชัง
แม้ว่าจะมีโปรเจกต์ส่วนตัวมากมาย แต่มีบางสิ่งที่คอยดึงดูดพวกเขากลับมาสู่ภารกิจหลักนี้เสมอ และเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาพวกเขารู้สึกอยากจะแต่งเพลงใหม่อีกครั้ง โดย Wilson เล่าว่าตอนที่กำลังกินมื้อเที่ยงระหว่างทัวร์ในโอ๊กแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย Jody รู้สึกเบื่อกับการเล่นเพลงเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมา
เมื่อพวกเขาเริ่มทำเพลงใหม่สำหรับอัลบั้ม Furthermore มันเป็นการทำงานระยะไกลผ่าน Zoom ซึ่งไม่ได้ต่างจากจิตวิญญาณในยุคแรกที่เด็ก ๆ ในเมืองต่าง ๆ เชื่อมต่อกันผ่านแฟนซายน์ York เผยว่าพวกเขาปรับตัวและผ่านมันมาได้เพราะทุกคนต่างเป็นคนสู้ชีวิต
ที่มา: Rolling Stone
No comments yet